Të shohim çdo të ndodhë deri në qershor: do ta lerë partia demokratike monumentin e liderit të vet ashtu të përmbysur në sallën e madhe të mbledhjeve të Këshillit Kombëtar apo do ta ngrerë atë sërish që ta udhëhiqet prej tij? Nëse po, do të gënjejë vetëm veten që është parti europiane. Se, sa për  shqiptarët, vështirë të besohet. 

Shqyrtimi i rasteve të Beratit dhe Gjirokastrës deri tani kanë zero probleme reale. Numërimi është korrekt dhe votimi po ashtu korrekt.Të vetmit që nuk janë korrekt në këtë proces, janë administrata e KQZ, që bën politikë me PD e LSI, a thua se komisioneri dhe punonjësit e KQZ janë psikologë që duhet t’u lehtësojnë dhimbjen e t’i mbajnë me garjet demokratët, sa të mbarojë Luli zgjedhjet brenda PD më 13 qershor.

Një zhvillim që do të ketë vëmendjen e publikut më shumë se kush do të largohet dhe kush do të rrijë në ekipin drejtues të PS-së, e nga kjo do të shikohet edhe logjika e formimit të qeverisë së re, e cila megjithatë do të ketë kohë të formësohet

Para disa ditësh mësova se paska ikur nga kjo botë Berti, miku simpatik i të gjithë atyre që kalonin në rrugën e Liceut dhe e ndeshnin thuajse çdo mëngjes, por miku edhe i të gjithë gazetarëve dhe punonjësve të Top Chanelit, miku i të gjithë atyre që kishin një zë në publik ose që kishin qenë dikur të njohur në qytetin « Studenti ».

Debati në Kryesinë e PD është vetëm një pjesëz e vogël e shprehjes së energjive plot daallgë që ndeshet sot anëtarësia e thjeshtë e PD. Debat që nis së brendshmi së pari, për humbjen e një beteje për të cilën e ndjejnë se lidershipi bëri shumë gabime në kohë e për të cilat u ndëshkuan të gjithë, apo të ngushëllohen me faktin se fitorja u është vjedhur ashtu siç ka ditë që gjëmon makineria e propagandës e të njëjtëve liderë që sot nuk dinë të dorëhiqen.

Lulzim Basha as dha dorëheqje të parevokueshme, as iku të paktën disa ditë nga zyra, derisa të rizgjidhet formalisht në mes të qershorit. Tregoi se nuk i beson as atyre që prej javësh “bëjnë be” për kokë të tij dhe etiketojnë çdo njeri që del kundër kryetarit, si të shitur tek Edi Rama

Qeveria e drejtuar nga Edi Rama, po akuzohet thjesht për mungesë të theksuar etike gjatë garës dhe fushatës së fundit elektorale, njësoj siç akuzohen në një ndeshje futbolli autorët e dy golave (edhe kur ka prova se janë shënuar në mënyrë të pandershme) duke i hequr fitoren ekipit tjetër.

Pasi e ‘çliruan’ Kosovën nga UÇK-ja, shkuan për ta çliruar Shqipërinë nga populli i saj. Pasi e humbën betejën por jo edhe luftën në Shqipëri, e shtrinë ‘pushtetin’ e tyre deri në Palestinë! Aman! Kjo është prepotencë e pabesueshme.

Prill 2025, Edi Rama, 61 vjeç, fiton mandatin e 4-t radhazi si kryeministër. Me unanimitet të plotë, Këshilli i PD i konsideron zgjedhjet të manipuluara dhe të gjithë procesin një masakër elektorale. Kryetari Basha ka të gjithë besimin tonë për të udhëhequr PD-në në betejat e ardhshme me regjimin e Ramës.

Sot jemi thirrur nga Kryetari i Partisë për të analizuar masakrën elektorale. Po, masakra elektorale që ka ndodhur është e vërtetë por kjo është vetëm gjysma e të vërtetës.

Basha, tashmë në mandatin e tij të tretë si opozitar, vazhdon të skandalizohet dhe habitet kur edhe gjykatësit e KAS i kërkojnë prova dhe fakte konkrete për të vërtetuar amendimet e tyre apo thashethemet dhe shpifjet mbi të cilat prej tetë ditëve po bazon strategjinë politike.

Më 2017 Lulzim Basha nuk hynte në zgjedhje me pretendimin se ato duheshin shtyrë ngaqë PD nuk ishte gati. Hyri në çadër dhe betohej se nuk do hynte në zgjedhje pa larguar Edi Ramën dhe pa I shtyrë ato. Më në fund Edi Rama u ul me të për dy tri orë, I dha ca benefite personale në raport me partinë dhe ai hyri në zgjedhje.

Bardh Kadillin e kam mik prej 30 vitesh, pavarsisht se kemi qenë kundërshtar politik. Për ata që nuk e njohin do ju përmendja vetëm një fakt: Kadilli ka punuar afro 10 vjet për agjensitë amerkinane në programet anti-korrupsion dhe lëvizjet civile. Ai ka qenë një nga njerzit më të besuar të dipolomacisë amerikane.

Analiza e duhur e zgjedhjeve të 25 prillit me sa duket nuk do të bëhet te PD. Dhe, kjo përbën trishtimin më të madh të së gjithës asaj që lidhet me Demokratët. Basha e tregoi edhe me qëndrimin se është veçse një lider i përkohshëm edhe pse kohëzgjatja e tij në krye të PD-së nuk është më e vogël, pasi kurrë nuk do të jetë personazh real historie politike, përveç faktit që mund të mësohet në katedra sesi humbet.

Fatbardh Kadillin nuk e njoh. Mbase dhe e kam paraqykuar. Por me pelqen perqasja dhe te vertetat e tij. Dhe ai po thote, jo po iku Basha ska njeri. Ja ka. Dhe ka guximin. Nje gje qe tha dhe me ngeli ne mendje eshte ajo mbi faktin qe njerezit donin politike dhe jo premtime per “hand outs” lekesh.

Kjo atmorferë është pasojë e veprimit të kahershëm të liderit historik të PD-së i cili për efekte pragmatizmi e klientelizmi nuk mendoi gjithaq për një parti të shëndetshme dhe progresiste, por thjeshtë për një zëvendësues (pa ligjimitet të plotë mendimi dhe veprimi). Kjo strategji  sa pragmatiste, aq edhe tinzare ndoshta është “mallkimi” më i madh që e ndjek sot e kësaj ditë PD-në dhe liderin e saj aktual

Në çfarëdo tryeze bisedemesh që do ta organizohet nesër për zgjidhjen e kontestit në mes të Izraelit dhe Palestinës do të jetë i përjashtuar Hamasi, një organizatë e shpallur terroriste nga Bashkimi Evropian, SHBA-të dhe një mori shtetesh të botës.

Edhe nëse ndodh që rinumërimi/rivlersimi/rivotimi në qarqet Berat e Durrës (ku numërimi i votave u mbyll me foto-finish) prodhon 2 mandate parlamentare për LSI-në, tabloja e zgjedhjeve të 25 prillit fare pak ndryshon – PS mbetet me të paktën 72+3 vota në Kuvend, për të krijuar/mbështetur qeverinë.

Lulzim Basha po udhëton qytet në qytet pas humbjes. Nuk di saktësisht çfarë u shpjegon, por di që po u premton një luftë të re për fitore. Është një torturë e panevojshme e demokratëve, një mërzi e panevojshme e votuesve që nuk ja kanë dalë të fitojnë, dhe mbi të gjitha, një hipokrizi e panevojshme nga vet ai.

Strategjia e gabuar e PD-së deri në minutën e fundit përpara fillimit zyrtar të garës, për të mos folur për idiotësitë e tjera që e nxorrën nga sistemi, janë faji i Lulzim Bashës dhe i një sërë zërash të tjerë autoritarë publikë që gabuan në gjykim. Të yshtur nga urrejtja për të mohuar dhe të pandershëm për të pohuar, të gjithë bashkë ata bënë gabimin fillestar të mos kuptimit të thelbit të demokracisë: mohuan magjinë e votës.