Në mungesë të perspektive të qartë për tu bashkuar për shkak të Sali Berishës, shumë zëra të pavendosur brenda Partisë Demokratike po bëjnë propozime “pleqnije” për të gjetur një mënyrë se si të bashkëjetojnë me Sali Berishën. 

Situata në Shqipëri është me të vërtetë shpërthyese. Nga njëra anë opozita që po shkon në “rënie të lirë” për shkak të konfliktit që ka shpërthyer në PD për zgjidhjen e çështjes së lidershipit, në fillim mes Berishës e Bashës e më pas mes Berishës e mbështetësve të ish liderit të dorëhequr

Pa miratimin dhe po ashtu pa konsultimin e Këshillit Kombëtar, të të gjithë anëtareve, nuk mund të ketë asnjë proces bashkimi e as ndarje brenda në PD! Mbi autoritetin e Këshillit Kombëtar nuk mund të dalin as nisma personale, as forume të tjera që nuk e kanë një tagër të tillë!

Ukraina për herë të parë në histori, mund ta ketë grisur këtë dekret të shkruar nga anglezët, francezët dhe rusët, pas luftërave me njëri- tjetrin. Duke u rreshtuar me Perëndimin kundër Rusisë, Shqipëria mund të ketë avancuar në garën e vjetër me Serbinë. Ndërsa, kjo e fundit padyshim që ka humbur.

Ukraina për herë të parë në histori, mund ta ketë grisur këtë dekret të shkruar nga anglezët, francezët dhe rusët, pas luftërave me njëri- tjetrin. Duke u rreshtuar me Perëndimin kundër Rusisë, Shqipëria mund të ketë avancuar në garën e vjetër me Serbinë. Ndërsa, kjo e fundit padyshim që ka humbur.

I vetmi institucion që mbeti i palëvizshëm nga pikëpamja numerike dhe e tagrit të përfaqësimit, është grupi parlamentar. Është pika e vërtetë e krizës, e për pasojë, edhe e zgjidhjes së krizës brenda partisë. Është i vetmi institucion ku Rithemelimi nuk troket dot me vendimin e Agron Zhukrit në dorë, për të spastruar e përjashtuar “karrigethyerit”, siç dikur Berisha quante fraksionistët.

Nuk pyes thjesht për një thes, por për gjithë fitimet kolosale që nxori Presidenti i Republikës nga trafiku personal e familjar i naftës dhe e armëve. “Në një qoshe të zyrës së presidentit”, ishte vetëm pakogjë. Milionat dollarë i erdhën rrotull jetës së njeriut dhe e lidhën për vdekje. Fillimisht u futën për larje në gropën e piramidave financiare, që shkaktuan luftë civile, luftë të shtetit kundër qytetarëve, vdekjen e mijërave dhe shkatërrimin deri në rrënjë të vendit.

Shpallja e Aqif Rakipit dhe Ylli Ndroqit si persona non-grata nga SHBA-të dhe që do të përballen me sanksione financiare atje, nuk e ka habitur dhe aq opinionin. Ekziston prej vitesh në publik një dyshim i përgjithshëm për aktivitetin e tyre tregtar, politik e mediatik aq sa për të mos u dukur ky vendim i amerikanëve si rrufe në qiell të pastër

Unë nuk e di se si ndihen sot në PD apo në grup parlamentar ata që thoshin nuk jemi me Berishën, por vetëm ai mund ta heqë Bashën. Tani që Basha iku, pavarësisht se Berisha nuk e hoqi dot “me pekule”, siç tha që do të bënte, këta birbollanët çfarë mendimi kanë për zhvillimet në PD?

Sali Berisha nuk pret dot as Kuvendin e 30 prillit. Prioriteti i tij i ri është ndarja sa më parë me Partinë Demokratike të drejtuar nga Enkelejd Alibeaj, si kryetar i komanduar.

Sali Berisha po përdor si argument për luftën e tij me SHBA-në, teorinë e “dy Amerikave”. Në foltoret e improvizuara me mbështetës të tij në rrethe, Berisha ka deklaruar se ka sy Amerika: njëra demokrate që e ka kundër, e këtu fut “tezën Soros” e tjetra republikanë që është pro tij.

Mediat pranë Sali Berishës kanë shpërndarë lajme fantazmagorike, sipas të cilave, Enkelejd Alibeaj, kryetari i komanduar i PD-së, ka pastruar në Paraguaj paratë e Lulzim Bashës.

Gjithë opozita (në rast se biem dakord se opozita është Partia Demokratike) duket sikur ka hyrë në labirinthin pa kthim, të shpalljes “non-grata” të saj. Ajo parti ka marrë tashmë hijen e ish-liderit historik. Në oborrin, zyrat, korridoret dhe sallat e saj, flitet për Berishën, “bëmat” dhe fushatën e tij, luftën e tij ndaj amerikanëve, dhe mburren se “kemi një burrë që nuk trembet ndaj tyre”.

Punësimi në të zezë, burimi i të ardhurave të paverifikuara, infiltrimi i parave të pista të trafiqeve, cënon që në embrion konkurrencën e barabartë në tregun shqiptar

Vendimi i Departamentit të Thesarit të SHBA për të përfshirë dy emra nga Shqipëria në listën e sanksioneve financiare, mes 7 emrave nga Ballkani, është një sinjal se SHBA nuk do të s'mbrapset nga qëndrimi i saj për të mbajtur larg politikës çdo faktor  financiar apo mediatik në rajon, që ajo e konsideron problematik për demokracinë.

Sanksionet e shpallura sot për dy emra shumë të njohur në Shqipëri, e për po aq të njohur në Ballkan, po komentohen nga mediat vizive si “non grata” e të dhëna nga Departamenti i Shtetit.

Sa herë që SHBA hap listat e zullumqarëve në Shqipëri, efekti më i parë është ai i hutimit. Në derën e Parlamentit kishte shumë gazetarë kuriozë për shpalljen non grata të një politikani dhe një bosi mediash por deputetët e ministrat që kalonin para tyre kufizoheshin me ndonjë batutë apo gjysëm fraze të hedhur në nxitim.

Edi Rama, tha në Kongresin e PS-së, se ai jo vetëm nuk do të mbronte politikisht asnjë zyrtar apo politikan nga radhët e mazhorancës që do të hetohet nga SPAK, por do të merrte dhe ndonjë “për veshi” e ta çonte vetë aty.

Një vajzë në Moskë shihet të arrestohet nga dy policë vetëm se po proteston me një fletë të bardhë në dorë. Nuk ka shkruar asgjë aty, asnjë fjalë. Por vajza është në një grup njerëzish që nuk e duan luftën, që nuk e duan supremacinë dhe kanë dalë të thonë fjalën e tyre në shesh, prandaj arrestohet.

Për sa kohë dega e partisë dhe Partia Demokratike e Shqipërisë nuk ka njoftuar zgjedhje në gjithë vendin do të thotë që edhe në Mallakastër nuk ka pasur të tilla. A më fal, zgjedhje për Foltoren, ose për Shtëpinë e Lirisë kanë kohë që kanë filluar, ato janë zgjedhje në të drejtën e tyre, të zgjedhin strukturat e tyre, të zgjedhin kryetarin e partisë së Foltores apo të Shtëpisë së Lirisë dhe sigurisht ne nuk jemi pjesë e asaj lëvizje.