Tigreshës, ia sjellni një Tigër që ia mbush syrin, agresiv dhe të guximshëm, që pastaj edhe ia shqyen macën para syve!
 

Mario Francese, ishte një palermitan i thekur. i lindur e i rritur në qendrën e Siçilisë. Historinë, kulturën, por edhe problemet e ishullit dhe qytetit të tij, e kishte shumë për zemër. Familjar i rregullt, i edukuar e me humor, e kishte nisur karrierën si gazetar kronist në agjencinë e lajmeve të Italisë Ansa. Më pas raportoi për gazeta të ndryshme kombëtare e me këmbënguljen e një miku të tij punoi edhe në zyrën e shtypit të bashkisë së Palermos.

Akti banditesk i fisit Rrahja ndaj fisit Maja në Fushë Krujë, është qartazi një rast i mungesës së shtetit. Është po ashtu dhe një karshillëk në emër të pushtetit. Kur shikon sa shumë vetë janë arrestuar nga një fis me mbiemrin Rrahja për rrahje, e kupton se ata ndjehen të sigurtë në atë që kanë bërë. Madje e kanë publikuar dhe vet videon e rrahjes, për të treguar se nuk ndjehen të rrezikuar nga ligji.

Ka akoma dyshime në Shqipëri se nuk duhet të kemi mbështetjen dhe asistencën e SHBA dhe BE në vend! Shqipëria ka nevojë për një pushtet legjitim, të dal nga vota e lirë dhe për një luftë pa kompromis ndaj krimit të organizuar. Pa mbështetjen e aleatëve nuk dp të kishim dekriminalizim në Parlament, veting në drejtësi apo reforma të tjera të rëndësishme.

Ishin ditët e fundit të dhjetorit 1992, kur i kthyer në Shqipëri pas një mungese të gjatë, mbajta vrapin te shtëpia Buda, në rrugën “Fortuzi”. Profesorin e gjeta keq, shumë më keq se ç’e kisha lënë një vit e gjysëm më parë. Tek e shihja ashtu të përhumbur në një botë të pakapshme, m’u kujtua shakaja profetike që na bëri në vitin 1985, neve nxënësve e bashkëpunëtorëve të vet, që e uronim për përvjetorin e 75 të lindjes.

Vizita e presidentit Bill Klinton në Tiranë në datat 3 dhe 4 korrik zgjoi edhe njëherë natyrën tonë emocionale që në rastin e miqve të mëdhenj, të vendeve të mëdha apo të atyre personazheve që na janë gjendur në kohë të vështira, shfaqet më tërë larushinë e ngjyrave : nga ato ngazëllyese, prekëse, glorifkuese, por edhe folklorike nganjëherë.

Që të tregohet i drejtë dhe i ndershëm me qytetarët e vet, si në rastin e M. Kokëdhimës me ata turistët spanjollë (që ia rrafshoi të gjithë lokalin pas asaj skene të shëmtuar), shteti shqiptar (më saktë, pushteti i Edi Ramës), pas sjelljes brutale të Rrahjave, duhet t'ua bëjë shesh guroren dhe, në vend të saj, të mjellë pemë për të gjithë zonën.

Në këto foto është një njeri që është duke dhënë shpirt në dysheme. Ai është ankuar në polici, sepse gurorja që ndodhet në fshat i dëmton shtëpinë, kur shpërthen eksplozivi për thërrmimin e shkëmbit.

Ka shumë rëndësi të kuptohet gjesti i Glauk Konjufcës, kryetarit të Kuvendit të Kosovës, i cili pasi doli nga takimi me kryeministrin e Shqipërisë, tha para shtypit një gënjeshtër e cila synonte të helmonte dhe më tej atmosferën dhe ashtu armiqësore që Albin Kurti kishte përgatitur gajtë vizitës së tij në Kosovë. 

A ka këllqe Albin Kurti të refuzojë takimin me një kryeministër perendimor vendi i të cilit e ka sanksionuar Kosovën?  Pse Kurti nuk hakmerret kundër Macron, Scholz, Blinken që izoluan qeverinë e Prishtinës dhe sanskionuan Kosovën, por refuzon vetëm kryeministrin e Shqipërisë?

Ju lutem koleg, mos shkruani më familja që ishte në konflikt me fisin Rrahja. Kur kërkon të mbrosh shtëpinë tënde nuk quhet konflikt por e drejtë që sanksionohet edhe në Kushtetutë.

Nga Albin Kurti mund të presësh çdo gjë. Edhe të paimagjinueshmen. Këtë unë vetë kam një dekadë që e kam kuptuar. Shumë të tjerë, gjithashtu, e kanë ditur ose dinë.

Nomadët digjitalë ose Punonjësit Lëvizës Digjital, jo domosdoshmërisht janë programues, ekspertë të IT, por edhe profesionistë që punën e tyre e zhvillojnë përmes TIK. Vendin e parë në sektorët ku operojnë nomadët digjitalë e zë industria e kreativitetit me 18 %, e më pas vijon marketingu, startup, rrjetet sociale, zhvillues softuerësh, platforma interneti, web designer etj

Ajo që ndodhi dje në Prishtinë, ku shkon një kryeministër nga Shqipëria dhe kryeministri kosovar nuk duket gjëkundi, kjo nuk ka ndodhur dhe as nuk për të ndodhur në histori

Albin Kurti dje nuk priti Ramën në vizitën e tij dy-ditore në Prishtinë, pas vizitës së këtij të fundit si pjesë e një turi në Ballkan, që synon të kthejë edhe një herë Procesin e Berlinit si instrument rajonal bashkëpunimi. Pas fërkimeve mes Berishës dhe Rugovës gati 3 dekada më parë, kjo është pika më e ulët e marrëdhënieve mes drejtuesve të dy shteteve komb-formuese shqiptare.

Në verën e vitit 1996, Timothey Wirth, në atë kohë nënsekretar shteti për çështje globale në administratën e presidentit Clinton, vendosi të vizitojë Shqipërinë pas destabilizimit të zgjedhjeve të 26 majit dhe kursit anti-perëndimor që po merrte administrata e Sali Berishës

Me veprimet që po bën, pavarësisht retorikës patriotike dhe nacionaliste, Albin Kurti praktikisht ia ka falur Veriun e Kosovës Aleksandër Vuçiçit. I cili do ta përdorë këtë fitore të ‘dhuruar’ në “pjatën e argjendtë” si një ‘bonus’ shtesë në përballjen me kundërshtarët politikë brenda Serbisë

Të hysh në logjikën, apo arsyen e mbështetësve të Albin Kurtit në lidhje me përplasjen e tij me Edi Ramën, jo thjeshtë është shumë e vështirë, por nuk arrit të gjesh një shteg për të të nxjerrë te logjika se përse e bën këtë gjë.

Sulltani i Bruneit, monarku absolut më i egër në planet, në fron prej më shumë se gjysmë shekulli, detyron çdokënd që studion me shpenzimet e shtetit të mos largohet nga vendi për një periudhë të gjatë kohe pas përfundimit të studimeve universitare

Çështja Kombëtare nuk është çështje ekskluzive e një lideri, sado i zoti të jetë ose i fortë të konsiderohet ai, nuk është as çështje e një partie të vetme politike edhe kur ajo është maxhorance thuajse absolute. Çështja Kombëtare është para së gjithash e Kombit dhe e interesit të përbashkët e çdo shqiptari edhe atij që jeton në skaj më verior të Kosovës duke përfshirë edhe shqiptarët në Jugun e Serbisë