Fal 65 kontrollorëve që nuk ju bashkuan çmendurisë së Ilir Metës dhe ndihmës që qeveria turke dha me kontrollorë të përkohshëm për të mos bllokuar aeroportin, sot Ilir Meta ka dal zbuluar, pasi nuk ja doli të bllokonte Shqipërinë nga ajri, përmes celulës së LSI në Rinas dhe nga toka përmes Kosovës me Albin Kurtin.

Prej gati 48 orësh Shqipëria dhe shqiptarët janë marrë peng. Sa do dhe si do ta kamuflosh dhe interpretosh, kjo që po ndodh me Aeroportin e Rinasit është një akt i pastër terrorist, pa viktima bombash e armësh, por me viktima të një lloji tjetër.

Nuk mund të thuash se cila nga kalimet kufitare u bllokua e para: Morina apo Rinasi?! Ndoshta ka ndodhur si në paradigmën ‘pula vezën, apo veza pulën’. Shpesh në jetën tonë na ndodh si në figurën e krimit: Njëri autor krimi zbulon tjetrin. Kësaj here kombi shqiptar është gjetur i mbyllur në thes: Blloko vaksinimin nga sëmundja botërore e shekullit, Covid19, dhe atëherë kombin mund ta rrahin si macen…

“Ne ndërtojmë aeroporte, ata mbyllin edhe aeroportin e vetëm që kemi tani. Në sjellim vaksina të shpëtojmë jetë njerëzore, ata infektojnë shqiptarët dhe na i lenë vaksinat rrugëve, ne jemi në partneritet me NATO-n që vjen të garantojë siguri në Shqipëri e rajon, ata ndalojnë ardhjen e trupave të saj në Rinas.

Ata e kishin menduar mirë planin e tyre. Por harruan se po bënin shaka me “zjarrin”. Po luanin me qeverinë dhe kryeministrin e gabuar. Këtë e deklaroi edhe vetë Edi Rama. U deklaroi se “plani për të bllokuar vaksinimin dhe izoluar Shqipërinë dështoi”

Dy ngjarje dje që mbajtën kërshërinë përgjatë fushatës dhe që megjithë largësinë midis tyre lidheshin me njëra tjetrën. Së pari ish vizita virtuale e z. Palmer me krerët kryesorë të shtetit dhe nga ana tjetër një grevë në Rinas ku kontrollorët e ajrit kishin bllokuar si nisjen dhe uljen e avionëve ashtu dhe mbikalimet në hapësirën ajtore.

Që “kriza e kullës” së Rinasit nuk është një ngjarje sindikale, kjo tashmë nuk ka asnjë dyshim dhe është krejt e lehtë që të merret vesh.

Në kohën kur beteja politike për zgjedhjet e këtij muaji, ka përfshirë të mëdhenj e të vegjël, një tjetër gur u lëviz në “skakierën” politike në emër të Stresit. Ai që javë më parë thirri kumbueshëm emrin e Ilir Metës për ta ndihmuar në përmbysjen e pretenduar të pushtetit, tani pa sesi një tjeter “stres”, ai i kontrollorëve të Rinasit, të ishte në fokusin e presidentit “dashnor” të Kushtetutës.

E dini se ata kanë transport, ushqim, paga, dieta, salla me vidiogame, ambiente relaksi, sigurim shëndetësor. Thonë nuk marrin para nga taksat. Po gjë e mirë. Po qiellin kush ja fali Albcontrol apo dikur Anta! Paçi fat çuna e goca, por s'di në qoftë se në trajnimet europiane keni mësuar se si mund të lesh avionët në ajër!

Jemi në mesin e fushatës elektorale e, megjithë të panjohurat e mundshme deri në 25 Prill, ka disa të vërteta, që zor se do të ndryshojnë. Zaten, mbi to mbështetet vetë fushata, i japin asaj fizionominë e një ngjarjeje të jashtëzakonshme. Unë jam e përfshirë në mënyrë të interesuar në fushatë, pa dyshim, por si socialiste e në traditën më të mirë të socialistëve jam e hapur në pikëpamjet e qëndrimet e mia.

Tani i takon qeverisë të gjejë një zgjidhje urgjente për të rinisur sa më shpejt trafikun ajror. Jo të gjithë 65 kontrollorët e fluturimit i janë bashkëngjitur protestës dhe një zgjidhje e mundshme mund të ishte që krah kontrollorëve shqiptarë të gatshëm për t’u kthyer në punë, të vendoseshin kontrollorë të ndonjë prej vendeve NATO, e cila në ditët në vijim po përgatit dhe një stërvitje të madhe pikerisht në Shqipëri. 

Ndërsa ushtria po merr nën kontroll ndërtesën e Albkontrollit në Aeroportin e vetëm ndërkombëtar të Rinasit në Shqipëri, Presidenti I vendit Ilir Meta, është duke inkurajuar një bërthamë njerëzish të LSI dhe PD brenda Albkontrollit të rezistojnë. Ajo që po ndodh në Aeroportin e Rinasit, është qartazi një nga betejat që Ilir Meta dhe Sali Berisha kanë planifikuar në axhendën e tyre të destabilizimit të vendit në prag të zgjedhjeve.

Në këtë vend të Bashkimit Europian ka fituar për të katërtin mandat, kryeministri Bojko Borisov, i cili ka drejton një grup politik të qendrës së djathtë dhe konsiderohet si përkrahës i fortë i Perëndimit në vend dhe ka pësuar një humbje të thellë presidenti i vendit, Rumen Radev, i cili nga ana tjetër konsiderohet si filorus. Po njëjtë si Ilir Meta, Radev sulmonte prokurorin e Shtetit, duke e cilësuar si të lidhur me mafien ndërkombëtare, për të penguar punën e drejtësisë.

Nëse dy partitë kryesore të opozitës nuk patën kurajon të trasformoheshin, atëherë u takon shqiptarëve të bëjnë punën e tyre patriotike. Pas 25 prillit mund të shohim nëse shumë prej nesh janë të interesuar për punën, përmirësimin, apo për një evolucion që nga shtiza të na cojë në punë brirësh.

A munden të gjithë këto parti të reja të Djathta, që po vinë në Shqipëri, të sjellin një frymë e cila respekton bazën, thelbin dhe të sjelli frymën më të mirë të konservatorëve evropianë? Në ligjërimin e të Djathtëve të rinj këtë e ndjejnë të gjithë, problemi është sesa do t’i besojë votuesi i tyre, që tashmë votën më shumë e ka të kanalizuar kundër Ramës sesa rikthimit të parimeve të Djathta. Dhe, sot, kontributi i këtyre partive të reja dhe i njerëzve të tyre shkon me një lloj diversiteti por edhe në kujtimin e atyre parimeve, që për hir të së vërtetës janë harruar nga e Djathta shqiptare, aq konfuze për ideologjinë e saj.

Lulzim Basha nuk di ç’kërkon. Kërkon pushtetin apo “ndryshimin”? Në rast se kërkon pushtetin, ai merret me votë.Në rast se kërkon “ndryshimin”, ai ka ndodhur që  në 2013.

Takimet elektorale me makina dhe njerëz që e presin në hyrje të qyteteve, të cilat Lulzim Basha kërkon t’i paraqesë si spontane, në realitet nuk janë të tilla. Çdo gjë në agjendën elektorale të Partisë Demokratike është e programuar.

Luli tani nuk mund të ndahet nga tufa, edhe pse po tenton me sa ka takat. Ndryshe përralla e vjetër se ‘e ha ujku’ e çon në gojën e Ilir Metës. Çfarë po ndodh në vathin e opozitës?

Zv.ndihmës sekretari i Shtetit të SHBA, Matthew Palmer zhvilloi sot një vizitë “virtuale” në Shqipëri. Ai pati fillimisht një takim me ata që i quajti “kampionë të reformës në drejtësi”, ku ishin një grup gazetarësh, pjesëtarë të shoqërisë civile, si edhe përfaqësues të sistemit të drejtësisë, ku bie në sy emri i Ardian Dvoranit, që kanë mbështetur reformën në drejtësi.