Ajo kreu një udhëtim të zhurmshëm e provokativ në kryeqytetin tonë, e ftuar nga presidenti i Republikës Ilir Meta. Agjenda e saj ishte e gjerë, e nisur nga të dy ofiqet e larta që zotëron përkohësisht në vendin e saj. Vizitat e personaliteve të larta të Kosovës kanë qenë dhe janë gjithmonë të mirëpritura dhe, po kështu, ndodh edhe me drejtuesit e Shqipërisë në Kosovë. Por vizita në fjalë dhe mesazhet që transmetoi trazuan shumë ujëra dhe trishtuan shumë shpirtra këtej e andej kufirit. 

Vjosa shkoi ne Tirane, qendroi atje dy – tri dite me nje kante te benzinit ne dore, beri paraqitje skandaloze per nje udheheqese te shtetit.

Fjalori i kuruar, që u duartrokit jo plotësisht në Parlamentin shqiptare, shfaqi imazhin e ri tejet impenjativ për të ardhmen të presidentes në detyrë të Kosovës, Vjosa Osmani. Ai kulmoi me togfjalëshin “Heqje e traut”, një e tillë që vazhdimisht ka pasur kundërshtime të faktorit të madh shqiptar. Tezat e tjera që shpalosi në Shqipëri ishin jo pak të lodhura dhe më shumë se kaq të tejkaluara.

Dhenia me konçension e Rrugës së Kombit, apo me PPP(Partneritet Publiko-Privat) vazhdon të mbajë ende hapur një debat të gjerë mes pozitës dhe opozitës në Shqipëri, por edhe shoqërisë civile.

Dëshira apo diçka tjetër, po e shtyjnë Lulzimin e Doktorit, të bëjë dhe shpikë gjithçka, vetëm për tu bërë pak “kryeministër”. I gjendur mes një kryqëzate të fuqishme Berisha-Meta, e cila e ka detyruar të deklarojë shpesh premtime që do ti kishte zili edhe vetë Doktori në fushatë, duket se Lulzim Basha, e ka kthyer në ëndërr të përditshme dëshirën e tij kryeministrore.

Ka një gjë, patjetër, aty ku njerëz të të njëjtit lloj vijnë e shkojnë pa pushim. Gjëja e fundit pse ‘fluturojnë’ mbi ne majtistët e Kosovës, janë zgjedhjet që po vijnë.

Pati edhe disa gjëra pozitive, vizita e Vjosa Osmanit në Shqipëri. Dy prej tyre janë më kryesoret. E treta është më shumë për humor.

Ka gjithnjë politikanë  në Kosovë që duan të bëhen të famshëm duke sulmuar politikën e Tiranës. Eshtë një lloj kompleksi i viktimizimit të tyre, duke dashur të shpjegojnë dështimet e tyre me politikën e Shqipërisë dhe jo me problemet e Kosovës.

Që çudia më e madhe zgjat 3 ditë këtë e di gjithë Shqipëria, por që të harrohen “Revolucionet” për 7 ditë, kjo është e paprecedentë. Nuk kishte si ndodhte ndryshe.

Supë e ringrohur”? ndoshta jo, por Lulzim Basha ka rikthyer fuqishëm ditët e fundit një sllogan të vjetër që kujton Partinë Demokratike të vitit 2005. “Është koha për ndryshim”-refreni i Bashës në postimet e tij kryesisht në twitter që merren edhe si logjikë e qëndrimit më shumë individual sesa të stafit që e mirëmban rrjetin social.

Une nuk e di nese Bledi Cuci do jete ministri i Brendshem qe do reformoje Policine e Shtetit, por aty tek bujqesia dic beri. Une nuk e di nese Bledi Cuci eshte i korruptuar dhe i kapur, por deri me sot nuk  kam degjuar asnje akuze, serioze, apo thjesht tymuese.

Si mund të arratisen nga hija e tyre? Kësaj here opozita që zhvillon herë pas herë terror në qytet, kishte një shans brilant. Në momentin kur një djalosh 25 vjeç, Klodian Rasha, u shpall i vrarë nga arma e një polici, këta duhej të nxitonin sa te Haxhi Rasha (babai) aq edhe te publiku. Të dyve t’u flisnin me të njëjtën gjuhë: ‘Zotërinj, ne jemi ata që ishim, por sot do t’u shërbejmë tjetër gjë!’.

Albin Kurti dhe mund t’ia kursente vetes mllefin publik për dështimin e “Vetëvendosjes” në Tiranë, gjatë revoltave disa ditore të të rinjve shqiptarë. Shumë liderë të opozitës në Tiranë e bën këtë edhe pse me sforcim.

Shqipëria i ndërtoi më së fundi grataçelat, autostradat, tunelet, supermarkatat, restorantet, hotelet, dhe të tjera kollajllëqe të shumpritura konsumistike. Por nuk po e shtojnë proporcionalisht lumturinë. Përkundrazi, po shkaktojnë një dëshpërim misterioz që s'kuptohet nga vjen e ku po shkon. 

Heren e fundit qe kam folur per zhvillimet e brendshme, te lirise e demokracise, politikes ne Kosove, ka qene kur nje njesi speciale hyri ne zyrat e Vetëvendosjes e armatosur rende e u perfshi ne veprime te dhunshme ndaj kujtdo aty, perfshi dhe grate e vajzat.

Do të themi se jeta dhe puna jonë kanë me të vërtetë vlerë, vetëm kur ndryshimet e mendimit dhe të sistemeve të mos rëndojnë kaq bardh e zi, ferr e parajsë, në jetën e shqiptarëve në përgjithësi, pavarësisht cilës parti, shtresë, mendimi i takojnë. Kaq të egër me njëri-tjetrin, si ne mes shqiptarësh, në këto 100 vite të fundit, vështirë të gjenden të tjerë, një tjetër vend. Mund të themi se kemi evoluuar, vetëm nëse vlerësojmë njëri-tjetrin nga puna, e jo nga prejardhja, mendimi apo më keq, partitë.

Rënia e valës së protestës, duket se e ka lehtësuar Lulzim Bashën. Heshtja e tij një javore, i dha atij shansin të dalë më pak i plagosur se të tjerët, nga kjo histori.

Më ngazëlleu lajmi që një rrugë në Tiranë do të mbajë emrin e Klodian Rashës, po aq sa më pikëlloi propaganda gjithnjë e tepruar e qeverisjes vendore, që në Shqipëri, duam s’duam bie erë shfrytëzim politik. Njësoj si shumë ndjesi të tjera bardh e zi që përcjell ai vend ku gati çdo gëzim gërshetohet me pikëllim në të njëjtën masë e në të njëjtën kohë.

Ku i gjeti armët kjo organizatë terroriste? Një studim i sapobotuar jep përgjigje për këtë pyetje. Në të flitet për një rrjet ndërkombëtar, që ka qenë në dispozicion të IS-it për vite me radhë.

Sot në Shqipëri “zezakun e shtëpisë” e ka zëvendësuar ai që përfiton nga politika. “Zezakët e shtëpisë” sot janë fëmijët e Ilir Metës, që studiojnë në Angli. Është i biri Sali Berishës, që nuk ka asnjë ditë punë në librezën e tij, por është milioner. “Zezaku i shtëpisë” sot është i biri Ramës, i biri Fahriut, i biri Tom Doshit. “Zezaku i shtëpisë” është çdo barbon i administratës.