Edhe pse është fenomeni politik më i rëndësishëm i tranzicionit, për të cilin flasim pa fund, në fakt, nuk ekziston një përkufizim i qartë i berishizmit si fenomen i sferës sonë politike. Disa e identifikojnë me kultin e liderit autoritarizmin dhe mungesën e demokracisë, të tjerë me gjuhën e urrejtjes dhe dhunën ndaj kundërshtarit, ndërsa një pjesë e shikojnë si riciklim të enverizmit.

Zgjedhjet e pjesshme lokale që pritet të mbahen, nuk janë zgjedhje ku konkurrojnë kandidatët e Ramës me opozitën, pasi përçarja e saj, nuk ia prish gjumin pushtetit. Elektrizimi vjen pasi ky është një test force për fraksionet e opozitës.

Zhvillimet e sotme në opozitë kanë brengosur jo vetëm anëtarët, simpatizantët dhe votuesit e opozitës, por mbi të gjitha kryeministrin e vendit! Shqetësimin e madh, kryeministri e bëri publik pa i mbushur 24 orë nga 8 janari i zhurmshëm ku të “dy palët” edhe sot e kësaj ditë janë të palëkundur në pozicionin e tyre! Ata që ishin jashtë thonë se nuk pati kurrfarë dhune dhe ata që ishin brenda betohen për qiell e për dhé se selia qendrore e PD nuk ka patur dyer të blinduara!

6 marsi duket se do të jetë data e zgjedhjeve për bashkitë të cilat kanë mbetur pa kryetar. Tepër vonë pasi zgjedhjet lokale për këto bashki janë zhvilluar rreth 30 muaj më parë dhe një pjesë e tyre as nuk pati mundësi të shohë të ulet kush në poltronën e kryetarit dhe ti thotë punës “Gëzuar”.

Ilir Meta po përpiqet t’i shijojë deri në fund procedurat e shpalljes së zgjedhjeve të pjesshme lokale, edhe pse ka 2 vjet që refuzon t’i shpallë ato, duke shkelur Kushtetutën. Për dy vite radhazi ka shijuar vendimin e tij për të shkelur Kushtetutën, duke i lënë bashkitë pa kryetarë, pasi nuk donte të shkelte “mbi veten”, që e kishte shpallur 30 Qershorin të paligjshëm.

Rast më të mirë për Lulzim Bashën për tu përballur e për ta lëvruar aksionin e tij politik kundër “trekëndshit të Bermudës” nuk ka. Natyrisht beteja mund të jetë e ashpër e mund të mos korrë ndoshta fitore të menjëhershme, por do të kuptojë realisht se cila pjesë e Partisë Demokratike është me të, e kush me Sali Berishën.

Sa herë në marrëdhëniet shqiptaro-turke ka ndonjë zhvillim të tipit vizitë zyrtare apo marrëveshje; stërvitje të përbashkëta ushtarake apo marrëveshje ekonomike më fushën e gazit, do të ketë gjithmonë një segment të shoqërisë shqiptare që ngre zërin duke evokuar pushtimin otoman, prapambetjen që na kanë lënë, shmangien nga boshti evropian, islamizimin apo kushtet që paska kjo miqësi.

Titulli i huazuar për këtë shkrim është marrë në fakt prej epigramit të kapitullit “Drejtësia” të librit “21 Leksione për shekullin e 21” me autor Yuval Noah Harari. Për autorin hebre, megjithë evolucionin e madh që nga paraardhësit tanë dhe cakun ku jemi, ne jetojmë në një iluzion.

Mendimi për një ndarje të mundshme të PD-së, po shprehet dhe promovohet hapur ditët e fundit në çdo ambient mediatik.

Nga komunikimi publik i Presidentit Meta, duket pothuaj plotësisht e sigurtë se zgjedhjet e pjesshme lokale në 6 bashki do të zhvillohen më 6 mars.

Ka plasur keq… Njëri thërret ‘vrasës’, tjetri ‘sfurqet’, i treti ‘gazin e snajperë’ dhe ‘brava’. Akuza pa fund dhe të egra fort. Këta në PD sapo kanë zbuluar njëri tjetrin; ne nuk mund të themi se nuk po thonë të vërteta. Por po mendojmë si e njohin kaq mirë njëri tjetrin…

Si të parët edhe të dytët, luftën ndaj Bashës nuk e kanë parimore, por e kanë personale, sepse demokratët e thjeshtë të mashtruar me propagandë shpresojnë se ish lideri historik është aq shumë i fortë sa mund t'i sjellë prapë në pushtet e ndërsa ish drejtuesit e lartë shpresojnë se rikthimi i liderit historik është e vetmja mundësi për të mundur Bashën e kështu me largimin e tij ata mund të rikthehen përsëri në projektet e së ardhmes së PD!

Ka plasur keq… Njëri thërret ‘vrasës’, tjetri ‘sfurqet’, i treti ‘gazin e snajperë’ dhe ‘brava’. Akuza pa fund dhe të egra fort. Këta në PD sapo kanë zbuluar njëri tjetrin; ne nuk mund të themi se nuk po thonë të vërteta. Por po mendojmë si e njohin kaq mirë njëri tjetrin… Dje në mesditë, bash në të pasmen e piramidës së caktuar për diktatorin komunist, plasi lufta e njërës rini të PD kundër rinisë tjetër- po e PD; u kapën për flokësh gratë e njërës PD me gratë e PD-së tjetër.

Ka qenë një ndjesi e “lashtë” e politikës shqiptare, se mes Sali Berishës dhe Ilir Metës qëndron një ‘shirit i paprerë’ kërthize, i cili daton qysh në vitet e hershme ’90. Berisha dhe Meta kanë konsumuar mes tyre shumë më tepër paqe e dashuri në distancë, sesa konflikte e sherre, duke qenë pa mëdyshje aleanca më afatgjatë e politikës shqiptare. Të gjithë janë prishur mes tyre në një moment të caktuar, e vetmja dyshe që i ka qëndruar kohërave, duke u paraqitur e bashkuar dhe koherente në momentet më delikate të këtij vendi, ka qenë ajo mes Berishës dhe Metës.

Albin Kurti po sillet si masë e dhunshme.Është duke e dhunuar popullin shqiptar në mënyrën më të tmerrshme që do të mund të imagjinohej.

Shqiptarët pa rrëzuar mitet e rreme dhe sistemin e antivlerave që historikisht i kanë ndjekur nga pas, në mjedisin e tyre të errësirës larg dijes, nuk do të kenë kurrë një të ardhme normale zhvillimi si çdo komb i qytetëruar i Europës.

Votimi për kryebashkiakët në Shqipëri është mazhoritar, me një raund. Që do të thotë se një kandidat mund të fitojë edhe me 40% të votave, në qoftë se 2-3 kandidatë kundërshtarë e ndjanë mes tyre 60-përqindëshin tjetër. Për këtë arsye të thjeshtë arithmetike, ndarja e PD-së më dysh mund ta dëmtojë opozitën në zgjedhjet e ardhshme lokale, të pjesshme apo të plota.

Në mungesën e ngjitjes së tij tek strukturat politike të PD-së së Shkodrës, Sali Berisha, dhe enturazhi i  tij prodhuan një “zhvillim” për të zbutur mungesën e arritjes së objektivit, e natyrisht për të ngacmuar në publik me një “lajm” tjetër.

Për të kuptuar se çfarë i kanë bërë Partisë Demokratike këta dy “legjendat”, që po kacafyten sot për logon, nuk ka nevojë për shumë histori dhe për shumë mend.

Nuk mjafton Berisha por tashmë Lulzim Bashës i është sulur edhe Ilir Meta. Ky i fundit, megjithëse nuk shquhet për batuta dhe as elokuencë, do të mbahet mend për thënien “Luli të gënjen edhe për orën”. Ishte koha kur nuk qarkullonte ajër i mirë mes tyre.