Përplasja e fundit e kryetarit të shtetit Ilir Meta me maxhorancën për parimet dhe në praktikë me emrat në Gjykatën Kushtetuese kanë zbuluar një paradoks të madh, që lidhet me sovranizmin dhe sjelljen ndaj Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Vendimi i Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Bashkimit Europain, që Komisioni i Venecias të zgjidhë ngërçin e krijuar në formimin e Gjykatës Kushtetuese nga Ilir Meta, duke dubluar një anëtare të saj, ka krijuar një front lufte mes presidentit të Shqipërisë dhe Perëndimit.

Edhe Saliu i shpalli luftë Amerikës me një fishek në vitin 1996-1997, por fluturoi si një rreckë e flakur. Tani e paska shpresën te fisheku i Metës. Dhe te lufta për sovranitet që na paska hapur Meta.

Prej disa ditësh, Ilir Meta ka ftuar në zyrën e tij ish-presidentët në përpjekje për të gjetur një zgjidhje prej tyre. Por deklaratat e Berishës dje, dhe Nishanit sot, tregojnë krejt të kundërtën. Ky i fundit u shfaq para kamerave ‘i tronditur’ nga faktet që i paska paraqitur Meta rreth Gjykatës Kushtetuese.

"Muçmolla” që Presidenti tentoi të kalojë përmbi murin e vetingut, është një tjetër akt pjesë e një lëvizje të dëshpëruar, që sheh një President arkaik, duke luftuar me çdo forcë për të mbajtur gozhdën e vjetër të kontrollit mbi drejtësinë.

Prandaj na duhet të pyesim: ky Ilir Meta, që u ngrit kundër Perëndimit, për vete e ka këtë, apo për Shqipërinë? Sigurisht që për vete, por është me frikë .

Në kuadër të takimeve konsultative që presidenti Ilir Meta ka ndërmarrë me paraardhësit e vetë në lidhje me vendimmarrjet e tij për emërimet në Gjykatën Kushtetuese dhe paranojën që po e shoqëron se kryetari i KED-së po i merr kompetencat, më bën përshtypje emri i Sali Berishës.

Një analizë nga Mero Baze...

Në Presidencë ka plasur gallata, pasi prej andej çdo ditë po dalin barcaleta që lidhen me Ilirin, kreun e shtetit, që ka vendosur ti shpallë luftë të hapur gjithë botës, veç partiçkave që e quajnë vehten “opozita e këtij vendi”.

Me Dekretin nr.11 211. datë 27.06.2019 Presidenti i Republikës mbas shtyrjes që i kishte bërë Zgjedhjeve Vendore të 30 Qershorit 2019 vendosi si datë të mbajtjes së tyre datën 13 Tetor 2019. Dekret i cili u injorua in ekstremis nga të gjitha palët politike, por edhe nga Instirucionet që janë të ngarkuara me ligj për zbatimin e Dekreteve të tij.

Një analizë nga Mero Baze...

Të mjafton të dëgjosh debatin e munguar(lexo: retorikën politike), komunikimin publik dhe të kuptosh se palët që janë të përfshira nuk e kuptojnë ligjin.

Kryetari demokratëve qëndrestarë të Partisë Demokratike Lulzim Basha, ka nisur turin e tij në katundet e vendit, me parrullën e njohur të propogandës së partisë tij në vitet 2005-2013 “më votoni mua, dhe nuk do të paguani taksa”.

Ka mëse një javë që jeta politike është ndezur flakë. Në vijën e parë të sulmit është Presidenti i Republikës, Ilir Meta.

Organizatorët me një urti të pazankonshme në ato anë, pohojnë se problemet që hasin të dyja bashkësitë janë të njëjta dhe ata duan t’i kapërcejmë ato nëpërmjet së bukurës, artit dhe duan të harrojnë dasitë politike.

Eshtë si një lojë sporti, një ndeshje futbolli, në të cilin ekipet ndërrojnë portat. Në kërkim të të njëjtës brohorimë suksesi që ngrihet mbi humbjen e kundërshtarit. Ky është derbi i Tiranës tashmë 20 vjeçar Rama – Meta. Një fejesë e zgjatur që përfundonte në divorc sa herë nënshkruhej martesa.

Ambasadori Borchard e ka një privilegj krahasuar me të tjerët. Ai nuk ka për të qenë më dëshmitar në takimet e presidentit tonë me ambasadorët e tjerë të Perëndimit në Tiranë.

Burimi i rrënimit, politik, ekonomik dhe humbja e përgjithshme e besimit në Shqipëri është një dhe vetëm një, Sistemi Zgjedhor.

Ka arsye që shumë nga sportistët tanë të jenë në depresion? Kur i sheh të luajnë, më shumë se sportistë, duken pacientë të një sistemi jo aq të shëndoshë.

Është i pushuar. Këtë nuk do që ta kuptojë, dhe mendon se mund të blejë politikën e lartë me paratë e tij të pista. Turp. Pamundësi absolute; por kujt t’i thuash!