Ça faji ka Luljeta me Najaden? Po pse versuleni si qente e eger mbi Luljeten dhe Najaden?! Ato ishin ne pune te tyre, te nderuara e te respektuara, aq sa vlejne ne kete vend keto fjale. Dhane per vendin me gjithe forcen e kapacitetin e tyre. I ftuan si kandidate per deputete. Pranuan. Kush nuk do pranonte?! Dhe pse te mos pranonin?! Cfare te keqe ka ketu?!

E kishim para një jave në Top Channel dhe dha një super intervistë mbresëlënëse. E qetë, e zgjuar, plot racionalitet në çdo fjalë e shprehje. Modeste për kontributet e saj shkencore e madhore, të impononte ta dëgjoje siç bën gjithmonë dhe shpërndante eliksirin e profesionalizmit pa më të voglin skepticizëm. Na tregoi se banon në një shtëpi të vjetër pas rrugës së ambasadave.

Edhe pse Edi Rama i bëri tani lëvizjet e tij për të thirrur intelektualë të njohur nga shoqëria si pjesë e skuadrës së tij, ato realisht ishin përgatitur prej kohësh. Megjithatë, politika rivale e PS-së, pra PD e LSI, duket se është gjetur gafil nga ardhja e Najada Çomos dje dhe e Luljeta Bozos sot.

Kostoja për dy gratë nuk do të jetë e vogël. Linçimi është i gatshëm të serviret edhe për to, por pranimi i përbaltjes më të egër që prodhohet në një vend si yni, dëshirues i Demokracisë, është shërbimi më patriotik që njerëz të drejtë, të aftë, të vendosur për të përmisuar Shqipërinë, duket se janë të pakursyer ta përballojnë.

“Kutitë janë të mbyllura, nuk mund të manipulohen, provoje a e fut dot dorën brenda?!” E kush nuk e kujton këtë pjesë dialogu mes ish-kryetarit të Komisionit Qëndror të Zgjedhjeve Arben Ristani dhe komisionerëve socialistë, teksa hapeshin kutitë e bashkisë Tiranë, në kërkim të votave që i mungonin Lulzim Bashës për të përmbysur në tavolinë fitoren e Edi Ramës në votimet lokale të vitit 2011?!

Suksesi dhe karriera e Ermal Metës në Itali, ashtu si edhe i balerinëve dhe këngëtarëve tanë lirikë, është 100 fish më e vështirë, e 1000 fish më e merituar: Të bësh për vete vendin e Domenico Modugno-s, Carla Fracci-t, Luciano Pavarotti-t duhet të jesh i jashtëzakonshëm dhe Ermal Meta po tregon se është i tillë

Të jesh lider i votuar në Kosovë si njeri që do luftosh korrupsionin dhe në Shqipëri të jesh aleat me Sali Berishën e Ilir Metën, është njësoj sikur ditën të punosh murgeshë, e natën në shtëpi publike. Por ai e bën këtë se i pëlqen roli i tutorit të prostitutave. Shpresoj që më 25 prill ai do të jetë në anën e atyre që do të humbasin në Shqipëri. Kjo do t’ia bëjë më të lehtë të ardhmen e tij brenda asaj opozite, pasi do bëhet edhe më shumë tutor, ndërsa ata edhe më shumë prostituta.

Rregulloni frymëmarrjen çuna, se edhe 3-4 ditë duhen që të mbarojë ankthi juaj i dëshpëruar. 8 marsi është afati i fundit i listës së kryetarit dhe pikërisht atëherë do të luhet nata e “thikave të gjata”. Më saktë seria e dytë e këtij filmi. Sepse të parën e kemi parë katër vjet më parë.

Ajo që ka ndodhur në Shqipëri me rastin e reformës në drejtësi në Shqipëri në një farë mënyre është praktikuar edhe në disa vende të Ballkanit. Madje edhe në atë vende që janë bërë anëtare të Bashkimit Europian. Por ndryshe nga Shqipëria, ku të gjithë gjyqtarët e prokurorët janë future në sitë me të famshmin vetting, në këto vende është ngritur e mbështetur nga SHBA dhe BE një homologe e SPAK, pra një prokurori e posaçme për të hetuar zyrtarët e lartë.

Duke kërcënuar me dorëheqje “në rast 71 mandatesh me vota të pastra” për Ramën, ai praktikisht ka njoftuar se nuk do t’i njohë zgjedhjet e 25 prillit, nëse nuk fiton partia e tij dhe ajo e Berishës. Hajde gjeji votat e pastra në trurin e atij që sapo ka marrë vesh se ka humbur zgjedhjet.

Sali Berisha dhe familja e vajzës së tij, bashkojnë në një çështje të vetme, dy dënimet e fundit të dhëna, në dy vende të Bashkimit Evropian, dy ditët e fundit. Nëse SPAK e ka të vështirë të ngre akuzën, le të lexoj dosjen e  Sarkozisë dhe atë të vajzës së peridentit rumun, për të kuptuar se si duhet të bëhemi një vend I Bashkimit Evropian

Marrëveshja paszgjedhore PD-LSI, midis Monika Kryemadhit dhe Lulzim Bashës, e nënshkruar pardje nën ritmin e himnit kombëtar, vë në pikëpyetje të gjithë fushatën elektorale të zhvilluar deri më sot nga Pd dhe LSI dhe dhjetëra premtime elektorale të bëra nga Lulzim Basha për votuesit.

Duke nisur me opozitën. Lajmet elektorale që vijnë prej saj janë të vakta. Duke përdorur Google-n si “dëshmitar”, të paktën për muajin e fundit, aty gjen pakogjë. Dërgimin e Enkelejd Alibeajt si kreun e listës së PD-së në Fier dhe ndonjë takim të tij me fermerët e Divjakës. Më pak se dy muaj nga zgjedhjet, partia më e madhe e opozitës ende nuk ka një listë të të plotë për garën dhe gjithashtu mbart një ndeshje gjysëm të fshehtë edhe me aleaten e saj LSI për votat që do t’i duhet të ndajë me të

Albin Kurti nuk është i pari që është kujtuar se 2 marsi, “Besëlidhja e Lezhës”, mund të përdoret për fushatë elektorale. Shqipëria nuk e ka festë zyrtare 2 marsin, por e ka datë të shënuar në kalenderin e saj historik, dhe i përkujton jubilejtë e saj. Para dy vitesh e festoi  575 vjetorin. Nuk di pse Albini u kujtua bash për 577 vjetorin e “Besëlidhjes së Lezhës”, siç kujtohet Ilir Meta këtë vit për 111 vjetorin, 119 vjetorin, 87 vjetorin e dikujt, për t’i dhënë nje dekoratë meqë ka familjen me LSI.

Aleanca ndërmjet Lulzim Bashës dhe Monika Kryemadhit nuk është politike dhe as elektorale. Kjo pasi, të dy formacionet nuk kandidojnë si njësi zgjedhore: implantimi i sloganit politik në momentin e fundit i ngjan një zombi elektoral ku artificialisht “Shqipërisë që Fiton” i është shtuar një shtëpi, ashtu si Frankenshtajnit ju shtuan organet e një njeriu të vdekur.

Sqarim! Duke marë shkas nga postimi në faqen Mjekët shqipëtar në luftën kundër coronavirusit të ri, Covid-19, po ju pergjigjem disa pyetjeve, ironive, akuzave apo sygjerimeve të disave prej tyre! Në një intervistë timen dje në mbrëmje referova të dhënat e deritanishme dhe njëfarë entuziazmi që këto shifra nuk ishin më në rritje, përkundrazi kishte një rënie të lehtë të tyre.

Ne, shqiptarët bashkëkohorë, nuk duhet ta humbim këtë mundësi epokale, (institucione e individë bashkë), për të pasur një shqiptar me Nobel në letërsi. Ismail Kadare e ka nisur rrugën. Të gjithë duhet ta dëshirojmë, ta themi, të lutemi që ta marrë. 500 vjet të tjera për të prodhuar një tjetër Kadare, për një vend të vogël si i yni, janë vërtetë shumë.

Albin Kurti ka në dorë të refuzojë njohjen nga Izraeli, ose ta pranojë atë ashtu siç është bërë dhe të shkojë në ceremoninë e inagurimit, ashtu siç e ftoi kryeministri Netanjahu. Nuk i ka dhënë njeri mandat, as ta shqyrtojë, as t’i diktojë kushte Izraelit.

PD dhe LSI bënë sikur nënshkruan marrëveshje për bashkëqeverisje, por në fakt u vërtiten rreth katër obsesioneve ‘frojdiste’.

Kur në vitin 2008 Edi Rama i rrihte shpatullat Sali Berishës në dalje nga spitali ku ndodheshin të plagosurit e shpërthimit të Gërdecit, Ilir Meta dhe partia e tij, që asokohe bëheshin gati të garonin më vete për zgjedhjet e një viti më pas, akuzuan me të drejtë kreun e opozitës se po i hidhte një komerdare shpëtimi kryeministrit, në momentin e tij më të keq.