Ishte dashuri me shikim të parë. Ai e shikonte në dritë të syrit dhe e donte marrëzisht atë. Që ditën e parë kur u shfaq në shtëpi, të gjithë kalamajt e familjes e kuptuan se ai kishte nënshkruar testament që pas vdekjes, shtëpinë do ia linte asaj shalë-gjatës që ai e adhuronte aq shumë.

Mblodhi të çmendurit dhe rrethin e korrupsionit në stadium, për të 'rithemeluar' PD-në pas 31 vitesh me Tritan Shehun, grupin e ish-pionierëve, vilave, bankomatëve dhe eskortës luksoze, me vetë në krye si doktor i byroistëve dhe që i rregullonte krevatin Enverit dhe Nexhmijes.

Njerëz kishte boll. Edhe entusiazëm po ashtu. Që të dyja duhen kur kërkon t’i marrësh sa më shumë mall e katandi ish-bashkëshortit, me të cilin tashmë je në proces divorci. Por kur të mungon procedura, ose më saktë këtë të fundit e ke me faull, edhe produkti vetë është me hije dyshimi. Dhe këtu shfaqet në horizont gjykata.

U mbars mali dhe polli një mi. Kjo ishte lëvizja arkaike Berisha sot. Një falsitet për të krijuar një lëvizje. Por çfarë bëri me lëvizjen e tij? Asgjë. Ku merret dot një parti pa një vendim gjykate që njeh lidërshipin e ri!

Një shaka e vjetër thotë: “Çfarë bën Zoti për të ndëshkuar amerikanët? U dërgon stuhi tropikale, uragane, tornado.

Partia Demokratike e rithemeluar nga Sali Berisha lind pa as edhe një votë kundër. Një unaminitet qesharak i arritur pa asnjë transparencë, si ai i fitores zgjedhore të 1996, e mbetur në histori si zgjedhjet më skandaloze të organizuara ndonjëherë në Shqipëri, pas atyre të Enver Hoxhës. Eshtë paradoksale, por fati i betejës së Berishës përfundon në duart e një gjykatësi, dhe kushedi nëse do të ketë fat në short dhe i qëllon një nga gjykatësit e përgatitur nga Argita, apo do të qëllojë një gjykatës i pavarur i mbijetuar nga vettingu që do të vendosë. Po ndërkohë? A do të jetë i aftë Sali Berisha të presë rezultatin e gjykimit, apo do të zgjedhë rrugën e vetëgjyqësisë, që e ka zgjedhur përherë? 

Sot është një ditë e rëndësishme për Partinë Demokratike, por dhe gjithë shoqërinë shqiptare, pasi kemi fillimin zyrtar të ndarjes së berishizmit nga Partia Demokratike.

Sot, nesër, në çdo familje shqiptare flitet e përflitet. Është një prag politik i mbrapshtë. Ç’ bëhet me përplasjen Berisha- Basha?

Nëse gazetarët nuk kanë të drejtë të pyesin apo të identifikojnë anëtarët e Kuvendit Kombëtar; kuptohet që ky është një aktivitet falso dhe joligjor. Nuk ka Kuvend Kombëtar. Por, pikërisht këtu del kjo pyetje: Po vendimin e gjykatës për lidershipin e ri që do nxjerrë ky Kongresi, si do ta marrin këta, me falsitetin e tyre?!

Kolegët e mi – të cilët më çudisin me këtë fakt – një njeri që është mobilizuar thjesht prej hallit të tij personal, dhe prej hallit të familjes së tij biologjike (dhe kjo dihet edhe nga fëmijët në Shqipëri), po e marrin për shpëtimtar, dhe lëvizjen e tij, të ngjashme me lëvizjen dumbabiste të Haxhi Qamilit, po e marrin si një lëvizje shpëtimtare.

Është momenti që disa koka të nxehta të ndalen një minutë, të qetësohen e të mbushen thellë më frymë, të dëgjojnë çfarë tha Zëvendës Ndihmës Sekretari Amerikan i Shtetit dhe i Dërguari i Posaçëm i SHBA për Ballkanin Perëndimor, Gabriel Escobar, për sjelljen politike të Sali Berishës dhe një takëmi politikanësh rreth tij. Zoti Eskobar foli troç, më shumë se shqip

Problemi kryesor i qeverisë Kurti është se punon me hajnat e vjetër, me hajnat më të tërbuar! Prandaj, ende asnjë punë të mirë nuk e kanë bërë. Në fakt, e kanë bërë një punë të mirë: i kanë hequr ashensorët VIP në Rilindje, dhe me qeverinë Kurti të gjithë udhëtarët e ashensorëve janë të barabartë!

Tani askush nga ata që shkon nesër në stadium tek “Foltorja” e Sali Berishës nuk mund të bëjë sikur nuk është i qartë. I dërguari i SHBA për Ballkanin, Gabriel Eskobar, hoqi çdo dilemë, duke theksuar se Sali Berisha nuk është partner i SHBA dhe se SHBA do të bashkëpunojë me Shqipërinë dhe plot aktorë politikë këtu, përjashto ata që i ka në listën e zezë.

Thirrjet e Sali Berishës sot drejtuar njerëzve që ai ka thirrur për “Kuvend-Foltoren” e nesërme në Arena Kombëtare, konsistonte në kërkesën për veshjen trashë dhe të pelerinave për të duruar të ftohtin dhe shiun.

Kuvendi mbahet nesër.  Por çfarë është ‘nesër’ krahasuar me një ditë të ngjashme të ‘dikur’?!… Ka shumë njerëz që tentojnë të kthejnë kohën; por as koha as vdekja nuk kthehet. Nesër mbahet Kuvendi kundër Perëndimit në ish- stadiumin me emrin e Qemal Stafës.

Mbrëmë duke harruar Sorosin ai më akuzoi si burim kryesor të Departamentit të Shtetit për shpalljen 'Non Grata, duke pranuar de fakto që dy investigimet e mia mbi korrupsionin e familjes së tij ishin thjesht të vërteta. Por unë nuk besoj se kam asnjë meritë të veçantë. Në fakt, çka ka dënuar përfundimisht Sali Berishën më shumë se korrupsioni, është roli i tij si “minues i demokracisë”.

Berisha pritet të “godasë Berishën”. Absurditet. Kjo do të ndodhë edhe në Kuvendin e 11 Dhjetorit, ku ish-kryeministri i vendit, dhe ish-kryetari “historik” i Partisë Demokratike, pritet të drejtojë kryqëzatën e dënimeve dhe përjashtimeve të padëgjuara ndonjëherë në atë forcë politike.

Thonë se një herë vete dhe vjen kungulli! Por në rastin e Sali Berishës kjo fjali popullore nuk funksionoi. Deri tani kungulli ka shkuar e ka ardhur dy herë dhe po tenton të përsëritij vajtje-ardhjen e tretë

Sorosi “mbiu” në Shqipëri me anë të Fran Nazit. Me origjinë nga Puka. Me shkollë amerikane. I imët. Fjalë pak.

Ridalja në skenë e komedisë socrealiste “Prefekti” ngacmoi një plagë të vjetër te pasardhësit e Qazim Mulletit. Siç ngacmon filmi socrealist “I teti në bronz” te pasardhësit e Sali (Sejfi) Protopapës, sa herë që rishfaqet…a