Brenda Partisë Demokratike fillimisht ndodhen disa procese dhe lindën prirje që e zëvendësuan rëndësinë e strukturave partiake, të cilat nga ana e tyre, që në krye të herës përfshinë presione të fuqishme nga rruga dhe nga kutitë e votimit mbi vendimmarrësit politikë, me një model krejt tjetër veprues, deputetët, sekretarët dhe kryetarët e degëve, pra e gjithë kupola e lartë drejtuese e partisë, morën në duar frenat e drejtimit të partisë, duke i lënë përfundimisht simpatizantët dhe militantët në rrugë.

Kosova po e refuzon zyrtarisht këtë proces dhe kjo është kryengritja e parë zyrtare e Kosovës kundër SHBA dhe BE, që nga viti 1999, kur ata e çliruan nga Serbia. Dhe ky është gjest politik, se praktikisht dy vendet me bashkëpunimin më të madh ekonomik në rajon, në të katër kolonat janë Serbia me Kosovën. Kjo është hipokrizia e një politikani që sillet sikur ka ardhur në pushtet të ndryshojë SHBA dhe BE, dhe jo për të qeverisur Kosovën.

Me radarët e ndezur dhe topat e mbushur mezi kanë pritur mbylljen e takimit të radhës Rama-Vuçiç-Zaev sot në Shkup, mbajtur sipas kalendarit te veprimtarive të Iniciativës së Minishengenit Ballkanik. E kishin të lehtë ti shkrepnin topat dhe i lëshuan gjylet e rënda jo vetëm mbi Iniciativën, në thelb, por më ashpër mbi Edi Ramën. Janë të njëjtët opinionistë e politikanë që kanë xhongluar me qëndrimin ndaj kësaj iniciative, sipas interesave politike të çastit

Ka ndërruar edhe një herë emër nisma e Shqipërisë, Serbisë e Maqedonisë së Veriut për të krijuar një hapësirë pa pengesa për katër liritë e njohura që ndodhen në themelet e të standartit të sotëm evriopian: njerëzit, mallrat, shërbimet dhe kapitalin.

Që në fillim kur Kim Mehmeti u qas si një zë publik i agjitropit të opozitës shqiptare, ai u konsiderua si një pjesë e detashmentit propagandistik të PD-së, Metës e familjes Berisha, e asnjëherë si një zë intelektual nga komuniteti shqiptar në trevat në Maqedoninë e Veriut.

Përballë faktit që Edi Rama është një fitues i përhershëm zgjedhjesh, opozitës në pamundësi për të analizuar humbjet e saj që të nxjerrë përgjegjësitë e duhura, i mbetet të sqarojë para publikut cilësinë e fitoreve të tij. Pra, çfarë lloj fituesi është Edi Rama?

Jeta e polices Ina Nuka ka ndryshuar shumë që prej nëntorit të 2018-ës. Sot emri i saj i thotë pak kujtesës së shkurtër të Tiranës, por klithmat e vajzës kur një kapsollë luftarake i dëmtoi gishtat e dorës në protestë, vazhdojnë të jetë ulërima pa jehonë që akuzon shumëkënd. Ina u plagos bashkë me protestues të tjerë dhe kolegë të saj në përplasjet e dhunshme të banorëve të Astirit dhe opozitës me policinë, në një nga ngjarjet më absurde që ka prodhuar tranzicioni absurd, qesharak e kriminal shqiptar.

Merak të madh e ka patur dhe vazhdon ta ketë Sali Berisha, Lulzim Basha dhe shumë pas tyre, faktin se “Edi Rama konsiderohet dhe është lider Rajonal”. Gjithashtu “merak” të madh e kanë ata edhe faktin se, Edi Rama ka arritur të ketë në 8 vitet e para të pushtetit tij, një armatë të madhe me miq, kryesisht kryetarë shtetesh anëtarë të Bashkimit Europian,ata të Ballkanit dhe më kryesorja ndjehet i privilegjuar në Shtëpinë e Bardhë.

Pavarsisht problemeve qe u identifikuan ne raportin e OSBE/OHDIR per zgjedhjet e 25 prillit, te cilat Basha i trumbetoi fort ditet e fundit, problemi me i madh afatgjate i tij eshte marreveshja e 17 majit 2017 me Ramen.

Gjykata Penale në Shkup dënoi me gjashtë vjet e gjysmë burg ish-Kryetarin e Parlamentit Trajko Veljanovski për organizimin e ngjarjeve të dhunshme të 27 prillit të vitit 2017. Po kështu u dënuan edhe Mile Janakievski, ish-ministër i Transportit dhe Spiro Ristovski, ish ministër i Arsimit në qeverinë e Nikolla Gruevskit si dhe ish-drejtori i Shërbimit Sekret, Vladimir Atanasovski.

E vërteta rreth Gërdecit është e njohur dhe lebetitëse. Ndaj vendimi i para dy ditëve për ish-ministrin e Gërdecit ka shkaktuar rëndesë dhe shqetësim.

Një raport i Departamentit të Shtetit për Klimën e Biznesit në Shqipëri, tregon qartë për peshën që ka sistemi gjyqësor në sigurinë juridike dhe barazinë në garë, për investitorët e huaj në Shqipëri. Raporti flet me nota kritike, për shkak të peshës që zë beteja e humbur e një kampanie amerikane për të fituar të drejtën e Free shoop në aeroportin e Rinasit.

Lulzim Basha është bërë si rrufepritëse për mllefin e mëtonjësve të postit të tij, si kryetar i PD-së, të cilët i eliminoi me buzagazin e vet karakteristik dhe me ndihmën e një mase të verbër militantësh, që votuan për ta votuar.

Meqënse nuk shkulen edhe po tua mbash në lule të ballit, që të vazhdojnë të jenë po ata por me të tjera cilësi, prerja dhe ndërrimi i kokave me njëritjetrin, pra shkartisja e kokave, duket e vetmja zgjidhje.

Siç ndodhi gjithmonë në traditën e zgjedhjeve shqiptare, raporti i arbitrit, pra ai i OSBE-ODIHR-it është lexuar sipas midesë së palëve

Pas kësaj kuptohet fare qartë reagimi oportunist dhe hipokrit i opozitës pas daljes së Raportit. Reagim që tenton të fshehë fiaskon dhe përgjegjësinë e saj për shërbimin që i bëri qeverisë duke u përdorur si fasadë në marrëveshjen e radhës me Edi Ramën, për manipulimin që do të realizonte pushteti gjatë zgjedhjeve.

Vrasja e Bujar Kaloshit ishte e dyta…. I pari akt ka ndodhur aty nga fillimi i shkurtit të atij viti, 1996. U krye një krim i madh në Tiranë dhe rojet tribale të presidentit vrapuan natën në redaksinë e gazetës sonë ‘KJ’, na futën nëpër makina dhe na plasën në qeli…. Mund të na kishin vrarë të gjithëve, ose mund të na kishin mbajtur aty deri në sfilitje. Puna ishte të mbyllej goja që fliste për krimin e tyre.

Ata kanë ekzistuar si një kategori aktivistësh partiakë, veprimtaria e tyre kurdoherë ka qenë e hapur siç ishte edhe në këtë fushatë zgjedhore. Ata njihen nga komuniteti, nuk i fshihen askujt sepse nuk kanë bërë ndonjë paudhësi që ti fshihen jetës publike. 

Drejtori i Policisë së Shtetit duhet të dalë dhe t’i kërkojë ndjese gazetarit të lënduar dhe të fyer publikisht. Mandej duhet t’u thotë qytetarëve se cili është qëndrimi i organizatës që ai drejton për rastin që po referoj dhe se sa funksional është institucioni i ndëshkueshmërisë, meqë pandëshkueshmëria është shndërruar në mënyrë jetese ndër ne shqiptarët.

Raporti mbështet ankesat e opozitës për zgjedhje. Por, si çdo raport rekomandon përmirësim të ligjeve dhe standardeve në të ardhmen. Opozita ka detyrim moral të vazhdojë të denoncojë shkeljet, dhe të imponojë rregullime për më shumë garanci në zgjedhjet e tjera. Por, asnjë rregullim nuk na bën fitues vetvetishëm.