Shpirti njerëzor ende ka nevojë më të madhe për idealen se për realen. Nga realja ne ekzistojmë; nga idealja ne jetojmë – ka thënë njeriu u madh i letrave, Viktor Hygo.

Sharra në gozhdë i ngeci vetëm nga amerikanët, ata “Imperialistët” e Enverit të tij, nuk dihet ende për ç’arsye magjike, e panë lakuriq. Diçka, ende e paqartë për ne të gjithë, bëri që SHBA-të të shohin te ky dashnor i tolitarizmit, më të eturin dhe të egrin njeri politik.

E bombardoi opinion se do bënte një demostratë kombëtare kundër vizitës së Vuçiç në Tiranë. Në fakt Saliu nuk e ka patur seriozisht. Ai nuk mund të protestonte kundër aleatit të vet Vuçiç, trashëgimtarin që ia la Millosheviçi.  Ia donte puna, që duke e përdorur si karrem, në shesh të mblidhte qindra mijra shqiptarë nga të gjitha trevat. Të paktën ai kishte besuar se shqiptarët lehtësisht do të gënjeheshin, do të binin në grackë si mizat pas mjaltit.

Një prani e papërfillshme e demaskuar nga droni i Report TV që tregoi nga lart përmasat e vërteta të pjesëmarrjes që as telekamerat e TV të familjes, të vendosura pak sipër kokave të pjesëmarrësve, nuk mundën të shumëfishonin, siç do të dëshironin.

Mitingu i sotëm i Sali Berishës është një nga ato rastet që i shkon shumë fjala e urtë popullore, “të vësh vetulla e të nxjerrësh sytë”. Është rasti kur njeriu e pëson pasi beson gënjeshtart e veta, dhe e pëson.

Tashmë prej vitesh, Sali Berisha dhe një enturazh i tij mediatik ka vënë si shënjestër sulmi George Soros-in, e grupin e tij të “Shoqërisë së Hapur”, duke e cilësuar si burim i të këqijave.

Pas zgjedhjeve të 25 prillit kam zhvilluar disa sondazhe kombëtare – të gjitha private. Duke qenë private, nuk mund t’i publikoj rezultate të tyre. Por një detaj të sondazheve të mia mund ta analizoj publikisht – votat rinore.

Si njëri, edhe tjetri përballë, të dy janë ‘Non’, domethënë ‘hiç’, ‘asgjë!’, ose ‘jo’. Bota diplomatike ka gjetur fjalën ‘Non grata’ për  një person si “i pa mirëseardhur në çdo kokë, por pa i shpjeguar pse-në e vendimit”.

Është pra e qartë se më shumë sesa kundër Serbisë e për bashkim kombëtar, Berisha këtë protestë po e zhvillon për të mbrojtur veten dhe familjen që i është shpallur “non-grata”, për të rritur legjitimitetin përballë Bashës e Ramës, e për të treguar se opozitën në Shqipëri tashmë de facto e drejton ai.

Të dyja palët i mbajtën kongreset e tyre. I thanë ç’kishin për të thënë u gjuajtën me baltë, fyen njëri-tjetrin, u akuzuan me fjalët më të rënda. Sfiduesit, përkrahësit e Sali Berishës, i hodhën në fushën e lojës të gjitha bateritë e municioneve që kishin nëper xhepa.

Duke i dhënë fund “dualizmit” në parti, Lulzim Basha ka nisur të bëjë më në fund opozitë në sallën e Parlamentit. Ngrihet pas çdo replike, përmëndje emri, ngrihet pas çdo fjalimi të kryeministrit, flet, akuzon, trash zërin, nis avazin e vjetër, dhe pastaj sërish kërkon fjalën.

Dalja e Sali Berishës sot në rrugë, me aradhën që e mbështet, është realisht thelbi i lëvizjes së tij të dështuar për të hyrë në sistemin politik shqiptar.

18 dhjetori i skizmës së madhe në PD. Berisha merr edhe bazën në sifidën e referendumit, ndërsa Basha mjaftohet me Kuvendin Kombëtar në Pallatin e Kongreseve. Si pritet të jetë e ardhmja e PD-së dhe përplasja që do të vijojë në synimin final për të marrë zyrtarisht postin e kryetarit.

Pse politika aktuale ka hyrë befas në një rrugë haptas joligjore në lidhje me konfliktin që është krijuar brenda Partisë Demokratike?

Sali Berisha po përpiqet të gjej një mënyrë si të filloj protestat ndaj Lulzim Bashës. Meqë ditën e shtunë ai paralajmëroi marrjen e selisë, por siç u pa, shkoi deri në oborr, e pastaj iku me “bisht në shalë”,  tani po mendon për një sulm më të motivuar me ngjyra patriotike.

Kokat e nxehta iu fryjnë borive të nacionalizmit. Edhe pse nga kënd vështrime të ndryshme, në thelb të britmave të tyre qëndron nacionalizmi ekstrem. Udhëheqës në Republikën Sërbska, të mbështetur nga qarqe nacionaliste ekstremiste prej Moskës e Beogradit, kanë koordinuar përpjekjet për destabilizimin e Bosnjë Hercegovinës

Kuvendi i dates 18 mund te kishte shume te meta, por ishte vite drite larg me njerezor, me qytetar, me serioz dhe me i arsyeshem sesa ai i dates 11. Ne fund te fundit ai kishte disa fjalime te mira, te arsyeshme, te kthjellta, te artikuluara mire dhe me nje sens realizmi per ta shpetuar PD-ne

Selia e Partisë Demokratike nuk është as e Lulzim Bashës, as e Sali Berishës, ashtu si Policia e Shtetit nuk është as e Edi Ramës dhe as e Bledi Çuçit. Edhe në Shqipëri pra, ashtu si në gjithë botën perëndimore, i takon policisë së Shtetit të mbrojë selinë e PD-së dhe cilindo ndodhet brenda saj në rast se një turmë militantësh apo kundërshtarësh vendos ta sulmojë. E gjitha kjo, dukshëm, bie në kundërshtim me dëshirat, apo projektet e Sali Berishës.

Vdekja në brakstisje, në sëmundje dhe në dhimbje e një të dënuari shqiptar në Maqedoninë e Veriut, nuk është dinjitoze për vendin tonë. Të burgosur të tjerë aty thonë se janë të braktisur dhe në mëshirë të hakmarrjeve të autoriteteve maqedonase në kushte mbipopullimi dhe mungesa të ushqimit bazik

Zoti Basha ka meritat dhe gabimet e veta. Ne ia njohim! Disa kanë zgjedhur t’ia thonë privatisht, disa i pëshpërsisin nëpër tavolina apo rrjete sociale dhe të tjerë, ku fus edhe veten, i thonë publikisht.