Caktojani Lul Bravës po të doni edhe helmimin e Petro Nini Luarasit, se brenda jeni, mban ai “besëpreri”.

Sali Berisha është destabilizuar papritur pasi Gjykata e Apelit në Tiranë parashtroi procedurën se si do të ballafaqoj legjitimitetin e drejtuesve të Partisë Demokratike pas krizës në të cilën e futi partinë vet Sali Berisha kur ajo u distancua prej tij pas vendimit të SHBA për ta futur familjarisht në listën e zezë.

Besoj kush i ndjek, apo i ka ndjekur zhvillimet politike në Shqipëri, i mban mend që në vitin 2017, në mediat shqiptare u përhap me zhurmë një lukuni lajmesh e “analizash” për një ngarkesë me 1400 ton mbetje  toksike që ishin nisur nga Italia drejt Shqipërisë.

Pesë vjet më parë, teksa mbante hapur një Çadër gjigande në bulevardin Dëshmorët e Kombit, Lulzim Basha u angazhua në një kompromis disaorësh me Edi Ramën, prej nga mori gjysmën e qeverisë socialiste, si parakushtin për të mbledhur karriget dhe foninë e protestës, por edhe si “pajën” që do e bindte atë për të hyrë në zgjedhjet e përgjithshme të qershorit 2017.

Ilir Meta nuk tronditet kurrë pa pasur një hall të madh. Vojsava Ismailaj mund të kthehet në bashkëpunëtoren e shekullit për SPAK, duke rrëfyer një prej aferave të Ilir Metës, atë të vjedhjes CEZ-DIA.

Duket sikur të gjithë kanë marrë dhe kanë bërë shkollën e Sali Berishës. Kanë marrë prej tij mohimin e pohimit, zvarritjen, kokëfortësinë deri në arritjen e  pazarit, kanë marrë prej tij mënyrën e të bërit “luftë” ndaj kundërshtarit politik, shpifin dhe e zënë hasha,  dhe kur u del gënjeshtra nuk skuqen dhe nuk turpërohen.

Ndërsa në Tiranë kishte mbëritur ish-sekretari amerikan Mike Pompeo, i cili e injoroi plotësisht Sali Berishën, që gjithë shpresën për t’iu hequr damka “non grata” e ka pikërisht tek republikanët e pakapur nga Sorosi, duke njohur si opozitë Alibeajn e grupin e tij, gazeta më e madhe austriake botoi një shkrim tronditës për Ilir Metën, i cili përveçse është përfshirë në një aferë 700 mijë dollarëshe, ka kërcënuar me jetë, sipas gazetës austriake, personin që zbuloi skandalin.

Sot Ilir Meta është në qendër të një skandali ndërkombëtar. Gazeta më e madhe austriake, e ka akuzuar atë për kërcënim për vrasje dëshmitari, në një afer korruptive që ka lidhje me të.

Kërkesa për miratimin e një rezolute për dënimin e genocidit serb në Bosnje, dy muaj përpara se të shënohej 27 vjetori i masakres së Srebrenicës është një hipokrizi e pastër.

Tani nuk është një gjë e re, që Ilir Meta të akuzohet për afera të tilla, që çuditërisht kanë gjithmonë brenda shifrën 7. Ai perceptohet, dhe jo pa arsye e pa fakte, si politikani më i korruptuar në vend. Por tani, akuzohet edhe si një njeri që të vret, nëse ti zbulon apo denoncon aferat e tij.

Vizita të tilla si ajo e sotmja e Mike Pompeos në Tiranë, nuk se nuk kanë ndodhur në të shkuarën. Shqipërinë e kanë vizituar në mbyllje të karrierës së tyre ish-Presidentë, apo ish-Sekretarë Shteti, apo ish-ushtarakë të lartë.

Shumë teori “konspirative” dhe shumë emra po dalin lidhur me emrin dhe zgjedhjen e kreut të ri të shtetit. Disa thonë “nuk duhet të jetë si Meta” disa “nuk duhet të jetë nga socialistët”, apo “nuk duhet të jetë vasali i kryeministrit Rama”etj

Ish- sekretari Shtetit amerikan, Mike Pompeo, është tani në Tiranë.

Hipokrizia është emri, përmes të cilit mund të kuptohet përmasa çnjerëzore e luftës në Ukrainë. Para së gjithash, këtë e tregon në mënyrë të përsëritur presidenti i Federatës Ruse, i cili nuk mundet që ta emërtojë luftën për atë që është vërtet, dhe që u shkaktua prej tij.

Sali Berisha ka sot një shans të art tu provojë demokratëve gjithë teoritë e tij të konspiracionit që ka shpikur gjatë këtij viti për futjen e tij në listën e zezë si minues i demokracisë, shantazhues i sistemit të drejtësisë dhe i përfshirë familjarisht në korrupsion domethënës për shkak të pozitave në pushtet.

Në fillim të viteve shqiptarët shpresonin të rrëzonin Regjimin e bashkë me të edhe gjurmët e tij! Shpresa e vetme për ta bërë atë ishte PD e cila në fakt nuk krijoi lëvizjet e ndryshimit, por ishte pasojë e lëvizjeve të viteve '90 të punëtorëve, qytetarëve e disa intelektualëve që kërkonin si lirinë ashtu demokracinë, të dyja të mohuara padrejtësisht dhe dhunshëm që nga mbarimi i Luftës II Botërore!

Raundi i parë u dogj, e që në fakt ishte i pritshëm. Një taktikë proceduriale që ndodh shpesh në zgjedhjet e presidencës, ku zakonisht “asi” nxirret në dorën e fundit, ku aktorët politikë që zotërojnë votat e duhura, presin momentin final.

Nuk do të ketë asnjë çudi nëse Berisha ja del në sipërmarrjen e tij të marrë PD. Një dorë militantësh të cilët janë gjithmonë besnikë nuk është çudi ti kesh dhe me këta të vendosësh fatet e një partie. Kur mendon që ende ka simpatizantë të Zogut dhe Enver Hoxhës, nuk ka pse mos të ndodhë me Berishën i cili është ende gjallë.

Shtigjet drejt të vërtetës janë të pafundme. Një i tillë është edhe arsyetimi logjik që vjen nga matematika. Bëhet supozimi i përkundërt dhe arrihet në rezultatin e kërkuar. Kur pyetet nëse politika mund të tundë gishtin përpara hundës së SPAK-ut, le të provohet se çfarë ndodh nëse një pushtet si drejtësia vë nën kritikë dy pushtetet e tjera, legjislativin dhe ekzekutivin. Domethënë, si mund të duket pamja e një gjykatësi që jep një konferencë shtypi dhe thotë se nuk i pëlqen cilësia e ligjeve që miraton Kuvendi.

Figura e Presidenti i Republikës së Shqipërisë mbetet ende flu, e papërcaktuar si identitik politik, intelektual e njerëzor që do t’u sherbente si model partive parlamentare kur i futen punës të zgjedhin Presidentin e radhës.