Ka plasur keq… Njëri thërret ‘vrasës’, tjetri ‘sfurqet’, i treti ‘gazin e snajperë’ dhe ‘brava’. Akuza pa fund dhe të egra fort. Këta në PD sapo kanë zbuluar njëri tjetrin; ne nuk mund të themi se nuk po thonë të vërteta. Por po mendojmë si e njohin kaq mirë njëri tjetrin…

Si të parët edhe të dytët, luftën ndaj Bashës nuk e kanë parimore, por e kanë personale, sepse demokratët e thjeshtë të mashtruar me propagandë shpresojnë se ish lideri historik është aq shumë i fortë sa mund t'i sjellë prapë në pushtet e ndërsa ish drejtuesit e lartë shpresojnë se rikthimi i liderit historik është e vetmja mundësi për të mundur Bashën e kështu me largimin e tij ata mund të rikthehen përsëri në projektet e së ardhmes së PD!

Ka plasur keq… Njëri thërret ‘vrasës’, tjetri ‘sfurqet’, i treti ‘gazin e snajperë’ dhe ‘brava’. Akuza pa fund dhe të egra fort. Këta në PD sapo kanë zbuluar njëri tjetrin; ne nuk mund të themi se nuk po thonë të vërteta. Por po mendojmë si e njohin kaq mirë njëri tjetrin… Dje në mesditë, bash në të pasmen e piramidës së caktuar për diktatorin komunist, plasi lufta e njërës rini të PD kundër rinisë tjetër- po e PD; u kapën për flokësh gratë e njërës PD me gratë e PD-së tjetër.

Ka qenë një ndjesi e “lashtë” e politikës shqiptare, se mes Sali Berishës dhe Ilir Metës qëndron një ‘shirit i paprerë’ kërthize, i cili daton qysh në vitet e hershme ’90. Berisha dhe Meta kanë konsumuar mes tyre shumë më tepër paqe e dashuri në distancë, sesa konflikte e sherre, duke qenë pa mëdyshje aleanca më afatgjatë e politikës shqiptare. Të gjithë janë prishur mes tyre në një moment të caktuar, e vetmja dyshe që i ka qëndruar kohërave, duke u paraqitur e bashkuar dhe koherente në momentet më delikate të këtij vendi, ka qenë ajo mes Berishës dhe Metës.

Albin Kurti po sillet si masë e dhunshme.Është duke e dhunuar popullin shqiptar në mënyrën më të tmerrshme që do të mund të imagjinohej.

Shqiptarët pa rrëzuar mitet e rreme dhe sistemin e antivlerave që historikisht i kanë ndjekur nga pas, në mjedisin e tyre të errësirës larg dijes, nuk do të kenë kurrë një të ardhme normale zhvillimi si çdo komb i qytetëruar i Europës.

Votimi për kryebashkiakët në Shqipëri është mazhoritar, me një raund. Që do të thotë se një kandidat mund të fitojë edhe me 40% të votave, në qoftë se 2-3 kandidatë kundërshtarë e ndjanë mes tyre 60-përqindëshin tjetër. Për këtë arsye të thjeshtë arithmetike, ndarja e PD-së më dysh mund ta dëmtojë opozitën në zgjedhjet e ardhshme lokale, të pjesshme apo të plota.

Në mungesën e ngjitjes së tij tek strukturat politike të PD-së së Shkodrës, Sali Berisha, dhe enturazhi i  tij prodhuan një “zhvillim” për të zbutur mungesën e arritjes së objektivit, e natyrisht për të ngacmuar në publik me një “lajm” tjetër.

Për të kuptuar se çfarë i kanë bërë Partisë Demokratike këta dy “legjendat”, që po kacafyten sot për logon, nuk ka nevojë për shumë histori dhe për shumë mend.

Nuk mjafton Berisha por tashmë Lulzim Bashës i është sulur edhe Ilir Meta. Ky i fundit, megjithëse nuk shquhet për batuta dhe as elokuencë, do të mbahet mend për thënien “Luli të gënjen edhe për orën”. Ishte koha kur nuk qarkullonte ajër i mirë mes tyre.

Këtë të hënë Sali Berisha u përball për herë të parë zyrtarisht me mungesën e legjitimitetit të “Foltores” së tij, kur Kuvendi i Shqipërisë respektoi kërkesën e Partisë Demokratike për përjashtimin e deputetëve të tij nga grupi parlamentar dhe zëvendësimin në postet në Kuvend.

18 janari (1935) është dita e lindjes së Pjetër Arbnorit, ish-drejtues i lartë i Partisë Demokratike, Kryetar i Kuvendit të Parë Pluralist, ish-i burgosur politik dhe njeri me vlera të larta morale dhe intelektuale.

Fati i Shqipërisë, që është zakonisht fati tipik që i rezervohet vendeve te vogla, kushtëzoi që ta ngryste nën Perandorinë Osmane natën e çdo dite për pesë shekuj rresht. Të kishte ndodhur ndryshe, ndoshta shumëkush nga Tirana në Mitrovicë dhe nga Prizreni deri më në jug se jugu i vendit, mund të këndonte shqip, por me theks britanik “Zoti e Mbroftë Mbretëreshën!”. Mund të lexonte në origjinal Balzakun apo t’i dukej Vagneri i afërt nga fisi i nënës.

Sulmet ndaj Turqisë në shumë raste lidhjen me çështje emocionale, me vizione fanatike ose me ngarkesa historike. Kjo ka ndodhur edhe për faktin se Shqipërisë i mungon një akademi serioze diplomatike apo ndonjë institut serioz që do të merrej me hartimin e strategjive të politikave të jashtme.

Kjo ka ndodhur me Lulzim Bashën. Kur askush nuk e besonte, ai u bë ministër, kryetar bashkie, kryetar partie. Por ëndërra e tij ishte, është dhe mbetet të bëhet “lider”. Dhe koha po tregon se ai po arrin të bëhet paksa “lider”.

Vizita e Erdogan në Shqipëri ishte paraprirë nga polemikat, për datën që ai zgjodhi, pasi më 17 janar ka vdekur heroi ynë kombëtar Gjergj Kastrioti.

Ndërkohë që Sulltani i Turqisë pritej me nderime të larta në Tiranë, Presidenti i Shqipërisë, pothuajse i braktisur prej të gjithëve kishte vajtur të qante në Lezhë tek varri i Skënderbeut.

Ka një realitet të hidhur, sepse Turqia sot, më frymëzim nga e kaluara, ne shqiptarëve nuk na konsideron partner, as hazret, as miq, por na konsideron dhe vazhdon të na konsideroj popull të nënshtruar e mandej, sot për arsye të kaluarës historike, na e konsideron nënshtrimin si obligim e pa kushte!

Sali Berisha është familjarisht në listën e zezë të Perëndimit në Shqipëri, kryesuar nga SHBA, dhe Ilir Meta është një i vdekur i pakallur në këtë listë, që praktikisht çdo zyrtar perëndimor që vjen, nuk e takon më. Merre me mend, nuk e takon as Erdogani, duke e bërë të ngjajë më pro-perëndimor se ata.

Sali Berisha, thjesht ka mbajtur një takim në Pallatin e Sportit, ku përveç se ka sulmuar Perëndimin në qytetin që u përsekutua në regjimin komunist për të mbrojtur aleancën me SHBA, thjesht ka bërë laved ndaj një djali të ri që duket se po bëntë një audicion imitimi.