Sot po qeshim, por nuk mund të qeshet me gjithçka. Qysh se mbaroi beteja e Ilir Metës, president, me Policinë, nisëm të qeshim. Tani kush do të kruhet me tjetrin, e kërcënon se ‘do të të bëhem Ilir Meta, ta dish!’; dikush që të do në kafe sa më shpejt, të sulet: ‘do të vish apo ta çova Ilir Metën!’

Ndoshta edhe janë të tilla vaksinat. Pra, që sjellin lëvizje e spostime në një garë elektorale, ose në pëlqyeshmërinë e një qeverie. Kjo nuk është e pakuptueshme dhe as e pashpjegueshme. Njerëzimi ndodhet prej një viti në një garë që si çmim ka jetën. Dhe kur bëhet fjalë për jetë a vdekje, bëhet gjithashtu fjalë edhe për kurora dafinash ose ferrash, në qafën e atyre që menaxhojnë krizën, kudo në botë.

Qytetarët e Kosovës e kanë humbur besimin tek Bashkësia Evropiane. Ajo nuk është kujdesur fare që të veprojë si një institucion që ka interes për mirëqenien e Kosovës dhe njohjen e saj nga shtetet që e përbëjnë.

Këto fakte i kam publikuar disa herë. Por sa më shumë kohë kalon, aq më shumë bëhet e nevojshme t’ia kujtojmë drejtësisë së re, çfarë nuk ka hetuar në historinë e përfshirjes së familjes së Sali Berishës në krimin e Gërdecit. Këtu janë vetëm kundërthëniet e tyre, ku ata kapen duke gënjyer për krimin. Dhe gënjeshtrat për të mbuluar një krim, janë indicia e parë për të të çuar tek krimineli.

Në fakt, dikush duhet t’i kujtojë Ilir Metës se çfarë do t’i thotë si justifikim shqiptarëve kur të hajë sërish sillën e pajtimit me mikun e tij të vjetër Edi Rama? Dikush duhet t’i kujtojë se çfarë do t’i thotë Bashës dhe Berishës nëse do t’ia kthejë kurrizin sërish! Jo se këta të fundit u bën shumë përshtypje. Të mos harrojmë 4 vite më parë kur stërbetoheshin se ai nuk do ishte më pjesë e aleancës së tyre. Po këta me bashkëdrejtimin me Ramën?!

Këto tabulate tregojnë se Sali Berisha, Fatmir Mediu dhe djali i tij, Shkëlzen Berisha, kanë lënë qindra fëmijë jetimë, pasi vranë 26 qytetarë për të vjedhur. Për ironi të fatit, ditën kur mbushet 11 vjet nga dita që ata u mbuluan me dhe, të tre vrasësit janë sërisht në Bulevard, për të kërkuar dhe një herë pushtet, pa u ndëshkuar ende për krimin që kanë bërë (ndjesë nëse Shkëlzeni mund të jetë për furnizim të dyqanit të brekëve luksoze të së dashurës në Vjenë, si çdo fundjavë).

Do të bëhet edhe më keq! Do të ketë edhe më shumë ankth e tmerr në fushatën elektorale, më shumë ndeshje dhe më pak dialog, më shumë muskuj e më pak mend, më shumë klithma dhe më pak argument. Skenat e dhunshme në selinë e FRD-së, nuk ishin as betejë për demokracinë që cungohej duke cënuar një grupim periferik politik dhe as betejë për rikthimin e ligjshmërisë duke rimarë bashkia godinën.

Marsi i 6 viteve më parë, ishte po kaq i ndezur sa marsi i viti 2021. Por, në të kohë beteja nuk zhvillohej midis Sali Berishës, Ilir Metës e Lulzim Bashës nga njëra anë dhe, Edi Ramës nga ana tjetër. Për ironi të fatit, beteja ishte për të çuar në “sini argjendi” kokën e Ilir Metës. Ata që po e kërkonin këtë gjë ishin pikërisht aleatët e tij të sotëm, Sali Berisha dhe Lulzim Basha.

Ngjarja e datës 14 mars në Elbasan ku një grup militantësh të PD-së i ulëritën Edi Ramës ndërsa ai kalonte në shetitoren e qytetit të Elbasanit si dhe përleshja më pas e militantëve të të dyja krahëve, pasoi aktet rugaçërore të Ilir Metës dhe u shfaqën si vijim i të gjitha akteve të dhunës që kanë shoqëruar Shqipërinë qysh nga dita kur Lulëzim Basha u thirr në zyrën e Sali Berishës dhe u urdhërua të dalë nga Parlamenti dhe të nisë revolucionin vetëshkatërrues.

Ajo që ndodhi në Elbasan ishte episod i shkurtër që u mbyll shpejt nga prezenca e policisë, por larg kamerave dhe larg vëmendjes së publikut, mund të frymëzohen plot të çmendur të tjerë të bëjnë gjëra të ngjashme.

Pamjet që u ofruan sot në Elbasan, me një antimiting më të zhurmshëm se ai i njësisë 8 dje në Tiranë, nuk se është pamje e re në politikën shqiptare. Madje socialistëve të kohës së Fatos Nanos, ju ka ndodhur shpesh, por jo vetëm atyre, pasi i ka ndodhur edhe PD-së, madje në radhë të parë i ka ndodhur PD-së.

Lulzim Basha premtoi të dielën, me njërën dorë në ballakume e tjetrën të zbukuruar me verore, se Edi Ramës do t’i rezervohet kudo e njëjta pritje si në Elbasan, ku militantë të organizuar të opozitës u përpoqën të ndalojnë kryeministrin në vizitën e tij në qytet. “Kudo që të shkosh Edi Rama, do të marrësh të njëjtën përgjigje”, deklaroi Basha pas incidenteve mes palëve, ku pati disa të shoqëruar nga policia.

Pasi po kalonin sekondat e para të çudisë që transmetonin kanalet televizive, duke parë Presidentin e Republikës së Shqipërisë teksa ulërinte me tërsëllëmë, duke kërcënuar me burg, duke treguar (anti) vlerat si një çun i “fortë” lagje, gati për t`u rrahur me kë t`i dilte përpara, pyeta veten: Çfarë i kanë bërë Presidentit tim

Kush do të ishte ajo dyshe politikanësh, që në vitin 2021, kur shqiptarët më shumë se gjithçka duan qetësi, paqe, lehtësim nga streset e një situate të vështirë mbarë botërore, dhe padyshim shpresë për të ardhmen, do t’u sillte si ofertë dhunën? Përgjigja është e thjeshtë: E njëjta që këtë ofertë e ka patur konstante gjatë tre dekadave të fundit: Sali Berisha dhe Ilir Meta.

Pothuaj askush nga njerëzit e drejtësisë nuk ka mundur të thotë një gjysmë llafi të lig për çiftin e magjistratëve Muçaj, gjykatësen Gentiana dhe prokurorin Arjan, makina e të cilëve u hodh në erë nga tritoli në parkingun pranë banesës së tyre. Juristë me integritetin më të lartë të mundshëm dhe profesionistë të klasit të parë, siç shquan CV-ja e tyre dhe hetimet e para të policisë, ata kaluan ndoshta natën më të keqe në jetën e tyre kur makina e tyre modeste u hodh në erë.

Lulzim Basha po tenton të bëjë fushatën e tij, pa shumë emocion, me një profil familjar, si një njeri që nuk ngjall as urrejtje, as vëmendje, me një fjalor bazik, i cili nuk të detyron të mbash mend gjë, pasi ai pushon së foluri, por të mbetet në mendje shprehja se ka dëshirë të jetë kryeministri yt.

Dukej sikur Fryma e Re Demokratike, u themelua dhe u mbyll pa ndonjë sukses. Por ja që suksesi vjen atëherë kur se pret dhe nga ata që nuk e pret. Falë tij, shqiptarët panë sot një president të cilin për nga gjendja psiqike, nuk ta pranon asnjë klinikë normale, nga ato që trajtojnë të sëmurë, përveç atyre që i mbyllin si të pashpresë.

Skandali i prodhuar nga Ilir Meta sot ishte një ngjarje e paralajmëruar nga diskuri publik i tij, Berishës dhe Kryemadhit që prej muajsh flasin me nota kërcënuese dhe të dhunshme. Pas Metës në zyrat e FRD shkoi Lulzim Basha, i cili dukej sikur ishte i urdhëruar të shkonte aty e ai thjeshtë kishte bërë ç’i kishin thënë.

Fabula e “liderit normal” u hodh në skenën politike nga strategjistët e Francoise Hollande, në vitin 2008, si një logo për t’ju kundërvënë “problematikut” Nicolas Sarkosy. Pra një politikan pa shumë fuqi që kërkon të drejtojë një vend, si njëri prej njerëzve të zakonshëm.

Ditën e enjte ambasadori i Italisë në vendin tonë, z. Fabricio Buci dha një intervistë në një televizion shqiptar dhe ajo që më bëri përshtypje ishte çasti kur zoti Buci rrëfeu kontaktet me vendin tonë. Ai tha se herën e parë kishte ardhur në Shqipëri në kuadër të operacionit “Pelikan“ për të shpërndarë ndihmat për vendin tonë të sapodalë nga rënia drastike e sistemit komunist në vitin 1992