I ashtuquajturi Grupi i Rithemelimit që vijon të jetë ligjërisht në ilegalitet, edhe pse i ka karrocuar kandidatët në peshkarexhat e LSI-së dhe të PDK-së, po e përdor këtë periudhë për të mbajtur gjallë “kauzën” e “qytetarit digjital”, me ndryshimin se referenti i ri është kryetari i PD-së, i cili prej 9 shtatorit është shndërruar në pjesëtar të një komploti ndërkombëtar të udhëhequr në Amerikë nga G. Soros dhe në Shqipëri nga E. Rama. 

Kur çimkat e “Federbet” iu ngjitën mureve të Hotel Tiranës, në një takim të zakonshëm mes çunash, asnjë nuk do e kishte menduar se ata drejtues të guximshëm të shoqatave të futbollit të kryeqytetit do përfundonin si gjah i trollsave dhe adresave anonime të sharjeve. Por, kur diktatit i vjen fundi, edhe çimkat shtohen. “I kemi topet prej hekuri”. Kur një konferencë shtypi e FSHF-së nis e fokusohet në anatominë e njerëzve dhe jo në topat e vërtetë të mijërave fëmijëve të Tiranës, ka vërtet një problem serioz.

Vendimi i Gjykatës së Tiranës (që mund të pasohet dhe në rrethet e tjera) që rrëzoi falsifikimet dhe manipulimet e Armando Dukës në Shoqatën Rajonale të kryeqytetit, janë një sinjal shprese dhe një vendim i rrallë që është marrë në këto 20 vitet e fundit në shërbim të futbollit shqiptar.

Votimi i sotëm në Kuvend për zgjatjen e mandatit kohor të institucioneve të VetTingut, ishte një bilanc shpartallues për Sali Berishën dhe grupin e vet. I pasigurt tek mbështetësit e vet, pasi disa prej tyre duket se kishin dhënë fjalën që do ta votonin, ai i largoi ata nga parlamenti, edhe pse votimi është i hapur dhe me nënshkrime të çdo deputeti.

Deri në momentin që mbërriti një vendim gjykate, akuzat e shumta për manipulim në zgjedhje nuk kanë munguar, ndërsa përballë tyre ka qenë i vetëm Armand Duka dhe të punësuarit e tij në administratën që drejton. Por në fakt, manipulimi i zgjedhjeve ka qenë aq flagrant, saqë kandidati kundërshtar i Dukës nuk dinte as listën e votuesve deri në minutën e fundit, dhe në çdo zgjedhje rajonale përballeshin me shoqata surprizë dhe përfaqësues shoqatash të punësuar në FSHF.

Titullin e kisha, pak më ndryshe: ‘që këta votojnë kundër’, por më mirë më duket se thuhet e vërteta me trajtën: ‘që votojnë keq’. Se këta sot, duke votuar në Kuvendin e Shqipërisë kundër Reformës në Drejtësi dhe pranisë së Perëndimit, kanë votuar ‘keq’, jo thjesht ‘kundër’.

E vërtetë është se presidentja ka shpenzuar 4 mijë euro për karburante, e kush e thotë këtë të vërtetë nuk është me rëndësi.

Myftiu i Madh i Jeruzalemit nje figure historike dhe shume rendesishme e palestinezeve dhe ndoshta figura me e rendesishme arabe e perfshire fuqimisht ne mbeshtetjen aktive te nazizmit.  Al Hyseini ishte nje personazh kaq i rendesishem per Gjermanine sa Hitleri e priste gjithmone ne audience private per te diskutuar me te ceshtjet e Lindjes se Mesme. Ne kujtimet e tija te shkruara pas luftes, Al Huseini tregon se si shefi i SS  Himler i kishte treguar ne konfidence mbi programin e spastrimit te popullates hebraike ne Europe.

Ndërsa janë futur shumë aktorë në lojë, kriza Rusi-Ukrainë gjendet në një spirale të rrezikshme. Cinizmi i Rusisë nuk ndalet më, madje një letër zyrtare e saj e hartuar prej ministrit të saj të Jashtëm Lavrov, iu përcoll Ministrave të Jashtëm dhe Sekretarëve të Shtetit të SHBA-së, Kanadasë dhe disa shteteve evropiane. Mes tyre edhe Shqipërisë. Ajo, që u mor si kërcënim, në fakt ishte një sqarim për qëndrimet e NATO-s dhe dallimet mes qëndrimeve të shteteve anëtare, ku Rusia dukej se kërkonte përgjigje të menjëhershme edhe… nga ana e qeverisë shqiptare.

Në këtë rast Partia Demokratike duhet të lërë mënjan komplekset e saj nga akuzat e Sali Berishës dhe Ilir Metës dhe duhet ta udhëheqë këtë proces vetë. PD është në luftë me çiftin Berisha Meta pikërisht për raportet me Perëndimin, dhe është alogjike, që tani Perëndimi të dal me thirrje për ti mbushur mendjen shumicës në parlament të votojë vetingun.

Mbështetësit e Metës që mundohen ta jusftifikojnë se “s’mund të sillej si president danez” edhe pse ky vend ka mbret e jo president, mund t’i referoheshin thjesht e qartë një modeli afër nesh si Gjukanoviç. Model që e rrëzon totalisht Ilir Metën në zë e në figurë.

Këta të dy duan ta sundojnë prapë popullin; por cilin popull?! Popullin as e njohin dhe as i njeh. Ai ishte një film i vjetër…

Shqiptarët të frustruar dhe të dëshpëruar, tashmë për disa vite, sepse jetojnë në vend që s'kanë të drejta, por pa drejtësi, nuk kanë përfaqësim politik, por nënshtrim përmes politikës, janë të varfër e qeverisen nga të pasur, s'kanë punë e janë të dëshpëruar për tu punësuar në këtë realitet, shpresë të vetme  kanë që Ata atje lart  të arrestojnë veten e kështu, sa herë që bëhet fjalë për ndonjë arrestim të bujshëm, kthehet një histeri kolektive!

Në Kosovë qeveria ka provokuar një debat pas vendimit të saj për të rikonstruktuar shtëpinë e njohur si “Shtëpi e Xhafer Devës” në Mitrovicë, një ndërtesë që lidhet me emrin e tij në kohën kur Mitrovica nën pushtetin gjerman, u bë pjesë e Shqipërisë dhe kur Xhafer Deva ishte figura më e njohur politike shqiptare e lidhur me nazmimin dhe personalisht me Hitlerin.

Për 92 vjet ekzistencë shtëpia e Xhafer Devës më së paku ka qenë e tij. Për arsye të njohura. Pas Luftës së Dytë Botërore shtëpia ka qenë ambulancë dhe strehimore për familjet e pastreha.

Siç ndodh tashmë historikisht me të gjithë bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë, Sali Berisha ja ka ngjitur tashmë edhe Ilir Metës strategjinë e tij politike: Shpif, shpif se diçka mbetet! Që të dy gënjejnë në të njëjtën mënyrë, dhe fakti që tani gënjejnë bashkë, mendojnë se janë bërë më të fortë. Në realitet, pikërisht falë gënjeshtrave të tyre, ato qe i kanë bashkuar janë vetëm dobësitë.

Sulmin kundër Lulzim Bashës, Ilir Meta e paralajmëroi që përpara zgjedhjeve të 25 prillit, kur foli për një rimarrje të opozitës nga ana e tij. Por pas zgjedhjeve parlamentare, Meta nuk ju vërsul direkt kreut të Partisë Demokratike. Ai dhe Monika kryemadhi patën në fillim një zbutje e “reflektim të gjatë” sa Nikollë Lesi e quajti “Presidenti danez” në një nga shkrimet e tij me ironi. 

Nuk është më një çeshtje serioze juridike. Madje as edhe një problem i mprehtë politik e institucional. Procesi për shkarkimin e Ilir Metës në Gjykatën Kushtetuese është më së pari një batërdi e rrokopujë në planin njerëzor, në rrafshin e arsyes elementare dhe të qasjes ndaj dinjitetit dhe imazhit personal e zyrtar të Kreut tonë të shtetit.

Aleanca me partnerin strategjik të SHBA  apo respektimi i vendimeve të Gjykatës Kushtetuese në Shqipëri, nuk duhet lejuar të kthehet në garë politike. Ai duhet të kthehet në standard. Dhe kur i kthen në standard pastaj Ilir Meta dhe Sali Berisha fillimisht kanë të drejtë të rijnë vetëm në shtëpi. Ose në burg, nëse drejtësia vepron.

Drejtësia në këtë vend ende nuk po guxon të përballet me kriminelët e regjimit. Konkretisht. Pas rënies së diktaturës, pra pasi ajo u shpartallua vetë dhe jo pse e rrëzuan shqiptarët, Sali Berisha ia arriti që të ndërtonte një regjim neokumunist.