Protestat për çmimet janë një alarm që duhet të detyrojë këdo në administratë të veprojë me seriozitet, ndërgjegje, përulësi e përgjegjësi për të bërë të pamundurën jo vetëm me punë konkrete, por edhe me fjalën e mirë. Asnjë nga ne, nga ata që merr një rrogë të mirë, apo disa rroga të mira bordesh e privilegjesh, nuk mund të qeshë sot mbi ata që protestojnë sepse një pako makarona, një kilogram bukë, qumësht, vaj, naftë a benzinë...

Ajo që nisi ditën e parë si protestë për rritjen e çmimit të naftës po del zbuluar, dita ditës si organizim i koalicionit “Shtëpia e Lirisë”, të cilët duket se e kanë politizuar atë plotësisht.

Ajo që po ndodh këto ditë në Shqipëri i ka të përziera bashkë edhe demagogët naivë dhe revolucionarë të vonuar, por ka me shumicë si mbështetje dhe fymëzim shkatërrimin e sistemit nën regjinë e dyshes kriminale Meta – Berisha, të cilët naivitetit të demoagogëve i kanë shtuar molotovët dhe qysqitë e shkatërrimit dhe të përfitimit politik.

Kush janë engjëjt e vërtetë në PD? Engjëjt janë krijesa të mrekullueshme të bëra nga drita që i shërbejnë Zotit me devotshmëri dhe me besnikëri! Ata kanë cilësi shumë të larta dhe nuk janë mëkatar!

Dy ditë më parë raporti përfundimtar i Komisionit për hetimin e inceneratorëve, mori vetëm 27 vota pro dhe ajo që ishte më e rënda, 84 vota kundër. Ishte e  qartë që ishte një votim që nuk shprehte reflektim mbi thelbin e raportit, por reflektim mbi raportet mes Bashës nga një anë, e Berisha-LSI në anën tjetër ne Parlament. Ishte e qartë se kundër tij votuan dhe deputetë të Berishës dhe u shmangën nga votimi deputetë të Partisë Demokratike. 

Natyrisht që përgjigja e kësaj pyetje është krejt e thjeshtë. Çdo protestë vjen, ushqehet dhe nxitet nga vendimet e qeverisë. Nuk ka qenë vetëm sot por në të gjithë historinë e njerëzimit.

Zanafilla e konfliktit mes Sali Berishës dhe Lulzim Bashës ka filluar që në momentin kur kreu i PD e përjashtoi liderin historik nga grupi parlamentar demokrat.

Situata në Partinë Demokratike, edhe pse sot mund të ngjajë e dëshpëruar, sjell me vete një mundësi të shkëlqyer jo vetëm për atë parti por për gjithë shoqërinë.

Sali Berisha, po e thotë çdo ditë se “po rikthehem”. Ai po e deklaron çdo ditë se “do të bëhem kryetar partie, por edhe kryeministër, Ramën do ta mund me votë”.

Zgjedhjet e 6 marsit në gjashtë njësi vendore prodhuan një rezultat katasrofik për PD-në zyrtare, e cila doli forcë e tretë, çka solli edhe reagimin e mbështetësve të Bashës në Grupin Parlamentar që i kërkuan të japë dorëheqje.

Në total Saliu ka 30446 vota kurse Lulzim Basha 26692 vota. Nëse kemi parsysh që: deri 6 Mars 2022 PD e ka drejtuar Sali Berisha, Sali Berisha ka qenë dy herë kryeministër dhe një herë president, disa figura të spikatura të PD si Voltana Ademi, Ilir Bano dhe ndonjë tjetër të cilët i dhanë mbështetje domethënëse Saliut; mund të themi se Saliu është humbës para Lulzim Bashës.

I humbur i madh i këtyre zgjedhjeve është edhe ai që shpalli fitoren, Doktor Berisha. Shifrat e tij mbi Lulin dhe Shkodra që i dha Bardhit, janë shumë pak në përballjen e tij me Gazin e PD-së zyrare. Edhe pse nuk do ta pranonte kurrë publikisht, së bashku me Bashën, Doktori krijon çiftin e dy B-ve të PD-së, që i vlejnë në zgjedhje Ramës me shumë se dy B-të e P-së, Balla e Braçe.

Kjo protestë është e nevertitshme se ka një fytyrë. Mbështetësit e saj të dhunshëm janë berishistët e vonuar dhe ata që na identifikojnë ne me familjet mafioze të cilat i bashkon dhe i lidhe besa me kapon. Sot Shqipëria ka dy fatkeqësi të mëdha : e para sapo zyrtarizoi partinë e Haxhi Sali Qamilit dhe e dyta e hodhi këtë parti në veprim për të protestuar në kohën e vdekjes.

Pavarësisht anomalisë brenda së cilës u zhvilluan, zgjedhjet e pjesshme lokale të 6 marsit shënuan një humbje të rëndë për PDnë në përgjithësi dhe Bashën në veçanti. Përtej justifikimeve të përhershme të këtij të fundit, mbetet fakti që për herë të parë në 30 vite tranzicion PD-ja del forcë e tretë.

Barra e “luftës” duhet të bjerë edhe mbi luksin e qeverisë. Le të kursejnë ku të mundin. Dhe së fundmi luftë është edhe për tregtarët, luftë është edhe për shitësit, se nuk ka kuptim që në luftë të jenë vetëm blerësit.

Ka një lloj ekzaltimi nga foltoristët për ta paraqitur humbjen e Lulzim Bashës në zgjedhjet e 6 marsit si një dështim amerikan. Kjo nisur nga fakti se ambasadorja e këtij shteti por edhe funksionarë të lartë të Departamentit të Shtetit u investuan hapur për ta paraqitur Bashën si preferencë e tyre.

Protestat për rritjen e çmimeve të naftës dhe artikujve të tjerë, për shkak të krizës së luftës, janë diçka që pritej. Po ashtu nuk është ndonjë gjë që duhet të na irritojë, pse Sali Berisha dhe Ilir Meta janë organizatorë të tyre. Do të ishte marrëzi të mos e bënin.

Për të matur pulsin se çfarë po ndodh në atë pjesë që shpalli triumfin pas së djelës, mjafton të hapësh murin e Ambasadës Amerikane në Tiranë. Njerëz që në krye të profileve kanë fotot e Doktorit apo flamujt të LSI-së sulmojnë e i kërkojnë të largohen ambasadores Yuri Kim, se tani sipas tyre “i madhi u rikthye”.

Lëvizjet e PD, pas ngjarjeve që dihen tashmë, nuk ishin përsëri në favor të Bashës apo të PD! Ndoshta, Basha me të drejtë në një formë të tillë presioni, ka menduar për të mbajtur të bashkuar PD dhe për të mos hapur me plagë të tjera!

Fitorja e pretenduar elektorale e Sali Berishës në 6 mars e ka shkaktuar një tërmet. Por është tërmet i pjesshëm dhe me pasoja lokale. Ka dëmtuar rëndë zyrën e Lulzim Bashës, i ka thyer orenditë dhe ka plasaritur muret e selisë zyrtare të PD. Por ka dështuar të japë një sinjal politik me rezonancë kombëtare. Ka shkundur opozitën, jo pushtetin.