Meqë Ilir Meta ka mbetur pa gjumë gjithë natën nga një SMS dhe Lulzim Basha ka prishur gjumin e mëngjesit për të shkuar në Presidencë, ata do të ishte mirë të deklaronin para qytetarëve se të dy janë pro hapjes së listave, ose kundër hapjes së listave.

Ndër fatkeqësitë e shumta që ka sjellë mosprania e deputetëve të Partisë Demokratike në Parlament, është padyshim edhe fakti se, sot ne nuk kemi  më  një  opozitë, aq më tepër një “opozitë të bashkuar”.

Ilir Meta mund ta ketë të madhe dëshirën për t’u shfaqur si kryetar i një partie opozitare, por në fakt është President dhe garën e pushtetit të tij e ka në vitin 2022 kur i mbaron edhe mandati.

Ilir Meta është gjithnjë një varr monumental për krizat e vogla në politikë, pasi di gjithmonë t’i varrosë ato thellë dhe të hapë një gropë të re bosh.

Si mund të marrësh dy jetë njerëzish pa bërë asnjë krim! Akoma pyes veten, si mund të vriteshin dy poetë dhe djem të rinj, krimi i vetëm që ata mund të akuzoheshin ishte, leximi i librave dhe shkrimi i poezive. Sa e sa pyetje të tilla më lindin por, është e vështirë të arrij përgjigje të plota.

Në eksplorimet brenda shtëpisë sonë të madhe secili po dallon disa gjëra me habi: Për shembull, vende dhe shërbime që i reklamojnë shumë vetë, dalin zhgënjyese thellësisht, ndërsa vende e shërbime që as nuk shihen e dëgjohen, shpalosen me të gjithë surprizat dhe pozitivitetin e tyre.

Çfarë hipokrizie, edhe i trembur edhe i trimëruar, ndërkohë edhe i mëkatosur ndaj qeverisjes, institucioneve ligjore, dhe veçanarisht Edi Ramës.

Po të mos ishte për atë krahun me të cilin u rreshtuen pa ngurrue si Koliqi si Camaj, Tarja vetë sot do të ishte tue i ba fresk ndonji kundërajrori të ndryshkun tue pritë me veshë ngrehë tartarët si ai personazhi i Dino Buzzatit.

Myslim Murrizi ndoshta nuk e kishte llogaritur këtë mrekulli që ndodhi. Ndërsa ai nisi betejën për hapjen e listave dhe uljen e pragut, në fakt i dha Shqipërisë shumë më tepër.

Marrëveshja e 5 qershorit ishte një ndyrësi politike, ngado që ta kapësh.

Presidenti foli më në fund për ndryshimet kushtetuese në lidhje me zgjedhjet.

Asnjë Parti Politike Shqiptare,që dëshiron të konkurrojë në zgjedhjet e vitit 2021, ato ekzistuese edhe ato që do të krijohen në të ardhmen, nuk guxon të thotë hapur se është kundër listave të hapura.

Duke dashur që ti ikin thelbit të debatit real, që në këtë rast ka të bëjë me përmbajtjen dhe jo me formën e propozimeve, pyetja që lind për opozitarët tanë të rrugës është: A është më demokratike hapja, apo mbyllja e listave?

Presidenti Ilir Meta ju shmang përsëri komenteve për cilësinë e ndryshimeve kushtetuese, lidhur me reformën zgjedhore. Në një deklaratë të tij, përmes zëdhënësit, presidenti Meta i quan ta paligjshme ndryshimet, pasi sipas tij, Parlamenti ka vetëm 82 deputetë të ligjshëm, ndërsa të tjerët janë zëvendësuar me procedurë antikushtetuese.

Debati që është hapur pas publikimit nga studiuesi Auron Tare në « Peizazhe të fjalës »  i disa dokumenteve të deklasifikuara të CIA-s në ngarkim të Martin Camajt dhe Ernest Koliqit, vijon ende, sepse argumenti është i mprehtë dhe pret si me brisk ndjeshmëritë e gjithë atyre që merren me letërsi dhe, ashtu siç ndodh gjithmonë në fshatin tonë të madh, ky debat ka ngritur në komandën: Bajonetë-drejto! edhe  gjithë pezmin e atyre që e shohin letërsinë, personazhet e saj, përplasjen komunistë-fashistë e kolaboracionistë si një spektakël joshës që të grish jo vetëm ta ndjekësh, por edhe të japësh mendje, të gjykosh, të dënosh, të shash e të bëhesh ekspert.

Shumica e partive politike, të krijuara nga nevoja apo risia e ndryshimit të sistemit, sot ekzistojnë si të tilla, thjesht nga rastësia.

Një staf i demotivuar, është një staf që nuk performon, një staf që nuk shet dhe ndërsa ti sapo i vure gjobë se erdhi 5 minuta me vonesë, ai as nuk arriti të shërbente siç duhej apo të shiste produktet dhe shërbimet e kompanisë tënde, pasi ishte i revoltuar me ty. Ja gjoba jote! Humbe në shitje, të ra performance e me siguri shumë shpejt do t’a humbesh dhe stafin.

Nëse do të shohësh historikun e drejtimit të Partisë Demokratike nga Lulzim Basha, konstaton një gjë kryesore: Ajo është sjellë si një fëmijë kapriçioz, që do gjithmonë dhe me çdo kusht, t’i plotësohen tekat e veta.

Eshtë keqardhje e madhe që një hap kaq të rëndësishëm demokracie, si listat e hapura, kërkuar edhe nga nisma “Thurje” (një tjetër realitet i ri që nuk aplikon dhunën verbale dhe ofendimet politike e sociale) disa nuk do të arrijnë as të gëzojnë dhe as ta shijojnë: janë ajo pjesë e shoqërisë e cila sa do të vijë edhe do të izolohet në mendimet dhe veprimet e tyre destruktive, është ajo pjesë që do të vijë një ditë dhe nuk do të ketë më hapësirë në Shqipëri.

Nëse PS nuk është gati ta bëjë këtë kompromis, atëherë mos t’i japë kot kosto vetes, por të qëndrojë tek pazari me Bashën dhe të vazhdojë ta mbajë të mbyllur lojën politike në Shqipëri.