Dje rrugët e Shqipërisë ishin bosh…

Kanë mbetur edhe dy muaj ose më saktë pak më shumë se 60 ditë të realizohen zgjedhjet lokale të 14 Majit. Opozita mëton të rregullojë hartën elektorale, që t’i shtojë ngjyrën blu në masën më të madhe. Këtë e thotë me garanci të plotë dhe liderët e saj tashmë e kanë si devizë për militantët dhe… publikun!! Zyrtarisht nuk ka nisur fushata zgjedhore, por palët kanë kohë që kanë rrokur studiot e televizioneve dhe kanë nisur turet

Kriza e PD ka qenë politike është kthyer në çështje personale lidershipi e ka përfunduar krejtësisht në çështje të mirëfilltë juridike! Duke qenë zgjedhja e saj sot vetëm juridike, sepse ajo politike është përfunduar pa rezultat e pa marrëveshje, atëherë beteja mbetet ekskluzivisht e natyrës juridike!

Herë pas here hidhen teza se "media po nxin realiteti". Nuk janë "lajmet e këqija" me vrasje, tritol, trafiqe apo dhunime që dëmtojnë një shoqëri, por reagimi i saj ndaj padrejtësive dhe krimeve. Lajmet e mira duhet të pasqyrohen për të frymëzuar një shoqëri, por jo të zëvendësojnë të shëmtuarën dhe problematiken. Kjo është një lojë e rrezikshme me lirinë dhe demokracinë.

Atmosfera e misterit që ka krijuar Ilirjan Celibashi me orën 12 të natës për regjistrimin e PD-së, duket si garë audience me Big Brother Vip, që sonte ka serinë e Prime, ku në mes të natës largon një person me atë atmosferën gjithë xhingla, sikur do të vendoset për të hedhur bombën atomike.

Ilirjan Celibashi ja ka dalë të bëj politik procesin e regjistrimit të Parisë Demokratike në zgjedhje. Duke gërmuar të gjejë “kleçka” teknike tek mënyra se si është dorëhequr Lulzim Basha, ai ja ka dalë në fakt t’i bëjë një gjyq politikë PD-së zyrtare, pas dëshpërimit që shprehu publikisht që vula nuk i takonte Sali Berishës.

Javën e kaluar në Berlin, më telefonoi Arjani, një mik që ka emigruar 2 vitet e fundit në Gjermani.

Si shpjegohet vallë, që sot kemi shumë më tepër të arsimuar dhe shkolla me renome ndërkombëtare, ndjekur nga shqiptarët kryesisht të shoqërisë së mesme dhe kemi shumë më tepër padijë, kryesisht lidhur me perceptimin për politikën?

Ka një përpjekje të shtuar të Berishës të identifikoj betejën e tij si betejë me SHBA dhe aty ku nuk është nevoja. Nëse në fillimet e tij deri para pak kohësh përpiqej të fshehte betejën me SHBA pas betejave të tjera, fjala vjen pas betejës me Lulzim Bashën, tani ka filluar të bëj të kundërtën. Tani dhe kur e pyesin për gjëra që nuk kanë lidhje me SHBA ai e lidh betejën e tij me SHBA

Java që kaloi, përkatësisht data 3 mars shënoi një ngjarje absurde në jetën e demokracisë shqiptare sepse futi në fjalorin e saj edhe një shenjë tjetër -VULËN.

Kryetari i komanduar i PD-së, Enkelejd Alibej, Sekretari i Përgjithshëm Gazment Bardhi, grupi parlamentar, kryesia dhe kolegji i kryetarëve të rretheve demonstruan sërish një kulturë të re politike me mënyrën si po sillen me vendimin unanim të tre gjykatësve të Apelit

Kam frikë. Po, po, kam frikë. Dje, zemra desh më "doli nga vendi", sa im bir u përgjigj në tel. "Mam jam me shokët"- më tha. Kaq desha, i dëgjova zerin, pasi nuk isha në Tiranë. Merak nëne, pasi dhe djali hipen në makine me shokë.

Kuptimi i një aksidenti vetëvrasës. Kjo do të duhej te ishte sot temë e analizave mediatike, që me gjasë nuk do të ndodhë, pasi të gjithë po merren me detajet dhe pasojat e jo me shkaqet e aksidentit fatal që iu mori jetën 3 të rinjve së fundi në Tiranë.

Për Shtetet e Bashkuara dhe për cilindo ambasador që ai vend zgjedh t’i përfaqësojë dhe t’i mbrojë interesat amerikane në marrëdhëniet me Shqipërinë (dhe me çdo vend tjetër, ose me çdo organizatë ndërkombëtare), përparësor është interesi kombëtar amerikan. Ky interes është i pakompromentueshëm. Njëlloj duhet të jetë (edhe pse fatkeqësisht jo gjithnjë ka qenë ose është), edhe për ambasadorët shqiptarë kudo në botë.

Një natë të bukur ahengu, kur isha ftuar në sebep se çuni i Dylit ish bërë synet, papritur e papandyer u fiksova të dëgjoja tekstin e një kënge. Se dikur më rastiste të dëgjoja vetëm bazën melodike dhe nuk ia vija fare veshin tekstit.

Negociatat e 27 Shkurtit ndërmjet Kosovës dhe Serbisë në Bruksel përfunduan me arritjen e një marrëveshjeje të propozuar nga BE-ja, për rrugën drejt normalizimit ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.

Këto dy ditë kanë qënë fatale për Sali Berishën dhe “Rithemelimin” e drejtuar prej tij, pasi është ‘vulosur’ përfundimisht fati politik për të marrë në dorë drejtimin e opozitës dhe për ta përdorur atë si një mburojë për hallin e tij personal.

Këta, ndryshe nga të mëparshmit, besojnë çdo gjë që thotë Berisha, dhe kur atij i duhet të bëjë gjoja. Pra ata besojnë vërtet që Gjykatës nuk ja mban t’i heqë vulën, që KQZ nuk ja mban të mos e  regjistrojë dhe që Edi Ramës nuk ja mban të zhvillojë zgjedhje pa Saliun.

Kaosi që ka futur në mjedisin politik opozitar Ilirjan Celibashi sot, është shpjegimi përse dy vjet më parë, ai u votua me gjithë dëshirë nga Berisha dhe grupi i tij, përpara zv.kryministrit dhe ministrit të tij Ilir Rusmali.