U prehsh në paqe profesor! I lehtë qofte dheu i tokës që aq shumë e deshe mbi trupin tënd i cili tashmë do të çlodhet përjetësisht nën tokë ndërsa shpirti do të fluturojë sërish lart Shqipërisë sonë për të vazhduar udhën e nisur. 

-Haj fiq. Këputi me dorën tënde. E kam lidhur qenin. Degët e fikut që varen jashtë gardhit janë të udhëtarit. Ju të qytetit kur vini në fshat hani fiq me dijeninë tonë. Ne të fshatit kur vijmë në qytet dashurojmë gratë tuaja pa dijeninë tuaj. Të dashurosh nuk është aq kollaj sa të hash fiq. Ne të fshatit i duam gratë më tepër se ju të qytetit. Unë, për shembull, e dua gruan çmendurisht.

Në PD më shumë janë mërzitur që nuk ka ikur Jozena, se sa që ka ikur Valdrini. Partia e cila ka të drejt të festoj, pasi ka vrarë një kryebashkiak, ende pa marrë detyrën, është në hall, se si të bëj gurë më të urryer për demokratat Jozenën, se sa Valdrinin.

U kanë zënë sytë këto ditë emrin Jeffrey Epstein? Ai që vdiq në burg të shtunën e kaluar në New York? Që u vetëvar me letra A4? Ai miliarderi që tentoi plot 4 herë të mbytej duart e veta e më në fund ia doli kur rojet flinin gjumë?

Problemi i krijuar nga e shkuara e Valdrin Pjetrit, është një sprovë e re për Edi Ramën dhe Lulzim Bashën. Me sa duket, mallkimi i 30 qershorit ka vendosur t’i ndjekë deri në fund. Ky rast nuk është tani një histori zgjedhjesh, por një histori ligji.

Me publikimin e një dokumenti jo zyrtar nga Parti Demokratike në lidhje me të kaluarën e largët të kryetarit të zgjedhur të bashkisë Shkodër, zotit Valdrin Pjetri, qenia e tij në këtë detyrë të lartë u vu në diskutim.

Valdrin Pjetri është leksioni i fundit i hidhur i gjithë atyre që nuk e kanë kuptuar se ligji i dekriminalizimit është bërë për t’i mbajtur larg politikës, të gjithë ata që përpiqen të fshehin të shkuarën e tyre.

Rasti i Valdrin Pjetrit, i cili duket se ka gënjyer lidhur me të kaluarën e tij rinore mbi një dënim me 18 muaj për shpërndarje droge, që i është dhënë në Itali kur ishte student, mund të hapë një hapesire në krizën politike mes mazhorancës dhe opozitës.

Ka të paktën 4 apo 5 shtatorë, që Lulzim Basha u bën thirrje shqiptarëve “të çdo krahu politik” të ngrihen dhe të rrëzojnë qeverinë e ligjshme Rama.

Një nga ankesat mbarëpopullore që kanë shqiptarët tashmë kur shikojnë zgjedhje në vendet fqinje, apo kudo në botë, është shpejtësia e numurimit të votave dhe dalja e rezultatit. Dhe të gjithë fajësojnë për këtë partitë politike, KQZ apo qeverinë.

-Pse e them këtë? Sepse kam jetuar midis veteranëve të teatrit tonë që nga viti 1959 e jam një nga dëshmitarët e kësaj “vdekjeje të pazhurmë e tinëzare” të Ajkës së Artit tonë Kombëtar, thuajse në gjysmën e moshës së tyre, si therori dhe flijë e kushteve antinjerëzore, kur “gatuhej” arti i tyre i madh.

Që kur shpalli se 7 X 7 bëjnë 42, të gjithë e kuptuan se Lulzim Basha nuk është i fortë në matematikë. Por këtë herë Basha ia ka kaluar edhe vetvetes, duke llogaritur se 1 X 5 bëjnë 950. Llogaritja surreale e liderit të opozitës u paraqit dy ditë më parë në një konferencë shtypi, ku asnjë nga gazetarët e pranishëm nuk ia vuri në dukje.

Fatos Nano nga burgu dhe Ilir Meta jashtë tij, me njerëzit e vet dhe Berishën pas, u përballën në Kongresin e gushtit në një betejë të pazakontë, pasi Fatos Nano nga burgu kërkoi reforma rrënjësore në parti, që përfunduan me marrjen pjesë në zgjedhjet lokale në tetor në kushte tërësisht diskriminuese.

Gazi i PD dhe i Lulzimit (pasi mund ta quash edhe ashtu edhe kështu) fillimisht u bë ministër Drejtësie, dhe punoi goxha mirë sa ishte, duke u marrë me “çështje të mëdha” të atij dikasteri. Gazi ishte “syri dhe veshi i partisë” në ato 6 muaj sa ishte ministër, dhe ndihmoi mjaft në “reformimin” dhe goditjen e ndonjë “afere korruptive” që zbulonte dhe pastaj kallëzonte tek Lulzimi.

Dje në Tiranë në ceremoninë e memorialit të grushtit të shtetit kundër Erdogan u shfaqën zyrtarisht PD dhe PS me një qëndrim të përbashkët.

Sa ende akullnajat nuk janë shkrirë, pyjet nuk janë sharruar, ka njerëz që u mbushen sytë me lot, yjtë ndriçojnë, dielli ngroh, hëna frymëzon - dua.
 

Ky është në Shqipëri karakteri skizofrenik i politikës shqiptare që ka ecur, nga Hoxha e deri tani...

Ne nuk jemi provincë e Turqisë, as çiflik i Sulltanit. Mirëpo, ne, në shumë pikëpamje, jemi një popull mendjelehtë.

Gazetaria italiane që zbarkon në Shqipëri ta shpif, pasi prej vitesh tregon gjithnjë të njejtat gjëra: ose një vend të dhunshëm e kriminal, ose një ishull të lumtur, ku mund të bësh pushimet duke ngrënë peshk me 4 euro. Dhe askush nuk merr mundimin të kuptojë dhe të tregojë thjesht realitetin.

Dalja para gazetarëve me çehre të vrerosur, kryesisht kjo nga situata e krijuar nga krisja e aleancës së tij opozitariste, dhe lëvizja e brëndshme në parti “Basha ik”, nuk e bënte Lulzimin të besueshëm si dikur, kur një pjesë e demokratëve edhe e ndiqnin pas.