Në tetë janar u sulmua selia e Partisë Demokratike. Me të gjitha mjetet e arsenalit të një proteste të dhunshme, si ato që Shqipëria ka njohur jo rrallë në dekadat e fundit. Sali Berisha dështoi në këtë aventurë të dhunshme jo vetëm sepse Lulzim Basha kishte zgjedhur dyer të forta dhe xhama të trashë dritaresh, por sepse në thelb Doktori u braktis nga ata që kujtonte se i kishte me vete. Një mijë veta janë shumë pak për të marrë një seli me histori 30 vjeçare, disa mandate qeverisëse, e plot foto presidentësh e kryeministrash në muret e saj.

Prej vitesh tashmë në fokusin e “idiotëve të lagjes” virtualë është futur ambasadorja amerikane në Tiranë Yuri Kim. Çfarë nuk shkruajnë, çfarë nuk thonë, cfarë nuk vizatojnë. Përditë, dhe madje disa herë në ditë. Tani të shndërruar në stolkera (përndjekës) profesionalë. Dhe përse? Sepse vendi demokratik i saj, SHBA, ka shpallur “non grata” idhullin e tyre të paprekshëm, modelin e tyre të deformuar të demokracisë. E ndërsa përdorin harqe, shigjeta e qysqi me fjalë dhe fotografi, ankohen për Lirinë e mendimit dhe të medias në Shqipëri!

“Mbreti vdiq. Rroftë Mbreti”. Kjo shprehje shoqëronte dikur çdo kapërcim pushteti nga një pasardhës tek tjetri. Pas vdekjes së Monarkut të vjetër, dinjitarët i përkuleshin mbretit pasardhës si një dëshmi se shteti vijon ekzistencën e vet duke ruajtur karakterin e tij unitar dhe se pas çdo dhimbjeje lind një shpresë me energji të reja

Partia Demokratike është një organizim vullnetar njerëzish dhe nuk është shtëpia as e Berishës as e Nokës dhe as folklorikëve të tjerë. Ajo është kushtetutshmërish e shqiptarëve si e drejtë politike dhe pronë e askujt. Ajo është institucion i shoqërisë shqiptare dhe shtetit shqiptar. Nuk është shtëpi e individëve. Askujt! Pronë e di Berisha, sepse ( ai mendon) ja ka lënë sipas tij gjyshi i tij dhe babai si kullën, por në të vërtetë çdo gjë aty është e shoqërisë shqiptare, përfshi dhe ndërtesën.  

Protesta e dhunshme e 8 janarit vulosi atë që tashmë dihej, Sali Berisha dështoi në synimin e tij për të rimarrë PD-në.

Demokratët e thjeshtë dhe shqiptarët janë të lodhur për riciklimin e të njëjtave figurave në 30 vjet.

Sulltanëve Osmanë ju desh ta rrethonin tri herë Krujën, për ta marrë pastaj në rrethimin e katërt. Ajo që ndodhi para pak ditësh me rrethimin e SHQUP-it, mund të quhet e të hyjë pa frikë në historinë e arbërve, si Rrethimi i Pestë i Krujës.

Një video e shpërndarë nga Sali Berisha në faqen e tij, tregon dhëndrin e Sali Berishës që filmon disa protestues të dëshpëruar pas mbarimit të protestës së 8 janarit, të shpërndarë buzë Lanës dhe të trullosur nga gazi lotësjellës i policisë.

Tashmë, pas vendimit të dyanshëm për mosnjohjen e njëri-tjetrit, grupi i Lulzim Bashës dhe ai i Sali Berishës janë krejt afër zyrtarizimit të dy partive të ndryshme.

Si ka mundësi,që kur flitet gjithmonë për Partinë Demokratike, do të gjesh dhunën, të përmendet dhuna, nxirret si opsion dhuna, dhe gjithçka duhet të përfundojë me dhunë ?

Ndoshta po mendon se gabova me fjalën ‘atdhetas’?… Jo. Fjalën e mirë ‘atdhetar’ e kanë zënë prej shekujsh, nuk kam si e përdor në këtë rast. Një ‘atdhetas’ që e ka çuar atdheun deri në pikën e vdekjes disa herë, nuk mund të quhet atdhetar.

Konflikti dhe dhuna që shkaktohen kryesisht si pasojë e politikave të gabuara i kushtojnë botës shumë shtrenjtë.

Për t’i marrë zyrën Bashës nuk nevojiten 44 mijë përkrahës të Berishës në oborrin e SHQUP-it. 1000 përkrahës të tij të zjarrtë, të pajisur me mjetet e duhura, mund ta zaptojnë atë zyrë. Por problemi është se, në çastin kyç, ndërhyn fort policia, dhe përkrahësit e zjarrtë përfundojnë tek bregu i Lanës…

Miti i parë që ra ishte ajo e liderit absolut dhe të pazëvendësueshëm. Tranzicioni ka prodhuar një sindromë që e kalon edhe të të Stohkolmit!

Sali Berisha nuk ka asnjë shanc teorik, praktik, juridik apo diplomatik që ta rimarr Partinë Demokratike. Këtë gjë e kupton Berisha dhe çdo profesionist i politikës por sigurisht nuk e kupton turma.

Pas dështimit të 8 Janarit, mbështetësit e Berishës, madje ata që mendonin se ai do ta merrte selinë me dhunë për 10 minuta, kanë ndryshuar tërësisht qasjen e tyre ndaj të ardhmes së Partisë Demokratike të ndarë mes Berishës dhe Bashës, dhe po flasin për një proces të ri zgjedhor, në të cilën duhet të votbesohet Basha.

Kryesia e Partisë Demokratike ka shpallur vendimin e marrë në orët e para të mëngjesit për të përjashtuar nga Partia Demokratike Sali Berishën dhe të gjithë grupin e tij që kanë qenë organizator i zallamahisë së 8 janarit.

Ju zgjodhët Berishën! Ju zgjodhët të dilni në krye të panelit të foltoreve të Tij!

Studiuesja e njohur e filozofisë Hannah Arendt është përcjell këto ditë e cituar shumë në median shqiptare. Ky fakt lidhet me të vërtetat e esesë së shkruar prej saj, “On violence”, e cila jep përsiatje të një demokracie të ardhshme që ajo vërtetë nuk do ta njihte, porse fuqia e mendimit të saj mund ta parashikonte nga spiralet e ngjarjeve dhe kahu që po merrte demokracia në mesin e viteve ’70, kur ndahej nga jeta.

Eshtë e vërtetë, se Shqipëria ka patur dikur një të djathtë politike, ashtu siç është e vërtetë që, pas përmbysjes së sistemit komunist në 1992, ata që formuan dhe drejtuan Partinë Demokratike nuk kishin asnjë lidhje me të djathtën.