Sot është dita tu tregoj dy episode për të kuptuar se morali në atë stan që e quan veten parti demokratike, nuk ka pikë vlere. Turpi aty, nëse e dinë çfarë është, hahet me bukë. Askujt nuk i bën përshtypje.

Sot, pikërisht sot, lopa e Saliut ka hyrë në Pallatin e Kongresit. Kuvendi i sotëm i ‘Rithemelimit’ është lopa e humbur në Shkëlzen. Sot kjo ‘lopë’ nis të hajë bar- sipas alegorisë së përdorur nga përfaqësuesi i Shteteve të Bashkuara. Sali Berisha, i zhytur në korrupsion e në mina kundër demokracisë, e çoi edhe Rithemelimin që e quan ‘PD’, drejt izolimit në malin e vet ku ha bar.

Dritani është rasti kur politika mund të përdoret e mund të kthehet në model suksesi edhe përtej faktit të minorancë kombëtare! Dritani, e ka arritur suksesin e tij duke zbatuar me përpikëri makiavelizmin, që të parin vendos pushtetin dhe për këtë arsye justifikon të gjitha mjetet për të arritur atë!

Sali Berisha do të mbledhë nesër në një miting politik, mbështetësit e tij për të vetëshpallur pushtimin e Partisë Demokratike nën trysnin e një vendimi të pritshëm nga Gjykata në Tiranë, kundër legjitimitetit të tij në krye të PD.

Kanë dështuar ta bindin që e kanë seriozisht skedimin e tij non grata. Kanë dështuar ta bindin që nuk janë “shegertë” të Xhorxh Sorosit. Kanë dështuar ta bindin se qëndrimi ndaj tij përbën një pozicion unik dhe të dakordësuar të të gjitha hallkave dhe niveleve të administratës së Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Dëshpërimisht faleminderit! Faleminderit që në një vend të gjunjëzuar nga krimi shumë dimensional, ku s’ka të majtë të djathtë po të gjithë janë një me krimin përfshi prokurorët dhe gjyqtarët që duhet të hetonin krimin, ekzistoni Ju ndërkombëtarët!

Që po jetojmë në kohë të pazakonta e për çdo ditë çfarë nuk dëgjon e nuk shikon kjo dihet, por që të ngrihet një regjizor e të shpalli një peticion kundër një diplomateje, kjo nuk ishte as në mendjen më të djallëzuar të botës, e jo më në trurin e një artisti shqiptar. 

“Rastisja” e vizitës së delegacionit të lartë të qeverisë së SHBA-së në vendet e Ballkanit Perëndimor me zhvillime të rëndësishme në të gjithë këto vende, është sinjal se diplomacia e lartë amerikane nuk vepron thjesht me axhendë të përcaktuar e planifikuar, por edhe është proaktive në zhvillimet që sjell aktualiteti.

Karen Donfried dheGabriel Escobar, më shumë shkaktuan ‘jehonë’ para se të zbrisnin në Tiranë, se sa në 36 orët qëqëndruan në zyrat politike gjatë datave 28 dhe 29 prill. Koha në Tiranë e ndarë mes zyrave të qeverisë dhe zyrave në‘emigrim’ të PD në opozitë, ishin orë ‘të lehta’, pa asnjë rëndesë. 

Prej 32 vitesh,Shqipëria përjeton sistemin demokratik,ndër sistemet më të përparuara të njerëzimit. Ne kemi vuajtur prej shekujsh, por dhe vuajtëm shumë gjatë 45 viteve nën komunizëm, ku epiqendra e “betejave” ideologjike ka qenë “lufta ndaj imperializmit amerikan, si rreziku kryesor i sistemit komunist”.

Kuvendi i Malit të Zi i dha më 28 prill votbesimin qeverisë e re të vendit të vogël fqinj, të drejtuar nga kryeministri  Dritan Abazoviç, me  45 vota pro, nga gjithsej 81 deputetë të tij.

Dritan Abazoviçi nuk duhet të reduktohet vetëm në përkatësinë e tij etnike, siç po veprohet me entuziazëm të pafrenueshëm në çarshinë politike të Facebookut. Brohoritjet: “Edhe një shqiptar kryeministër. Edhe një shqiptar kryeministër. Edhe një shqiptar kryeministër” nuk e rrokin thelbin e zgjedhjes së Abazoviçit kryeministër i Malit të Zi.

Zef Mazi është diplomat i karrierës. Në Tiranë ka studiuar gjuhë e letërsi angleze. Pastaj ka studiuar të drejtën ndërkombëtare. Ka qenë ambasador i Shqipërisë në Londër dhe përfaqësues i Shqipërisë në OSBE.

Dy zyrtarët më të rëndësishëm të SHBA për Ballkanin dhe Shqipërinë nisën sot vizitën zyrtare në Tiranë, ku më shumë bie në sy dhe ka rëndësi se kë nuk do të takojnë, se sa ata që do të takojnë.

Një fjalim i vitit 1963 në versionin audio i Fan Nolit që qarkullon në Yutube, përveçse shumë popullor e i pëlqyer thuajse unanimisht, është një pasqyrë ky natyrisht do të duhet të shohin veten të gjithë ata që e kanë përdorur “Vatra”-n e madhe për qëllime krejt të vogla personale e tribale.

Basha iku dhe askush nuk vajtoi, gafrroi flokët, ngriti zërin, ngrysi ballin, përveshi llërët, lëshoi kushtrimin, mblodhi krahinën, fisin, fshatin..., organizoi turmat, çoroditi njerëzit, nisi mashtrimin, thuri manipulimin, hapi thesin, organizoi vesin...

Sali Berisha e ka të vjetër lokacionin e përdorur prej tij “guvernatorë të paemëruar”, që ka pasur e ka parasysh ambasadorë të SHBA në Shqipëri. Me të rrallë edhe ndonjë të BE-së dhe OSBE-së.

Ata që deri para 2 muajsh shpreheshin se “SPAK po fle gjumë”, tanimë nuk e thonë atë gjë. Përkundrazi, po shohin me zë dhe figurë, emra të dëgjuar dhe spikatur publikë, tek arrestohen,hetohen dhe gjykohen, apo dhe shpallen në kërkim.

U bë kohë që nga këshilla e drejtpërdrejtë e ambasadores së SHBA se fati i një partie politike nuk mund të lidhet me fatin e ish liderit të saj që është shpallur person non grata nga Departamenti i Shtetit. 

Arsyeja kryesore se përse mbështetësit e Berishës brenda dhe jashtë PD-së u rreshtuan kundër Bashës ishte sepse e akuzonin atë për opozitë të dobët. Sipas tyre, në rastin më të keq Basha ishte i kapur nga Rama, në rastin më të mirë ishte i paaftë të bënte një opozitë të fortë që mund të sillte PD-në në pushtet.