Shqiptarët e thjeshtë kanë gjithë të drejtën të krenohen për bijën e tyre, Arba Kokalarin. Por entuziazmi i tepruar, nuk na shkon aq shumë, veçmas po të shqyrtosh hollë sikur kjo vajzë fantastike të ishte mes nesh.

Grupimet pro-evropiane Partitë Popullore (EPP), Socialdemokratët (S&D), Liberalët (ALDE) dhe Ekologjistët (GREENS) kanë bllokun dominant në PE me 70% të votës.

Ja c’do te thote ta kesh mire me liderin historik, te kthen nga figura me e urryer si kryeminister, ne figuren me te dashur si president...

Nëse po kruani kokën tani, të hutuar nga interpretimet kontradiktore për zgjedhjet parlamentare europiane, mos kini frikë, vetëm lexoni.

Frika dhe marrëzia janë bashkuar në sjelljen e të korruptuarve të mëdhenj të shtetit që tani ndihen pa shpresë, si pasojë e reformës në drejtësi. Prandaj, gjithçka po drejtohet nga kjo psikologji frike.

Kostumi i protestuesit paqësor, duket se është një veshje që i rri ngushtë Partisë Demokratike. Protesta e së shtunës, duket se ka trazuar më shumë se çdo gjë tjetër, vetë Partinë Demokratike. 

Dua t’ju falënderoj që as kapsolla nuk hodhët, as molotov nuk përdorët dhe çka e konsideroj më të rëndësishme për faktin që këtë radhë ju vetë nuk morët guximin të… këndoni himnin kombëtar! Për këtë ju falënderoj personalisht.

Mes molotovëve dhe balonave fluturuese, i takon atij të vendosë se cili lloj zjarri është më i mirë. 

Sali Berisha është sot njeriu më i izoluar, më i humbur dhe më i papërfillur dhe nga njerëzit e vet. Nervozizmi i tij ekstrem, shkulma e tij e urrejtjes, që duket sikur kushtëzohet nga pafuqia që i jep koha për t’u kthyer, dhe një herë sot morën një shuplakë të fortë, jo nga shumica, por nga militantët e opozitës, që në të vërtetë janë një kor pa tru, që komandohen zyrtarisht nga Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi.

Ilir Meta nuk priti më shumë se disa orë, që të kapë në ajër apelin e dy parlamentarë të djathtë gjermanë për fillimin e dialogut politik në Shqipëri, duke përfshirë edhe opsionin e shtyrjes së zgjedhjeve lokale

Diku nga vitet ’80, e gdhiva një të shtunë, për të përfunduar një detyrë kursi në statistikë, që e kisha për zemër. Por qëlloi e shtuna e gabuar – të nesërmen zhvillohej votimi për deputetët e Kuvendit Popullor…

  Kur u mësua lajmi ishte mëngjes. Dënohej një piktor. Edison Gjergo. Bota artistike mbajti frymën një çast. Një pshehrëtimë frike u përhap ngadalë. Më pas u kthye në kërcënim.

E shtuna është një ditë e bukur, nga ato më të bukurat, sidomos tani, nuk është as ftohtë dhe as ngrohtë, është dita ideale për të shkuar pranë Shqipërisë, për të shkuar vërtetë, për ta ndjerë, për ta prekur, për ta njohur për ta dashur.. dhe jo për ti ndënjur sipër sic shumë prej nesh dhe prej shumë kohësh i rrinë.

Figurat më të njohura të endoskopisë gjinekologjike shpalosën në një maratonë kirurgjie të drejtpërdrejtë teknikat kirurgjikale duke aplikuar teknologjitë më të avancuara aktuale para një audience prej më shumë se 800 gjinekologësh nga 62 vende.

Kërkesa e Ilir Metës është një dëshirë politike, për t’i dalë zot një prej kërkesave të opozitës, dhe si e tillë, ajo nuk është as ligjore, as kushtetuese, dhe as morale. Është thjesht paturpësi politike për të përdorur postin e presidentit në shërbim të një interesi politik familjar.

Këtij problemi kaq të madh, i shtohet edhe fakti se institucionet shtetërore  po sillen si gjobvënës.

'Tjetërkujt i kërkohet dhe i urohet, si dorëheqja, si vetvrasja...se ti na duhesh shëndoshe e mirë si kokrra e molles për halle të tjera...'

"Me vullnetin e saj të lirë dhe me një vendimmarrje të imponuar nga udhëheqësi de jure e ai de facto, Partia Demokratike ka vendosur të mos e përfaqësojë më popullin e saj, si e deleguara e tij, në Kuvendin e Shqipërisë."

Nuk do të ketë zgjedhje, por rrëmujë dhe përleshje. Ky është njeri nga skenarët që opozita dhe një pjesë e mediave po qarkullojnë për 30 qershorin. Vjen e përzihet me këtë skenar një fjalor i moçëm, i specializuar për grishje në luftë, fjalor ku përditë e më me forcë jehojnë fjalë të tilla si: liri, vdekje, gjak.

Kishte një shans që Lulzim Basha të mos i përgjigjej Edi Ramës dhe të krijonte idenë se “po mendohej”. E keni parasysh atë skenën kur Bujar Nishani si President, bënte sikur mendohej para çdo dekreti dhe mbështetësit e PD mendonin se më në fund ai do bënte ndonjë mrekulli.