Opinion

Nga

Ben Andoni

Njerëzit që u gdhinë më 17 maj me shkatërrimin e godinës së Teatrit Kombëtar nuk kishin kohë të bënin përsiatje për atë që ndodhi me komunitetin e njerëzve që mëtonin se e mbronin teatrin. Dhe, protagonistët e tjerë. Para syve u shemb një pjesë e historisë së qytetit, u prish një simbolikë me të cilin lidheshin kujtime të pashlyeshme, por nga ana tjetër mori fund edhe makthi i gjatë i apatisë së një institucioni, që duket se e përçau keqazi jetën social-kulturore të vendit.

Nga

Evis Cerga

Mezi e prisja të vinte Bajrami. Studentëve dhe ushtarëve u jepnin të holla. Unë nuk hyja në kategorinë e dytë. Kur e mësova që studentët hynin në kategorinë e fakirëve në një kuptim më të gjerë nga fukarrallëku që jemi mësuar ta lidhim me filmat e Kinostudios që nuk duam t’i shohim më ndoshta nga një frikë e pakuptueshme se mos personazhet e tyre na kapin për “leckash” u gëzova.

Nga

Mero Baze

Asnjë politikan shqiptar, ndoshta në të gjitha kohërat, nuk ka vizatuar dhe skicuar disa herë momentin kur do të vdesë dhe si duhet të vdesë, siç e ka bërë këtë gjë Ilir Meta. Sa herë që ai ka ngërç politik në vend, sa herë që përballet me beteja absurde të prodhuara nga paranojat, apo sa herë ndjehet i dështuar në lëvizjet e tij, ai përfytyron një vrasje.

Nga

Ardit Rada

Tashmë nuk ka asnjë dyshim se çështja rindërtimit të Teatrit Kombëtar me dimensione të tjera është kthyer në një çështje politike.

Nga

Kreshnik Spahiu

Lista me arsyet pse çifti presidencial do bēj parti të re është shumë e gjatë, por duhet të presim edhe ca muaj.

Nga

Carlo Bollino

Një simpatizant dixhital i Sali Berishës dhe Lulzim Bashës më nisi mbrëmë një mesazh vdekjeje. ''Plumi ke ne horre shume shpejt. Mafioz di merda'' më shkruajti në messenger-in personal një farë Arjan Fatime Pupa, lindur në Sukth dhe banues në Itali, në provincën e Novarës. Mesazhi “elegant” më erdhi në 21:41, tamam tre minuta pasi Sali Berisha më sulmonte me shpifjet e tij të zakonshme gjatë emisionit “Opinion” ne Tv Klan të drejtuar nga Blendi Fevziu, kur me ka etiketuar si ''Karlo Malavita''.

Nga

Artur Ajazi

Për gjëra dhe deklarata të tilla, nuk flasin kurrë presidentë të vendeve të lira dhe demokratike, aq më tepër i një vendi mes Europës, anëtar i NATO-s, dhe partner i sigurtë i SHBA-së zoti Meta.

Nga

Skënder Minxhozi

Thjesht po mundohet që t’i fusë në tavolinën e vendimmarrjes nga dritarja, ata që në shkurt të vitit të shkuar dolën nga dera. Nëse do ta lejojnë, kuptohet…

Nga

Ardit Rada

Ambasadorja amerikane në Tiranë është treguar e “pamëshirshme” me propozimin e Ilir Metës që palët me konsensus të fusin duart në ligjet e drejtësisë. Sikur të mos mjaftonin dy fjalitë e djeshme në Twitter që futën në siklet presidentin dhe ata që u paraqiti planin, Yuri Kim ka vijuar edhe sot apelin. Shkurt dhe saktë, SHBA bënë të qartë se reformat nuk janë një mundësi e artë për të bërë pazare dhe lojëra.

Nga

Kreshnik Spahiu

Për herë të parë pas 30 vitesh një ambasadore amerikane bashkohet me popullin kundër establishmentit politik të 3 liderve që sundojnë Shqipërinë.

Nga

Mero Baze

Ambasadorja e SHBA  Yuri Kim shprehu sot publikisht shqetësimin e SHBA rreth përfoljes për një marrëveshje të heshtur mes palëve kundër Reformës në Drejtësi.

Nga

Skënder Minxhozi

Nëse ka një frazë fatale, që tingëllon si një krismë arme në mes të një koncerti, nëpër mitingjet e opozitës të sotme, është ajo që përfshin 21 janarin e vitit 2011. Kjo datë duhet hequr nga zhargoni zyrtar i PD dhe LSI, sepse përfaqëson ditën kur qeverisja e këtyre dy partive, la një gjurmë tragjike gjaku në kalendar.

Nga

Mero Baze

Është një ekuacion i vështirë ta zgjidhësh sot, nëse shkaku i rënies së pjesëmarrjes në protestë, është prania e opozitës, apo distanca formale e opozitës nga tribuna.

Nga

Kreshnik Spahiu

3 liderët politik Rama-Basha-Kryemadhi u bashkuan më fort se kurrë me njëri-tjetrin dhe vendosën së bashku në 17 Maj ta fundosnin teatrin.

Nga

Lorenc Vangjeli

Kërko të gjesh arsye edhe te kundërshtari më i egër! Nëse në këtë epilog pandemie, dy palët në luftë për Teatrin Kombëtar dhe çdo gjë tjetër të imagjinueshme në këtë vend, do të ndiqnin këtë këshillë të hershme, mund të arrinin në përfundime të çuditshme për mentalitetin e konfliktit dhe ethet e luftës që i ka përfshirë në një spirale pafund.

Nga

Artur Ajazi

Teatri Kombëtar, ndoshta ishte shansi i fundit, që Lulzim Basha kishte për të prodhuar paksa politikë rruge akoma mes artistësh “blu” dhe mes atyre që ende e mbanin shpresën tek ai se “një ditë do të qeverisim ne”. Ai e ka humbur shansin e fundit, duke bërë pjesë të interesave të tij politike dhe komerciale, edhe pse përkohosisht një grup të vockël aktorësh, pa ndonjë kontribut të gjatë brënda ish-Teatrit Kombëtar.

Nga

Mero Baze

Ai po e shikon këtë si një betejë personale, që tashmë po e merr përsipër ai, pasi nuk ja dolën dot dy të deleguarit e opozitës, Basha dhe Kryemadhi.

Nga

Alba Malltezi

Nuk kemi kufizime dhe respekt për askënd, qoftë ai familjar, koleg, fqinj, i njohur e i panjohur, deri te njerëzit më me vlerë në fusha të ndryshme që kombi ynë ka ende gjallë. Besoj i lexuat reagimet vetëm pse Kadare nuk u shpreh?

Nga

Astrit Patozi

Pala e shembësve po e trajton si një mrekulli të afërt, që mezi po e presin ta shikojnë, kurse të tjerët po e quajnë si mallkimin e shekullit mbi Tiranën e dhunuar nga diktatura.