Ata që kishin në dorë të gjitha hallkat e procesit nuk lanë gjë pa bërë që të na e vështirësonin rrugën dhe të na dëmtonin

Shqipëria shpëtoi nga një agresion banditesk antikombëtar, i cili kërkonte të shkatërrote Shqipërinë për të shpëtuar paratë dhe pronat e përfituara me korrupsion të lartë shtetëror. 

Shenjat e para të kësaj besnikërie bashkëshortore brenda zyrave të shtetit, i pamë para 30 Qershorit kur ndërsa mazhoranca bënte ftesa për dialog, Ilir Meta deklarohej hapur, njëanshëm, në krah të veprimeve të dhunshme të opozitës.

Zgjedhjet e 30 qershorit e shpëtuan demokracinë shqiptare nga kaosi, dhuna dhe humbja e arsyes dhe ecja në terr.

Humbe Lulzim humbe, për herë të katërt humbe. Madje humbe edhe më thellë se në 2015, 2017 , humbe edhe më thellë se në 2011, edhe pse e “fitove” cekët mandatin e kryebashkiakut.

Në vitin 2009, në listën e zgjedhësve ishin 3,084,946 shtetas shqiptarë. Atë vit koalicioni i i madh i PD-së mori  707,089 vota, ose vetëm 22.9% të votave të shqipëtarëve në lisat zgjedhore.

Sot kam reflektuar,kam ndryshuar mendim, kam kuptuar se kam gabuar. Prandaj sot dua të të bëj thirrje; Lul mos ik. Ti, nuk duhet të ikësh Lul, pasi ke bërë gjithçka që është e mundur për të arritur këtë rezultat historik për PD- në.

Partia Demokratike sot i ngjan një treni të mbushur plot me pasagjerë, që timonieri e ka nxjerrë nga shinat për llogari të vet, dhe tani po përpëlitet i shkatërruar në anë të rrugës.

Partia socialiste tashmë ka gjithë të drejtën e perëndisë të kërkojë rikthimin e saj në Identitet. Votimet e 30 qershorit e deshmojn qartazi kete   nevoje!

Si pozicionohet Shqipëria mes fqinjëve tanë me kaq shumë ekperiencë në turizëm? Mund të duket mungesë modestie, ose mendjemadhësi, por ne kemi vlera që mund të jenë të forcë  për të konkurruar me dinjitet

Pas një përpjekje katër mujore për ta përmbysur Edi Ramën me bojkot, dhunë dhe diskreditim në mediat ndërkombëtare, Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi i janë kthyer hesapeve të pjesëmarrjes në zgjedhje.

Pavarësisht retorikës të përçdoditshme dhe insistive të PD-së se ‘më 30 qershor zgjedhje nuk do të ketë’, më 1 korrik vijon ende numërimi i kutive të votimit.

Ata janë sot të plagosurit e mëdhenj të “revolucionit” që shpikën dhe se bënë dot kurrë.

Sipas ligjit në zgjedhje edhe po morēm pjesë 1% e votuesve ato quhen të vlefshme. Nesër të gjithë ndërkombëtarët do njohin rezultatin.

Por pavarësisht nga këto truke për të mos u dukur të varfër, fukarenjtë tanë diku janë, diku ndodhen, dhe, që tu zbulohet hilja, tu çirret maska, tu merret erzi, duhen gjetur sido që të jenë maskuar.

Ike vjet nga çadra, na le brenda te gjitheve. Ne po krijonim histori aty, ti ike fshehurazi. As na fole, as na hodhe syte. 

Unë sot votoj sepse jam një qytetare e lirë dhe nuk lejoj askend të luajë me jetën time dhe të fëmijëve të mi apo me cka është imja dhe e askujt tjetër.

"Sot duhet të ishte një ditë e lumtur për gjithë kolegët e mi që mbështetën dhe frymëzuan bojkotin, për gjithë opozitarët që ju përkushtuan bojkotit, si rruga e vetme për të mposhtur qeverinë, dhe natyrisht, një sukses politik për Sali Berishën, Ilir Metën dhe pasuesit respektive, Lulzim Bashën dhe Monika Kryemadhin."

Halli i Ilir Metës, ndryshe nga sa e sulmojnë kritikët e tij dhe po aq ndryshe nga sa e duartrokasin mbështetësit e tij, nuk ndryshon shumë me hallin e tij të dy vjetëve më parë. Ai ka ndryshuar zyrën dhe mjetet, por marrëzia që ai tenton të zgjidhë e të ngatërrojë njëkohësisht duke qenë dhe vetë pjesë e saj, është identik si në 2017-ën.

Në kushtet kur gara se kush do të administrojë punët lokale në secilën bashki është paraktikisht e parashikueshme (në 61 bashkitë do të fitojnë socialistët përballë kandidatëve të pavarur apo të BD-së), e vetmja pikëpyetje është politike.