Lulzim Basha vendosi të mos ikte. Të tjerat janë procedurë e parëndësishme për kulturën e një partie, që nuk ka pasur kurrë garë. Ndaj nuk ia vlen të flasim në këtë ditë për thyerjen e zemrave të mijëra demokratëve që refuzuan të votojnë apo të tjerëve që nuk i lanë të votojnë. Nuk ia vlen të diskutojmë as për ankesat e “rivalëve” pasi ata ishin të qartë që Basha nuk do të ikte dhe po ashtu duhet ta kishin të qartë dhe rezultatin.

Siç pritej, Lulzim Basha, u rizgjodh sot zyrtarisht për herë të tretë në krye të Partisë Demokratike, me diferencë të thellë votash karshi rivalëve. Basha do të jetë i njëjti që do udhëheqë partinë më të madhe opozitare, pas largimit të Berishës.

Ka një kohë për gjithçka! Kjo shprehje duket se po zë vend duke iu adaptuar situatës politike që po kalon “Shqipëria e lodhur” nga tranzicioni i stërzgjatur. Pati një kohë për zullmqarët.

Ajo ç’ka bëri Lulzim Basha me zgjedhjet e stisura në Partinë Demokratike, ishte edhe kësaj here, një maskaradë, që do ti kushtojë në të ardhmen jo atij si person, por asaj force politike. Rezultati i “zgjedhjeve” në atë parti, ishin shansi i humbur, për të ribashkuar, riformuar dhe ridimensionuar politkisht atë forcë të zgërlaqur politike.

Çukovi s'kishte asgjë shqiptare. As prej Vermoshi as prej Konispoli. As prej Devolli as prej Divjake. As prej Gramshi as prej Ndroqi. Çukovi ishte si i ardhur nga Azia, nga stepat, trojkat, tajgat, tundrat

Përfunduan zgjedhjet për drejtuesin e ri të PD dhe rezultati do të shpallet gjatë ditës së sotme. Gjithsesi, nuk duket se ka ndonjë ankth se kush është fituesi. Gjithçka është përcjellë me qetësi në ambientet e PD.

Lulzim Basha fitoi dje sepse ai e kishte më të qartë alternativën e tij dhe ishte më bindës në përpjekjet për t’i mbajtur të trullosur, të goditur dhe të shpartalluar mbështetësit e tij. Ai kishte si motiv, si ide dhe si alternativë GËNJESHTRËN.Lulzimi i ka bindur demokratët se ata nuk kanë humbur

Zoti Gramoz Ruçi, një ndër të paktit politikanë jetëgjatë në sferën parlamentare shqiptare, deklaroi publikisht në 30 vjetorin e themelimit të Partisë Socialiste se “nuk do ta ushtroj më mandatin e deputetit në legjislaturën e re që nis në shtator të këtij viti”.

Nëse doni një situatë perfekte kaosi dhe vetëvrasjeje kolektive brenda një partie të madhe politike, përfytyroni sa më poshtë: Kryetari sapo ka dalë humbës në zgjedhje për herë të katërt rresht, por nuk jep dorëheqjen. Ish-kryetari historik, me një influencë vendimtare mbi partinë, sapo është shpallur non grata nga vendi më i madh në botë dhe ka dalë në mes të garës për kreun, për të njoftuar se mund të rikthehet.

Gjëja më shqetësuese në zgjedhjet e PD-së kanë mbetur ankimimet e listës së anëtarësisë, të cilët nuk gjenin emrat për të votuar. Më shumë se probleme sistemi dhe organizimi, ato tregonin një lloj nënvleftësimi të hapur (dhe manipulimi mbase), që është përjetuar keq prej anëtarësisë.

Mënyra se si Edi Rama ka menaxhuar një nga vendimet më të rëndësishme të SHBA kundër politikanit më dominues të tranzicionit shqiptar Sali Berisha, vlen të kuptohet përse ai është politikani i ndryshimit në raport me politikën e së shkuarës në Shqipëri.

30-vjetori i PS-së ishte një leksion nën qiell të hapur, një festival të papriturash, ngjarjesh, largimesh, prurjesh, kujtimesh, nderimesh, kritikash dhe mirënjohjesh. E gjitha me një qëllim: ripërtëritjen dhe forcimin e siglës më të vjetër dhe jetëgjatë në historinë politike të vendit tonë.

Akuzat për masakër zgjedhore të bëra nga Basha ndaj kundërshtarëve, dhe procedurat e votimeve brenda partisë qe po zhvillohen sot, tregojnë se ky lider i ri PD-së ka trashëguar nga kapoja i tij i vjetër Sali Berisha edhe sëmundjen e tij më kronike: akuzën e të tjerëve, për krime që i ka bërë vetë.

Tregohuni njerëz, në mos “profesionistë” raportimi! Ja ku është raportim profesionist! Si ju bën të ndjeheni, që nuk i lanë kamerat të futen aty, te lufta me vdekjen në qiell të hapur? Pa fjalë! E plot nevojë të di se ka në botë njerëz të tillë!

Ta marr fjalën pas atyre që tha Megi, sigurisht që është e vështirë, por për të nderuar jetën dhe kontributin e mikut tonë të ngushtë Bashkim Fino, do të ftoja të gjithë të pranishmit për të nderuar, meqë kemi 30-vjetorin e partisë, jo pak por 25 ish-deputetë të këtyre 30 viteve që janë ndarë nga ne. Ju ftoj të mbajmë një minutë heshtje

Dua që mandati i tretë të shënojë një hapje të re ndaj njerëzve të këtij vendi, t’i përfshijë ata në vendimmarrjet tona më të rëndësishme, përmes një institucioni të ri kombëtar, këshillit kombëtar.

Nëse kryeministri aktual Edi Rama nuk do të ishte përjashtuar nga PD-ja kur u bë pjesë në ditët e para të lindjes së saj, sot me siguri, s’do të kishte “Rilindje” as në PS dhe as në Shqipëri.

Nga gjithë rezervat që u përpoq të shfaqte për zgjedhjet e 25 prillit opozita, e vetmja ankesë që ju pranua dhe nga qeveria, dhe nga ndërkombëtarët, ishin patronazhistët e Partisë Socialiste.

Zoti president sot mund të jetë bërë pishman për “djegien” e mandateve, por tashmë ai flet si “kofini pas së vjeli”. Atëherë kur duhej fjala e tij, ai heshti. Heshti sepse ishte pjesë e skenarit. Faktet që parashtrova më lart, për fat të keq, nuk më lënë shteg për të besuar të kundërtën.

Qëndrimi i parë publik i Metës pas shkarkimit të tij nga Parlamenti do tërhiqte natyrisht vëmendjen. Deri më tani pronoicimet kishin ardhur vetëm nga zyra e shtypit e presidencës, qëndrime që gjithsesi ishin shumë të ashpra si në ton dhe në fjalor.