Partia Demokratike aktualisht ndodhet në stadin më të keq, bile më keq se ç’ka qenë në kohën e Lulzimit. Ata që deri para ditës së kongresit të mbajtur nga Berisha shpreheshin se “jemi për bashkimin, por pa ish-liderin”, sot i janë bashkuar atij.

Në dy dekadat e fundit, qytetarët dhe sipërmarrësit kanë humbur mbi 1.3 miliardë euro dhe 10 mijë e 500 vjet në vonesa të shërbimeve publike, korrupsion dhe abuzim. Kalvari i rradhëve të gjata pa fund, i sekserëve që gumëzhinin përpara zyrave të hipotekave, apo sporteleve përpara Ministrisë së Jashtme, etj, (në tërësi, kudo ku kishte zyra Shteti), janë imazhe të shëmtuara që janë ngulitur fort në kujtesën tonë dhe nuk shqiten dot edhe për shumë vjet. 

Gjykata e Apelit do të vendosë kush do të mbajë ligjërisht emrin dhe vulën e asaj që për më shumë se tridhjetë e një vjet është quajtur PDSH. Vendimi në fjalë ka rëndësi për të sanksionuar vlerën që ka statuti i Partisë si ligji themelor që rregullon funksionimin e saj. Por jo në pikëpamje të rezultatit që ka zyrtarizuar tashmë lëvizja e Berishës pas shpalljes së tij non grata nga SHBA vitin e kaluar.

Çudia u përhap shpejt: Një lordi anglez, sapo shkeli në Tiranë, i ‘ra gjaku’ me Sali Berishën. E vërteta është se ‘predispozicioni patologjik’, sipas Frojdit, i kishte bashkuar të dy burrat para se të prekeshin. Lordi James Warton, (Baron Wharton of Yarm), i vetmi perëndimor që shkelte në Kongresin e PD së Berishës, po kryente një mision:

Ka një valë zhgënjimi nga shumica e mbështetësve të Sali Berishës në betejën e tij “për një opozitë të fortë” dhe të “pa kapur” siç përpiqej ai të krijonte alibinë në betejën e tij kundër SHBA.

Përpos ngulmimit të Sali Berishës për të qëndruar në skenën politike me forcë e jashtë çdo dialektike e logjikë politike, ka disa intelektualë mbështetës të tij që e konsiderojnë të “freskët” ende, e të tjerë të “domosdoshëm”.

Nuk është lojë fjalësh ky titull. Mora shkas nga zhvillimet e fundit në PD. Pak ditë më parë në një prej takimeve të mia televizive po intervistoja Astrit Patozin. Dhe tani që kemi parasysh emrin dhe personin mund të bëjmë një lidhje mes titullit dhe atij. Astrit Patozi mund të mos jetë politikani model, por mund të thuhet me plot gojën se është modeli i politikanit që duhet.

Nëse do të vazhdojmë të merremi me mënyrën sesi drejton Sali Berisha, sesi organizon “Rithemelimin”, si organizoi Foltoret, si e materializoi Kuvendin e 30 Prillit, thjesht jemi pjesë të propagandës indirekte që i shërben ish-liderit historik dhe mëtuesit kryesor për kryetar në vitin 2022.

Është e pazakontë se si në një listë të drejtuesve të PD të jenë bashkë: dhëndri, nipërit e tij, kushërinjtë e tij, mbesat, nunët e kushërinjve, sekretaret e tij, fëmijët e sekretareve, e deri tek shokët e djalit, administratorët e bizneseve të tij e kështu me radhë.

Kuvendi Kombëtar i Partisë Demokratike i mbajtur nga Komisioni i Rithemelimit të shtunën i kishte të gjitha pozitive përveç njerës: Nuk e mbështeti shumica e grupit parlamentar. Nga 52 që ka ky grup, aty ishin vetëm 17 deputetë, ndërkohë që 37 të tjerë, duke mos qenë prezentë nuk e mbështetën atë në asnjë formë dhe mënyrë.

Mirë që presidenti Joe Biden, sipas Saliut, na u drejtokërka nga lobi i miliarderit Soros në Amerikë kundër Saliut në Tiranë. Por, si ta shpjegojmë që, edhe për presidenti amerikan Klinton në vitin 1997, kur ai e rrëzoi Saliun nga pushteti, Saliu na tha atëherë që Bill Klintoni u drejtua nga lobi grek në Amerikë kundër Saliut.

Ben Blushi: Isha në Xhaminë e Shkodrës, një vajzë e mbuluar u afrua te hyrja e grave. Të të bëj një fotografi, e pyeta. Nuk është e mundur, tha ajo. Fotografia ime nuk është për keq, i thashë. Ky është Ben Blushi, tha një grua tjetër, pranoje nuk ka problem....

Sulmi ndaj deputetëve që nuk i shkuan në Pallat të Kongresve, nuk do të ishte kaq dramatik, nëse realisht pesha e tyre do të ishte e vogël siç thohej deri tani. “Që partia janë anëtarësia, strukturat, militanca”.

Nga kjo analizë, më rezulton se 15.7% e atyre që morën pjesë në zgjedhjet e vjetshme parlamentare të 25 prillit, sot nuk zgjedhin asnjërin nga tre politikanët kryesorë (Rama, Berisha, Meta), kur pyeten për cilin nga tëtre keni opinionin më pozitiv.

U desh një proces i thjeshtë zgjedhor për të zhbërë iluzionin e votës së lirë.

Prokurori i Durrësit Arjan Ndoja ndoshta e ka humbur betejën me logjikën edhe përpara se Vetting-u të përcaktojë shumë më shumë se fatin e tij në sistemin e drejtësisë.

Në dy dekadat e fundit, qytetarët dhe sipërmarrësit kanë humbur mbi 1.3 miliardë euro dhe 10 mijë e 500 vjet në vonesa të shërbimeve publike, korrupsion dhe abuzim.

Kjo javë mban një peshë të rëndësishme në historinë e shqiptarëve, pas shumë dekadash, tre drejtues të lartë politik në Ballkan janë shqiptarë.

Realiteti shqiptar, për fatin e keq, është në disafavor për të përballuar me sukses këtë situatë të rëndë e mbi të gjitha për të përballuar po me sukses krizën e ekonomike në të cilën, tashmë, zyrtarisht jemi përfshirë.

Ka një ngazëllim në Tiranë e ngado në treva shqiptarësh për fitoren e politikanit shqiptar Dritan Abazoviç, duke e konsideruar gati si një fitore të shqiptarizmës në Ballkan.