Pasi e ndoqa pjesë –pjesë shfaqjen e Lulëzim Bashës në TV Klan te emisioni i Fevziut «Opinion», me qenë se po merrem këto kohë me një studim për shprehjet frazeologjike të shqipes, më ngjau se Lulëzim Bashës, me atë që tregoi mbrëmë, i shkon shprehja si «Gjeli në majë të plehut». Ndoshta tingëllon pak ofensive, por, në këtë rast, e kam fjalën për figurën dhe rolin që luan qytetari Lulëzim Basha kur vesh kostumin e udhëheqësit të PD-së dhe kur u paraqitet shqiptarëve si kryeministri i ardhshëm i tyre. Mua personalisht më ngjan se deri tani ai po ligjëron dhe po performon si «Gjeli majë plehut».

Askush nuk duhet të jetë i qetë për atë që doli në dritë nga dhimbja e një bije për nënën e saj. Por më shumë nga të gjithë nuk duhet të jenë të qetë njerëzit e drejtësisë. Nëse hetojnë, ndjekim, investigojnë mirë, mund të kemi rastin që nga kjo baltë e shëmtuar të mësojmë e të shërojmë

Argumenti më i fortë që ka pasur deri më sot Vjosa Osmani kundrejt LDK-së, është fakti që ata e përzgjodhën si udhëheqëse të listës dhe më pas kur prishën Qeverinë, vendimet i mori LDK. Kjo është ligjore, por nuk është morale.

Si do të shkojmë në 25 prill? Natyrisht që, në rendin e punëve në Shqipëri, zgjedhjet kanë qenë vendimtare dhe jo vetëm për pasojat programore, për kapërcimin e lëndimeve të jashtëzakonshme sociale e ekonomike apo për rindërtimin e rithemelimin e domosdoshëm institucional.

Kosova dhe Shqipria janë në prag të zgjedhjeve parlamentare. Çifti Vjosa dhe Albini ndryshojnë shumë nga Monika dhe Lulzimi? Nëse në Kosovë fitorja e opozitës është thjesht formalitet, në Shqipëri asnjë sondazh nuk e nxjerr opozitën fituese dhe ka një dyshim të fortë ne rezultatin e saj.

Basha nuk krahasohet me Ramën si kryetar opozitë. Basha nuk u nda me Berishën si Rama me Nanon. Basha nuk bëri aleanceëme LSI si Rama e bëri, e as nuk bashkoi gjithë demokratët e larguar apo qejfmbetur si Berisha e bëri.

Edhe Fatmir Mediu me siguri do të marrë një vend të sigurtë në listë. I parafundit e mori Agron Duka. Siç e shpjegoi edhe vetë, kërkoi dy të sigurtë, por mori vetëm një, pra gjysmën e objektivit. Kështu do të ndodhë edhe me Mediun, edhe pse ai sot ka paraqitur 36 kandidatët për Tiranën, dhe ka lënë të kuptojë se është gati të pijë kafe me Edi Ramën. Njësoj fliste dhe Duka një ditë para firmës. Ndoka, Shehi e Dule ndërkohë janë rehatuar në zonat gri të listës, me shpresë se mund të dalin deputetë.

E keqja nuk triumfon asnjëherë. Se në jetë paratë kanë vlerë monetare, por njerëzit kanë vlerë më të madhe. Se jam i sigurt që ata që grabisin njerëz të sëmurë e në moshë do e gjejnë me siguri rrugën e tyre drejt errësirës dhe se sot është festa e policisë dhe ky është një rast me policë të mirë. Se nuk është as rasti i parë dhe as do jetë i fundit, dhe mendoj se njerëzit duhet të jenë të bindur se nuk janë kurrë vetëm në një vend të huaj.

Deri tani, respekti i treguar, më shumë se respekt, në të shumtën e rasteve, është një servilizëm i detyruar nga frika ose nga bakshishet nën dorë. Dhe derisa t’ju kenë frikë, do t’ju shërbejnë! Do të ishte iluzion që në Shqipërinë e sotme të kishim të kundërtën. 

Në Shqipëri, si në çdo gjë tjetër, fushata e vaksinimit ka ndeshur edhe në një kundërfushatë, e cila nuk lidhet aspak me mosbesimin e konspiracionistëve tek vaksina, por me mosbesimin e ngulitur thellë tek Lulzim Basha, Monika Kryemadhi dhe oborrtarët e tyre, tek fitorja e zgjedhjeve në prill.

Ndërsa Shqipëria nisi procesin e vaksinimit, një valë e re kritikash i është drejtuar kryeministrit të Shqipërisë, i cili deri tani ka qenë nën akuzë pse po vonon vaksinimin. Tani akuza është pse filloi vaksinimin.

Zvetënimi i ligjërimit publik të PD-së ka vite që e ka marrë tatëpjetën, por as fantazia më e harlisur nuk më çonte dot drejt idesë se kryetari i saj formal do të përdorte konceptin e urisë për fushatën zgjedhore që tashmë është në ecje. Ky ligjërim ka nxjerrë bash ajthin e PD-së si parti politike që ka kërkuar përherë egërsimin e marrëdhënieve mes njerëzve dhe partive, pakomunikueshmërinë.

Lulzim Basha ka tentuar të bëjë moral mbi një darkë në Dubai të delegacionit shqiptar, e cila ishte e paguar nga mikëpritësi.

Ministri i jashtëm turk, Mevlut Cavusoglu, i bëri Greqisë një ofertë zyrtare për të rifilluar bisedimet mbi pretendimet e tyre në mesdhe. Ai ofroi Tiranen si vend ndermjetesimi. Kjo tregon dy gjera:E para qe Rama eshte vertet ndermjetes perkundrejt analizave qe thonin se eshte bllof. E dyta qe Shqiperia kthehet epiqendra ne vemendjen boterore per zgjidhjen e nje konflikti ku deshtoi Gjermania, Franca, ShBA e shume te tjere.

Ka një pëprjekje të kritikëve të Edi Ramës për t’u tallur me idenë që Turqia dhe Greqia mund të takohen për bisedime dypalëshe në Tiranë, në përpjekjet e tyre për të zgjidhur problemet e mbartura. Në këtë histori ballkanike ka dy elementë. E para, që ka shumë rëndësi është çuarja te gatishëmria për bisedime. E dyta, është vendi ku do të takohen.

Pamjet e një darke në Dubai, ku shfaqen disa zyrtarë të lartë të Qeverisë, kanë revoltuar rrjetin këto dy ditë.

Mu kujtua kjo histori dje. Tek po prisja në aeroport avionin dhe po shfletoja portalet. Qeshja me vehten nga debatet dhe komentet e popullit dhe gazetarve, se ministrat shqiptar kishin paguar një darkë në Restorant Nustret në Dubai: (12.000 euro)
 

Dje por edhe sot, politikanë që në të ri te tyre e kane mbajtur ujin, lumin me dore, shkojnë në parcela me prezencë uji ose parcela ku uji ishte e është larguar dhe, AKUZOJNË PËR MUNGESË VEMËNDJEJE, MUNGESË MENAXHIMI, PAPËRGJEGJSHMËRI!

"...Bashkë me mua u zgjuan njëkohësisht, gjyshi, gjyshja dhe ime më. Kishte nisur të gjuante me automatik vëllai i Lleshit, një punonjës i Gardës së Republikës, i cili nuk u morr vesh asnjëherë përse zgjohej, apo ishte zgjuar në atë orë ku nata bëhej gati t’i linte vendin mëngjesit".

Ne kete kohe kur shoqerine shqiptare e ka mberthyer incesiti, perdhunimi, skamja, varferia, vrasja, rrembimi, triloli, korrupsioni, ikja, emigrimi.