Mendjet e shkurtra politike të fraksioneve opozitare, mjerisht na duhet të pohojmë, kanë një stil të të bërit politike që lidhet vetëm me të tashmen, me imediaten. Sipas tyre çka është e sigurt sot, çka leverdis dhe sjell përfitim të menjëhershëm, përfaqëson sot njësinë matëse që ata përdorin. Në të kundërt, Kryeministri Rama po i thërret në skenën e përgjegjësisë se zgjedhja e drejtësisë dhe angazhimit për një reformë zgjedhore dinjitoze është në të mirë të Shqipërisë dhe të vetë Opozitës.

Analiza që vjen pas ngjarjes në Kombinat ku nënë e bijë u vetëflijuan.

Nëse ne i bashkojmë këto dy gjëra, pastaj del gjysma e Shqipërisë tradhtare. Dhe sot të gjithë ngjajmë “spiunë e tradhtarë” si Ernest Koliqi dhe Camaj, por pa talentin e tyre.

Kaq të dëgjosh nga këta leshngrirë, që kapardisen me çanta të zeza nën sqetull dhe që gjithë ditën rrinë në celularë, duke kryer edhe punë të “tjera” veç punë partie apo dhe elektorati jo, dhe të bindesh se “koha e re” e Lulzimit, ka ardhur pandarshmërisht me xhaketat e vjetra.

T’u mbrosh Camajn e Koliqin shqiptarëve më duket e panevojshme, madje fyese. Dhe nuk do ta bëj.

COVID, kolaps social dhe ekonomik, negociata me Serbinë, Gjykata Speciale: Si të hyjë Kosova në vjeshtë politikisht më e fortë për t’u ballafaquar me të gjitha këto sfida?

Lulzim Basha i ka bërë të gjitha gati. Ka gjetur një Komision që do pres të rikthyerit. Ka bërë një rregullore. Do shpall dhe një konkurs ku ata të merren në pyetje. Ka bërë kritere për deputetë dhe kryetarë bashkish që do zgjidhen në të ardhmen….Por problemi është se deri më tani nuk ka asnjë person që të ketë kërkuar të rikthehet në PD.

"Njerëzit që votojnë nuk kanë asnjë rëndësi, ata që numurojnë vendosin gjithçka"

Derisa ishte "armik i padukshëm" arritëm të mbrohemi nga koronavirusi. Të dhënat e epidemisë në Shqipëri deri në fund të majit ishin ndër më të mirat në botë, të dhënat e shpërndarjes, më të ulëtat në Europë. Problemet filluan më vonë, kur armiku u bë i dukshëm, dhe pikërisht tani që e kemi përballë nesh dhe e hasim përditë, jemi të pafuqishëm.

Ekspertët e “shpëtimit të Shqipërisë nga pandemia”, nuk po merren aq shumë me vizitat e kryeministrit Rama në Kosovë, me bujën e madhe të takimeve aq të nevojshme atje, sa po merren me “rritjen e borxhit, rritjen e varfërisë, rritjen e numrit të personave të infektuar”.

Të enjten mbrëma, ndërsa kthehesha në shtëpi, u përballa me një mori makinash policie dhe autoambulance.

Shqipëria duhet të ishte bërë një vend i mirë për më të brishtët e saj, por vitet kalojnë dhe ashpërsia dhe hendeku mes “të fortëve” dhe “normalëve” sa vjen e thellohet duke mbjellë viktima kudo. E qartë që në sipërfaqe shpërthejnë rastet më të bujshme: një i moshuar që djeg në radhët e një spitali të fortin që i rrëmben gjithnjë radhën e dializës, një vajzë e mitur e përdhunuar dhe e poshtëruar pa mbrojtje e respekt nga institucionet, dy vajza dhe nëna e tyre që treten e treten me dëshirën për t’u zhdukur e për t’u rikthyer ndoshta në një shoqëri tjetër. Më të mirë se kjo e tanishmja.

Në fillim ishim të trembur se pas marrëveshjes së paqes Kosovë- Serbi, përmes shkëmbimit të territoreve, ishte Presidenti Trump. Natyrisht kur do të bëjë diçka Presidenti i SHBA, e bën. 

Të gjithë mandatdjegurit e Lulzim Bashës, ata që kanë fjetur “gjumë” prej 4 vitesh, dhe nuk kanë recituar asnjë fjalë për votuesit e tyre të zhgënjyer, kanë nisur të nxitojnë. Kanë nisur të bëhen me djersë, u janë sulur podeve dhe ekraneve për të sulmuar kryeministrin, qeverinë, ministrat, investimet, inagurimet, kanë nisur të bëjnë “pis” çdo arritje, a thua se janë mrekullia mbi tokë. Ata që nuk kanë ditur të flasin (madje edhe atyre që u ka ardhur goja 9 vjeç) kurrë në mbledhjet e grupit parlamentar të PD, ata që nuk kanë ditur të flasin një fjalë mbi ligjet apo nenet e tij pasi nuk kanë formimin e duhur intelektual, sot po nxitojnë drejt “fjalimeve” sepse erdhi sahati.

Lulzim Basha po kërkon një fabulë të legjitimohet si baba nga martesa e dytë në PD. Dhe ka kaq muaj që po flet vetë dhe dëgjon vetë, se si do sillet me fëmijët e gjetur në PD, që ndërkohë i ka zbuar.

E ndërsa temperaturat e verës rriten, bashkë me to, është rritur edhe “oreksi” i pashpjegueshëm i kryetarit të Partisë Demokratike, për tu bërë (ndoshta një ditë) kryeministër. Pothuajse çdo ditë zoti Basha (ka harruar se është kryetar partie) po flet, po sillet, po premton, dhe po drejton nga SHQUP-i shpurën e tij, sikur të ishte “kryeministër”. 

Takimi Bylis-Tirana në Kupën e Shqipërisë ditën e enjte arriti kulmin me tolerimin e turpshëm që bardheblutë bën në 45 minutat e pjesës së dytë.

Të flasim ende në 2020 për plehra të hedhura pa kujdes e të qajmë hallin që dikush nuk e bën punën që ka për të bërë, nuk është gjë për t'u lavdëruar. Ishujt e Ksamilit janë të vegjël, të bukur, të prekshëm. Me siguri punonjës të gjelbërimit në qytetin e vogël ka dhe shteti, ashtu siç privatët i kanë lulëzuar e pastruar bahçet dhe ballkonët e tyre, duhet të tregojnë se kujdesen për këtë pasuri të rrallë

Kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti, ka rikthyer paqen politike mes Kosovës dhe Shqipërisë në Tiranë. Ai është pritur me tapet të kuq nga kryeministri Rama, “me shumë dashuri” nga Ilir Meta, “me shumë kënaqësi” nga Sali Berisha, “me shumë shpresë” nga Lulzim Basha dhe mbi të gjitha, me shumë qetësi nga qytetarët shqiptarë.

Për Edi Ramën nuk më merr ndonjëherë malli. Jo thjesht se është kundërshtar, por ngaqë mua personalisht ma shpif egocentrizmi dhe hiperprotagonizmi, sidomos në politikë.