Mosdekretimi nga ana e Presidentit të Republikës, Ilir Meta, i të propozuarit prej Kryeministrit Edi Rama për në funksionin e ministrit të Brendshëm, Gjeneral Sandër Lleshi, ndonëse realisht nuk mundi të krijojë as krizë politike dhe as ndonjë ngërç institucional të pazgjidhshëm, por ndezi menjëherë dhe që mund të shuhet po ashtu, si flak’e kashtës, një debat të paqenësishëm.

Rama, në mandatin e parë, u ul në karrigen e shefit të qeverisë edhe me votat e partisë së Metës. Ky i fundit u bë president nga dëshira e Ramës, e kështu ndodhi edhe me Ruçin, të cilin nuk e votuan shokët e tij të djeshëm të LSI-së, por që në heshtje e përkrahën.

Sot votuesit amerikanë do të përcaktojnë me votën e tyre se cila parti do të ketë shumicën në dhomën e lartë të Kongresit (Senatin) dhe në dhomën e ulët (Dhomën e Përfaqsuesve).

Musai ka tre djem njëri më i fuqishëm e më i shëndetshëm se tjetri. Tre djemtë e Musait merren me furnizime, bëjnë hesapet, ruajnë rendin, qetësinë, pastërtinë. Në pak vite, u martuan njëri pas tjetrit të tre.

Edhe pse SHISH dhe SHIU e nxorrën të pastër Gjeneral Lleshin, duket se vendosmëria dhe ortakëria e zotit Meta me kryeopozitaristin  Basha, e përmbysën gjithë parashikimin e analistëve dhe politikanëve. Shkaku mungon, arsyetimi absurd.

Edhe Presidenti I Republikës sonë, nuk e dekreton kandidatin për Ministër të Brendshëm Sandër Lleshi, pasi nuk ka besim tek ai. Mungesa e besimit I vjen nga fakti se Presidenti I ka çuar fjalë për një takim me djalin e tezes, por ky e ka refuzuar dhe kjo ka prishur klimën e besimit mes Presidentit dhe Kandidatit për Ministër të Brendëshëm Sandër Lleshi.

Po të ishte për bindje private, qoftë edhe të një presidenti do të qeverisin vetëm ata që do të kishte dashur një njeri dhe nuk do të kishte pasur nevojë për zgjedhje.

Domethënë që të shpallet monark absolut. Turp historik. Po sigurisht, derisa kanë zgjedhur president një njeri që nuk bën dot dallimin midis dorës dhe këmbës, se i duken të gjitha këmbë, sigurisht që kjo do të jetë ecja jonë.

Ilir Meta është sot shkelësi më i madh i Kushtetutës së Republikës dhe shkelja e tij nuk ka asnjë lidhje me rastin italian, ku Presidenti Matarela nuk ktheu mbrapsht asnjë dekret, por thjesht negocioi me Kryeministrin për të mos patur në kabinet një ministër që ishte shprehur hapur kundër kushtetutës italiane.

Duke mos kryer aktin formal të dekretimit, Presidenti “de facto” zhvesh Kuvendin nga kopetenca substanciale e votbesimit dhe ky është krim kushtetues. Presidenti nuk mund t’ia heq sovranitetin Kuvendit. Me mosdekretimin Ilir Meta e ka zhveshur kuvendin nga nje kompetencë thelbësore e tij. Kjo do të thotë, se nuk është Edi Rama që duhet të ndjehet i sfiduar, por Kuvendi i kërcënuar, për karshillëkun e papranueshëm që i bëhet.

Për këtë qëllim madhor, Ismail Qemali nuk shëtiti vetëm nëpër kancelaritë europiane, për t’u afirmuar si një politikan i regjur, por ai së pari u lidh ngushtësisht me popullin për të qenë mishëruesi i aspiratave të tij. Në këtë odise rrugëtimesh, Ismail Qemali nuk la pa shkelur edhe Lumin e Vlorës.

Me gjakftohtësinë më të madhe, sipas urdhrit kryeministror dhe të ministrit të punëve të brendshëm të kohës, Berisha dhe Basha, u qëllua nga disa banditë të veshur me petkun e ushtarakut, drejt njerëzve, të cilët, në mbylljen e një demonstrate, po vëzhgonin vazhdimin e një përfundimi.

Psh, në Serbinë 8 milionë banorëshe gjatë vitit 2017 kanë hyrë gjithsej mbi 150 mijë automjete, në Rumaninë me 20 milionë banorë kanë hyrë gjatë vitit 2017 rreth 300 mijë automjete të përdorura, e po kështu, në Shqipërinë e më pak se 3 milionë banorëve kanë hyrë mesatarisht gjatë një viti 30-40 mijë automjete të përdorura.

"Të lutem zonjë, mos bëni foto këtu". Zëri i edukatores gjermane më mpiu. I dhashë të drejtë, por ku ta dinte ajo se unë vija nga vendi "vdes të krenohem me fëmijën tim në Facebook". Vij nga vendi ku fëmijët pasi i fotografojmë për kujtim me emrin e shkollës, çerdhes apo kopshtit sipër kokës, pa një e pa dy e hedhim në rrjete sociale Facebook e Instagram. 

Prej gati tre dekadash, Athina në mënyrë perfide është përpjekur ta kthejë procesin e shpërbërjes së Jugosllavisë në rishikim të kufijve në gjithë Ballkanin. Së fundi, Beogradi dhe Moska kanë bërë hapur thirrje për një konferencë të Fuqive të mëdha, pikërisht në kohën kur Thaçi dhe Vuçiç po negociojnë arritjen e një marrëveshjeje finale, drafti i të cilës po kundërshtohet ashpër nga Merkel. Pikërisht në këtë kohë ndodhi dhe incidenti i Bularatit, i cili duket se është i mirëmenduar.

PS dhe PD janë kaq të vendosura të ecin në monotoninë e tyre të sherrit, saqë nuk kanë më frikë as jo e jo afrimin e hapjes së negociatave, që e ka si kusht këtë reformë, por edhe imazhin e tyre të munguar.

Askush nuk i akuzon grekët se duan vendin e tyre. Nëse e duan, mirë bëjnë, por nuk besoj se këto që kaluan në delirin ultranacionalist e duan Greqinë. Të paktën jo Greqinë e një kohe të shkuar, kur helenët vendosnin për botën e tani bota vendos për mbijetesën e tyre.

Që do të thotë se ata, që duken kaq të ndryshëm me njëri-tjetrin thuajse në çdo debat apo opinion, janë shumë të ngjashëm në dëshirën për t'i thënë lamtumirë Kuvendit të Shqipërisë, në rastin e parë që u del përpara.

“Tё lutemi sё bashku, nё çfarёdo gjuhe, nё çfarёdo riti, ёshtё vёllazёrimi mё prekёs i shpresave dhe i dashamirёsive qё njerёzit mund tё gjejnё mbi kёtё tokё”

Historia botërore na tregon se rotacionet e njëpasnjëshme përmes zgjedhjesh normale janë një parakusht për zhvillimin e një vendi demokratik. Dhe ky i fundit ndikon në rritjen e mirëqënies së përgjithshme të popullsisë.