Sali Berisha i cili tani po përpiqet ti imponohet Partisë Demokratike se ka “drynin” e PD dhe nuk i pranon më aty kundërshtarët, provoi sot se i shkon më shumë shprehja popullore “ka çelësat e kashtës”.

Presidenti zgjidhet sipas një procedure të parashikuar deri në gërmë nga ligji themeltar i shtetit, pikërisht për ta nxjerrë procesin nga nebuloza e interesave, bërrylave e kulisave pas perdeve. Zgjidhet kryetar shteti ai që merr shumicën e votave në njërin prej raundeve të votimit në Kuvend.

Skenat që po shohim vazhdimisht në televizione të përplasjeve dhe shpërthimit të mllefeve ndërmjet dy palëve në Partinë Demokratike, nuk janë as gjë e re, e as zhvillim i papritur.

Pas uljes së perdes së Kuvendit të “Rithemelimit” ka një entuziasëm të pakuptimtë ndërmjet berishistëve që duke qenë në jerm dhe jo me këmbë në tokë besojnë se kanë pushtuar politikën e të djathtës konservatore. Me Sali Berishën prijësues grigja që e nisi “rithemelimin” e PD-së me “foltoret” dhe e mbylli me Kuvendin e zgjedhjen e 150 anëtarëve të Këshillit Kombëtar paralel, jo vetëm e quan këtë një “arritje historike”, por përpiqet ti mbush mëndjen vetes së në zgjedhjet më të para do të përmbysë nga pushteti Edi Ramën.

Vendosja përpara faktit të kryer të demokratëve nga ana e Berishës si përfaqësues i PD nuk ka të ndalur asnjë ditë. Prej 9 muajsh Berisha ka ngritur një fushatë të denjë për Potjomkinin ku ndërtesa e PD tashmë ka vetëm fasadën por pjesa tjetër është e shkatërruar.

Para dy javësh publikova një sondazh rreth opinionit që kanë banorët e rritur të Shqipërisë për tre politikanët tanë kryesorë. Pyetja kyç e sondazhit ishte “Për cilin nga këta 3 politikanë keni sot opinionin MË POZITIV?” Opsionet e përgjigjeve ishin “Ramën; Berishën; Metën; Asnjë nga këta 3”.

Forumet e këtij viti të organizuara nga Brukseli më së tepërmi janë marrë me situatën e luftës në Ukrainë, me çështjen e saksioneve ndaj Rusisë si dhe me politikat sesi mund të kalohet sa më lehtësisht situata kur tregu evropian ka patur një lloj varësie nga  lëndët e para ruse që I shërbejnë furnizimit të ekonomive të BE

Siç u pa në menyrë spontane 35 deputet të PD-së gjykuan e vendosen të mos marrin pjesë në Kuvendin e dates 30 Prill të mbajtur nga Sali Berisha dhe ndjekesit e tij të Foltores!

Ata mendoj unë ( megjithese unë kam tager vetem për vete) nuk munguan nga inati ndaj Sali Berishes as nga dashuria për Lulzim Bashen por nga disa parime, të indinjuar me menyrën se si Berisha po e menaxhon betejen për " dinjitetin" pas shpalljes "non gratta" nga SHBA dhe proçesin e "rithemelimit" kaq të dhunshem e të njëanshëm.

E dimë të gjithë që Edi Rama mund të zgjedhë president kë të dëshirojë, por duket që ky nuk është objektivi i tij. Ai ka bërë të qartë që pret propozime serioze nga Partia Demokratike (jo e Berishës) dhe mund të ulet me ta në bisedime për një paketë dhe më të gjerë, siç mund të jetë  Avokati i Popullit.

Prej tre dekadash çdo shqiptar ka dy atdhe, ai i kohës së Berishës dhe tjetri, i joni, secili nga tridhjetë e ca vjeç. Njëri është ngrehaluc, tjetri është i mpirë, njëri është i dhunshëm, tjetri është i butë, njëri është i zhurmshëm, tjetri është i heshtur. Njëri është halabak, katil, i frikshëm dhe i dhjerë, tjetri është i mefshtë, i tulatur, moskokëçarës dhe snob.

Bojkoti ‘en block’ i 35 deputetëve të PD-së ndaj “Kuvendit të Sali Berishës” ishte realisht i papritur për të dhe një shock në procesin që ai ka nisur për të rimarrë partinë që e ka drejtuar për 30 vjet.

Për median në mënyrë metaforike thuhet se roli i saj kryesor është ai i qenit roje. Qenit që duhet të lehë dhe të ruajë shtëpinë e demokracisë.

Partia Demokratike aktualisht ndodhet në stadin më të keq, bile më keq se ç’ka qenë në kohën e Lulzimit. Ata që deri para ditës së kongresit të mbajtur nga Berisha shpreheshin se “jemi për bashkimin, por pa ish-liderin”, sot i janë bashkuar atij.

Në dy dekadat e fundit, qytetarët dhe sipërmarrësit kanë humbur mbi 1.3 miliardë euro dhe 10 mijë e 500 vjet në vonesa të shërbimeve publike, korrupsion dhe abuzim. Kalvari i rradhëve të gjata pa fund, i sekserëve që gumëzhinin përpara zyrave të hipotekave, apo sporteleve përpara Ministrisë së Jashtme, etj, (në tërësi, kudo ku kishte zyra Shteti), janë imazhe të shëmtuara që janë ngulitur fort në kujtesën tonë dhe nuk shqiten dot edhe për shumë vjet. 

Gjykata e Apelit do të vendosë kush do të mbajë ligjërisht emrin dhe vulën e asaj që për më shumë se tridhjetë e një vjet është quajtur PDSH. Vendimi në fjalë ka rëndësi për të sanksionuar vlerën që ka statuti i Partisë si ligji themelor që rregullon funksionimin e saj. Por jo në pikëpamje të rezultatit që ka zyrtarizuar tashmë lëvizja e Berishës pas shpalljes së tij non grata nga SHBA vitin e kaluar.

Çudia u përhap shpejt: Një lordi anglez, sapo shkeli në Tiranë, i ‘ra gjaku’ me Sali Berishën. E vërteta është se ‘predispozicioni patologjik’, sipas Frojdit, i kishte bashkuar të dy burrat para se të prekeshin. Lordi James Warton, (Baron Wharton of Yarm), i vetmi perëndimor që shkelte në Kongresin e PD së Berishës, po kryente një mision:

Ka një valë zhgënjimi nga shumica e mbështetësve të Sali Berishës në betejën e tij “për një opozitë të fortë” dhe të “pa kapur” siç përpiqej ai të krijonte alibinë në betejën e tij kundër SHBA.

Përpos ngulmimit të Sali Berishës për të qëndruar në skenën politike me forcë e jashtë çdo dialektike e logjikë politike, ka disa intelektualë mbështetës të tij që e konsiderojnë të “freskët” ende, e të tjerë të “domosdoshëm”.

Nuk është lojë fjalësh ky titull. Mora shkas nga zhvillimet e fundit në PD. Pak ditë më parë në një prej takimeve të mia televizive po intervistoja Astrit Patozin. Dhe tani që kemi parasysh emrin dhe personin mund të bëjmë një lidhje mes titullit dhe atij. Astrit Patozi mund të mos jetë politikani model, por mund të thuhet me plot gojën se është modeli i politikanit që duhet.