Ndodhi me ‘Prefektin’ e Levonjës, u kthye në skenën e Teatrit Kombëtar nga aktorët Arben Derhemi dhe Spiro Duni. Sapo komedia e Levonjës u shfaq në ekran, u sulmua furishëm.

Në thirrjet e 11 dhjetorit nuk mungojnë mitet false, për të ngacmuar nostalgjinë e militantëve, por edhe për të justifikuar thirrjen e tyre! Njëri nga këto mite false, në formën e premtimit, është edhe rithemelimi i PD e bashkë me të edhe pluralizmi!

Dy mjekët kanë vdekur dhe hakmrrja e Sali Berishës nuk ka çfarë tu bëj më keq, se sa u ka bërë. Ata të dy vdiqën të “internuar” në Kavajë dhe pas ardhjes së demokracisë në Shqipëri, pasi askush nuk i konsideroi më as të persekutuar dhe as komunist.

Ishte ai që disa vjet të shkuara bërtiste më fort se të gjithë të tjerët “Na lanë pa Gjykatë Kushtetuese”, “I prenë kokën shtetit”, “S’duan dëshmitarë në vjedhjet e tyre” etjetj. Ishte ai që për emërimin e gjyqtarëve të këtij institucioni bëri sherrin më të madh të viteve të fundit me parlamentin dhe shumicën qeverisëse

Publikimi fotos së Sali Berishës me Enver Hoxhën nxiti një debat, e vërteta jo për herë të parë, por këtë herë ishte më i zjarrtë sepse fotoja e publikuar ishte më e veçantë, e pa botuar deri sot dhe mbart vlerën e një dokumenti histrik.

Ne jemi një vend i vogël, nuk mund të ndryshojmë fatet e asnjë lufte dhe shkojmë në luftë kur e vendosin Shtetet e Bashkuara të Amerikës, por ama nëse nuk gjendemi as kur bëhet fjalë për të shpëtuar njerëz pa bërë sidoqoftë akte heroike si ato që gratë e burrat e vjetër përpara nesh bënë gjatë Luftës së Dytë Botërore pse duhet të jemi anëtarë të NATO-s dhe ç’vlerë kemi fundja në këtë botë?!

Pasi Sekretari i Shtetit Blinken e shpalli Berishën persona non grata, Ambasadorja Yuri Kim, tek shkallët e ShQUP-it, u bëri thirrje anëtarëve/votuesve të PD-së që “të mos hanin bar” për hir të Berishës. Një referencë kjo ndaj thënies së dikurshme të Enver Hoxhës “Ne edhe bar hamë, por nuk u përulemi imperialistëve amerikanë”.

Në një kohë kur gjithë bota merret me problemet e pandemisë, apo rritjes së mirëqenies, zgjidhjen e krizave dhe shuarjen e vatrave të “nxehta”, në Shqipëri kanë 5 muaj që merren me “Foltoren”,dhe së fundi edhe me komedinë “Prefekti”.

A mund realizohet revolucion demokratik me njerëzit e foltores? Për t’i dhënë përgjigje kësaj pyetje duhet të analizojmë karakterin e individëve që i shkojnë sot pas Sali Berishës.

Delegatët e Kongresi të Dhjetë të Partisë së Punës erdhën nga rrethet gati fshehurazi, nga frika e sulmeve prej turmave të opozitës. Situata në Kongres ishte e elektrizuar. Nuk dihej si do të shkonin punimet e tij dhe e ardhmja e partisë.

Në 17 shkurt të vitit 2017 i dërgova një email kryetarit të Partisë Demokratike, në të cilin i shkëshilloja marrjen e vendimit për djegien e mandateve të deputetëve.

Kur sheh qimen dhe nuk vë re traun. Ose kur do të shohësh qimen dhe nuk do të vësh re traun. Është e njëjta gjë në thelb.

Nuk është e sigurtë nëse SHBA  do ta përfshijë Sali Berishën në listën e atyre personave ndaj të cilëve do të thellohen ndëshkimet për korrupsion dhe minim të demokracisë në Ballkan, pas paralajmërimit të fundit që ka bërë Departamenti i Thesarit në SHBA, por është e sigurtë se Sali Berisha kërkon t’i dalë përpara një ndëshkimi të ri të thelluar amerikan.

Palët në konfliktin brenda PD janë mbërthyer në akuza ndaj njëra tjetrës, sa nuk po gjendet asnjë lloj elementi që të shërbejë si një “ftohës” i kësaj marrëzie që ka mbërthyer partinë më të madhe opozitare, që po bën “harakiri” pa u menduar për pasojat afatgjata që mund të ketë pas konfliktit.

Telenovela “Bardheblu” me disa seri po hyn në fazën e saj tragji-komike.

Kur Sali Berisha shpalli largimin nga kreu i PD-së si pasojë e humbjes së vitit 2013, ky largim ka qenë një refren i një arme politike për t’ju kundërvënë Edi Ramës e mazhorancës aktuale. Mirëpo, kësaj teze i është kundërvënë pikërisht argumenti se Sali Berisha nuk e ka dhënë dorëheqjen realisht nga PD, pasi jo vetëm ka influencë vendimarrëse, por nuk mund të merret asnjë hap pa OK e doktorit.

Për të kryer një demagogji perfekte, me efekt suksesi, po përpiqen që “Foltores” t'i gjejnë edhe një ideologji dhe, si për çudi, pas 30 vitesh u kujtuan të quhen, ose të vetëquhen konservator. 

Foltoristët dhe kryetari i tyre Sali Berisha, po numurojnë me padurim të madh, sa ditë dhe sa orë, kanë mbetur deri ditën e mbajtjes së Kuvendit. Në pothuajse të gjitha tubimet e Foltores së Berishës, e vetmja thirrje që dëgjohet është “Basha ik, të shkarkojmë Bashën, kryetar kemi Berishën”

Të gjitha këto cedime të Foltores në raport me korrupsionin në radhët e saj dhe oligarkinë prapa saj janë të lidhura me nevojën që ka ajo për financim. Asnjë transparencë nuk është parë e nevojshme të bëhet për financimet që merr Foltorja. Dhjetëra salla që janë marrë me qira, mijëra kilometra udhëtim me eskortë dhe shpenzimet shoqëruese të këtyre aktiviteteve kanë një kosto.

Jo pak miq të mitë kur e mësuan organizimin, e 'Foltores' së Sali Berishës në Amerikë falë teknologjisë, më thirren dhe më thanë që të merrja pjesë. Nuk pranova, qe të merrja pjesë në këtë skenar dhe mjerim