Shkëlzen Berisha ka gëlltitur në heshtje humbjen e një beteje e cila ishte plani i Familjes Berisha për tu pastruar me duartë e SHBA, nga një histori që cdo shqiptarë  e di mirë si ka ndodhur. 

Sigurisht në muajt e fundit ka pasur manifestime të studentëve dhe kohët e fundit një vendim të papërgjegjshëm të opozitës për të braktisur përfundimisht Parlamentin, por nga kjo të arrish të krahasosh Shqipërinë, një vend kandidat për në BE, me Sirinë, jo vetëm që nuk është e vërtetë, përkundrazi, është shumë mashtruese dhe ogurzi.

Kjo gjuhë e egër, sfiduese dhe frikësuese, rrugëtimin e lodhshëm, shpesh me shumë zigzage e kriza të PothuajDemokracisë shqiptare, e quan luftë finale dhe jo betejë të rradhës.

Sondazhi i publikuar tri ditë më parë nga Report TV mbi situatën politike në Shqipëri nuk le vend për dyshime: opozita e drejtuar nga Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi nuk ka fituar zemrat e shqiptarëve

Në prill të vitit 1998, tri javë më pak se njëzet e një vite më parë, njeriu me gishtërinjtë të ngjyer me njolla boje penelash(dhe jo të pistë, sikurse me cinizëm u hakmuar në përshkrim më vonë një ish-kryetar partie në partinë Socialiste, që pati meritën të lejonte lulëzimin e demokracisë së brendshme në këtë parti) zbriti në humbëtirën tonë.

Në vëndet me demokraci të zhvilluar partitë politike dhe shoqëria civile, me mjetet e saj të informimit, mbron normat morale dhe krijon vlera. PD dhe LSI, të shushatur, pa busull, me një anije aleance që fut ujë, bëjnë të kundërtën, rropaten të shkatërrojnë vlerat e sistemit. Të ndihmuar nga media-t, armike të Edi Ramës, nxisin klimën e luftës, sepse e dinë që ajo favorizon shkeljen e procedurave demokratike.

Kur pyet sot një opozitar sesi e sheh rezultatin eventual të një gare elektorale me qeverinë, zyrtarisht të thotë se beson në fitore, por më pas, zëulur pranon se “as ky i yni s’ka gjë në vijë”.

Shqipëria ndërkaq ndodhet në situatën më të leverdisshme të saj që prej 100 vjetësh. Largimi nga Parlamenti me dëshirë i korrupsionit të djathtë, që ka qenë i pozicionuar në antireformë, ka krijuar premisat për rikthimin e moralitetit në drejtimin e Shqipërisë.

Në fund të majit 2017, kryedemokrati Lulzim Basha e nisi çeljen e fushatës elektorale me këto fjalë: “Mbrëmë unë dorëzova listën fituese të Republikës së Re në KQZ. Siç e thashë, kam marrë vendime të vështira por jo të papritura.

Ajo që u bë me poshtërimin publik të Berishës për vizën dhe familjarët e tij ishte gabim. Ishte gabim, pasi ai është trajtuar si shumë persona të tjerë të padëshiruar në Shqipëri, që janë pronarë mediash, biznesmenë, zyrtarë apo bashkiakë të zgjedhur, apo njerëz të dënuar për korrupsion.

Ku është Mimoza? Ku je? Ku jemi? Për dinjitetin e tyre!

Vetë Partia Demokratike ndërmori disa masa të ashpra ndaj tij, deri në “ngrirjen” si anëtar i Këshillit Kombëtar. Por Azemi nuk u tërhoq. Aftësia e tij për t’i mbajtur mbështetësit e vet të motivuar ishte e lindur. Edhe pse të gjithë kishin në kurriz ShIK-un dhe Policinë, Azemi u krijonte ndjesinë se policia, ShIK-u, Berisha dhe gjithkush tjetër, përveç Meksit, ishin me të, ndaj të mos trembeshin.

Veprimet e grave të reja e të forta shqiptare, nuk mund të mos japin efektin e tyre afatgjatë, pavarësisht rezistencës, ofendimeve, përjashtimeve

Rudina Hajdarin e kam takuar vetëm një herë, në një emision televiziv. Sapo ishte kthyer nga Amerika, si simbol i “Rilindjes” së PD-së së Lulzim Bashës.

Dhuna e disa huliganëve permbarues ndaj grave dhe fëmijëve tek Petro Nini, vec pa zgjidhje, qenka mbyllur me një fajtor: Median që paska dizinformuar e keqinformuar me detajet, se aty paska qenë e përfshire IKMT apo IMT, Bashkia a Qeveria.

Në suazën e problematikave ku e ka futur Partinë Demokratike dhe opozitën Lulzim Basha, nga disa syresh, analistë politikë e jo vetëm, po shihet e arsyeshme që të ndryshohet sistemi zgjedhor.

Lulzim Basha është në siklet me Rudina Hajdarin, ngaqë nuk ka njohur Azemin. Ai mendon se duke e kërcënuar me përjashtim nga partia, vajzën e tij, e dëmton.

Ishte nata ku mijëra demokrat shpërthyen në vaj. Rreth orës 16.00 më telefonove dhe më the të takoheshim në mbrëmje pasi do ktheheshe nga mitingu në Muzeqen e Myslym Murrizit.
 

Synimi është që të mbushet bulevardi plot në 16 mars. Dhe motoja “do ta rrëzojmë qeverinë” mendohet se do të shërbejë për të disatën herë në dy dekadat e fundit, për të joshur sa më shumë përkrahës…

Opozita e sotme është ende konfuze, se çfarë duhet të bëjë me zgjedhjet lokale dhe rri e mban me shpresa militantët, duke u thënë se do bëhen në një ditë me zgjedhjet parlamentare, duke çuar praktikisht drejt shkrirjes strukturat politike të opozitës dhe duke rrezikuar vdekjen klinike të saj