Partia Demokratike nuk e ka pasur kurrë luksin e ndarjes, sepse nuk ka një rast në këto 30 vite të të ketë fituar vetëm zgjedhjet, duke përjashtuar ato të vitit 92 që ishin për arsye historike sesa për aftësi politike! PD në këto 30 vite duke qenë e bashkuar e nuk ka mundur t'i fitoj zgjedhjet pa bërë koalicion me aleatët por edhe me parti të së majtës! Këto ditë ka një vrull të madh për të bërë fakt të krye e në mënyrë të njëanshme zgjedhjet dhe marrjen e forumeve.

Shtyrja e Enkelejt Alibeajt nga Sali Berisha, është rasti tipik i një reagimi që vjen nga mungesa e fuqisë reale për të kontrolluar aksionin politik.

Përplasja fizike e Sali Berishës me Enkelejd Alibeajn në foltoren e Kuvendit, nuk është përpjekje për t’u dukur i fortë. Për fat, as Alibeaj nuk u përpoq të tregonte muskujt, pasi tani do të ishim “duke qarë”, se si mund të hiqet zvarrë një plak i moshuar.

Nuk jam aq naiv sa të mendoj që politika ja lë në dorë rekomandimeve tona që të bëjë zgjedhjen e saj për presidentin e ardhshëm. Por unë, me naivitet por me përgjegjësi, do rekomandoja dy: Daut Gumeni dhe Namik Dokle

Bashkimi Europian ka mbështetur hapur dhe qartë sansksionet që Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë ndërmarrë ndaj Sali Berishës dhe figura të tjera në Shqipëri e në rajon, si pjesë e luftës ndaj Korrupsionit.

Franca do të votojë më 24 prill nëse do t'i japë presidentit Emmanuel Macron një mandat të dytë pesëvjeçar apo do t'ia besojë presidencën sfidueses së tij, ekstremistes së djathtë, Marine Le Pen.

Shqiptarët duket se e përballuan jo pa kosto, tërmetin shkatërrimtar, ndër më të fuqishmit në 100 vitet e fundit. Po ashtu, edhe pandeminë, e cila shënoi mijëra viktima dhe la pasoja për shumë të tjerë edhe tek ne. 

Kishte nisur fushata e zgjedhjeve të vitit 2000. Mua më ra “shansi” të ndiqja mitingjet në Tepelenë. Ja edhe qyteti në brinjë të kalasë. Sheshi plot. Në tribune hipi Sali Berisha. Sheshi buçiti. Unë si i butë, përfundova në një kafene buzë rrugës.

Më shumë se një duzinë analistësh, të prenotuar nga një emision televiziv në tjetrin, tjerrin fabulën se PD-në e ka marrë peng Edi Rama. Në nisje shtrojmë pyetjen: A është marrë peng PD-ja? E vërteta qendron se PD-ja është marrë peng dhe për këtë me sa duket të gjithë jemi të një mendjeje.

Dy janë lajmet më të spikatura që po prodhon procesi i zgjedhjes së presidentit të ri: opozita dhe veçanërisht PD që nuk bëhet dot në një mendje për të unifikuar qëndrimin e përfaqësuesve në Kuvend dhe së dyti afshi pranveror që ka përfshirë personazhet folklorikë për tu vetofruar si presidentë të Republikës.

Dy janë lajmet më të spikatura që po prodhon procesi i zgjedhjes së presidentit të ri: opozita dhe veçanërisht PD që nuk bëhet dot në një mendje për të unifikuar qëndrimin e përfaqësuesve në Kuvend dhe së dyti afshi pranveror që ka përfshirë personazhet folklorikë për tu vetofruar si presidentë të Republikës

 Duket qartazi se vendimmarrja për ta mbajtur në grup, sa kohë vetë deputeti nuk u dorëhoq, është një dukuri jo demokratike. Përdhosja e zgjedhjeve “të të padëshiruarve” dhe postit të deputetit, pasi e kemi parë te Sali Berisha, me rastin e këtij Rakipit merr ngjashmëri shqetësuese dhe rezistenca e diktuar dhunshëm për ta mbajtur në grup është gjithashtu anti demokratike.

Fjalën e fundit po e them të parën: Një grua shqiptare për Presidente do e uroja të vinte me vota nga Shqipëria dhe jo me simpati nga partia.

Ndërtimi i hidrocentralit të Skavicës nga një kompani amerikane, si dhe kontraktimi me palën amerikane i dy anijeve që prodhojnë energji pranë TEC të Vlorës, për të përballuar krizën energjetike, janë vënë në qendër të sulmeve të Sali Berishës, në takimin e tij me disa ish- klientë të vajzës dhe djalit të vet, që kanë pas përfituar licensa në fushën e energjisë gjatë kohës që ishte në pushtet.

Sot KQZ-ja publikoi statistikat demografike të pjesmarrësve në zgjedhjet e vjetshme parlamentare. Ato na ndihmojnë të kuptojmë se cilat mosha janë më të prirura të votojnë.

Kohët e fundit po flitet gjithnjë e më shumë për një president grua, si një thyerje e akullit të presidencave burrërore, që në fund të fundit, nuk se kanë sjellë ndonjë zhvillim impresionant.

Sot dy vjet më parë, u largua Rikard Ljarja, një nga gjenitë e ekranit shqiptar, aktor, regjizor, skenarist dhe shkrimtar, mjeshtër i shqipes, pasuri e çmuar e Shqipërisë

Ahmet Zogu, ka qenë presidenti i parë në Shqipëri. Por nuk qëndroi gjatë. Pas saj, ai u (vetë) shpall mbret. Ndoshta ndjehej më “rehat” duke qenë i tillë, por duhet thënë se mbret ai u bë, kundër dëshirës popullore.

Ka dyshime se nuk ka jetë atje përtej PD-së, sidomos tani që fjalët dhe retë nuk na sjellin gjë tjetër mbi planetin tonë. PD këtu, PD atje, PD djathtas, PD majtas…, zgjedhje, luftë, kokë-dashi, gaz lotsjellës, armiq, Amerikë, Soros, Blinken, Ramë, Ramë…

Tashmë që mandatit të Ilir Metës në krye të shtetit po i vjen fundit dhe janë hapur procedurat për zgjedhjen e Presidentit të ri, mëtonjësit e këtij posti janë aktivizuar rëndë.