Urrejtjen ndaj së bukurës e kanë në gen, urrejnë ligjet dhe jetën në nji shoqni civile, janë gjithnji në gjendje paraurbane, qytetnimi i tremb dhe nuk e pranojnë, nuk janë në gjendje me krijue asgja të bukur e të qëndrueshme. E kanë tregue me Haxhi Qamilin, Esad Pashën, Enver Hoxhën, Sali Berishën, Ilir Metën se preferojnë djegiet dhe vrasjet mbas shpine, urrejnë drejtësinë dhe janë të pabesë, shiten dhe të shesin, jetojnë të rrethuem me njerëz që janë mish në kërrabë.

Ndërsa Klodiani nuk u vra se kishte një identitet të caktuar racor, fetar, politik apo etnik. Ne duhet të presim që kjo ngjarje të zbardhet, por një gjë mund ta themi që tani: Vrasja nuk është bërë nën motivime të tilla. Në fund ne do të kemi një fajtor, dhe ai fajtor do të jetë polici që ka shtënë pa asnjë arsye në drejtim të tij. Prandaj, protestat e dhunshme janë absolutisht të papranueshme.

Nuk e kam fjalën për këta djemtë e rinj që protestojnë rrugëve të Tiranës. As për ata që thyejnë xhamat e Muzeut, Bashkinë e Korçës, Komisariatin e Lezhës apo të tjerët që mblidhen në çdo seli të PD nëpër rrethe. Pas asaj që ndodhi me vrasjen tragjike të një 25-vjeçari, protestat janë legjitime dhe i bëjnë mirë shoqërisë. Mund të zemërohemi me ekstremizmin e tyre, por jo me zemërimin e tyre. I vetmi njeri që ka vënë maskën sot dhe nuk del të protestojë dot hapur, është Lulzim Basha.

Ashtu siç pritej nisën projeksionet e para të sondazheve që kryhen në funksion të zgjedhjeve parlamentare të 25 prillit. Instituti italian Piepoli në sondazhin për Report Tv nxori shifrat e para të një pyetësori të përgatitur që në vetvete përmbante çështje që nga problemet e qeverisjes, të drejtësisë e krimit e deri tek pandemia dhe tek aktualiteti me masat për përballimin e pandemisë së COVID- 19.

Një sondazh i Institutit Piepoli dhe Report Tv i publikuar dy ditë më parë paraqiti një fotografim të perceptimit politik në Shqipëri, katër muaj pas zgjedhjeve të 25 prillit. Ky institut, i cili ka një përvojë në Shqipëri që në zgjedhjet lokale të vitit 2015, ka qenë përgjithësisht afër realitetit, në parashikimet që ka publikuar përpara zgjedhjeve, por edhe ditën e votimeve.

Kërkon drejtësi Klodjani 25 vjecar, por kërkon drejtësi edhe Tirana. Ndërsa ndërgjegja jonë rritet, pretendon, e njëjta ndërgjegje nuk mund të torturojë përherë një qytet që po ngrihet e rrëzohet, ngrihet e rrëzohet në gjithë këto 30 vjet.

Vrasja tragjike e një 25-vjeçari nga një polic në Tiranë, ka shkaktuar zemërim dhe trazira të ligjshme. Edhe pse vrasja është një akt individual, ajo më së paku rrezaton nivelin e ulët profesional të policisë dhe pamundësinë e saj për të neutralizuar një situatë të dyshimtë, pa shkaktuar fatalitet.

Në fund të ditës askush nuk e mban mend pse nisi protesta, por të gjithë do të kujtojnë se kush janë Sali Berisha, Lulzim Basha dhe Ilir Meta dhe se si kultura e tyre e hakmarrjes dhe dhunës nuk ka ndryshuar ende. 

Vrasja e 25-vjeçarit nuk ishte krim shterëror i strukturuar dhe i paramenduar, krimi i ndodhur parmbrëmë për shkak të 100 arsyeve, rrethanave unë do e konsideroja tragjedi dhe fatkeqësi të shkëputur, fiks si psiqika e atij polici idiot dhe mjeran që shkrehu armën.

Indro Montaneli dhe Dileta Leotta, përveçse dy italianë të famshëm përtej Adriatikut, kanë ushtruar në kohë të ndryshme dhe në mënyra tejet të ndryshme, të njëjtën zeje që lidhet me fjalën që informon: profesionin e gazetarisë. Muç Nano dhe Ilda Bejleri janë dy shqiptarë të njohur, autorë të një sherri të njohur kësaj ane të Adriatikut, përballë Italisë, që mbajnë të njëjtin emërtim “borderoje”: gazetarë.

Nëse rezultatet e këtij sondazhi, të publikuar në ReportTV dhe Shqiptarja.com, do të rezultojnë të sakta si sondazhet më parë, këta dy politikanë po shkojnë drejt shuarjes. Dhe injorimi i njerëzve që kanë harruar mirësjelljen, drejtësinë, të vërtetën, shtetformimin, është shërbimi më i mirë që mund të bëjmë bashkë si qytetarë, si shqiptarë.

Lulzim Basha e ka mbështetur shumicën e shpresave për ndryshim të pushtetit, tek fakti që Edi Rama ka bërë dy mandate. E thotë këtë çdo mbështetës i tij në tavolina, në rrugë, në ekrane, kudo.

Në kupolën drejtuese të PD-së nuk janë më ata njerëz që drejtuan Lëvizjen e Dhjetorit, nuk janë më ata studentë e pedagogë që morën pjesë në takimin me presidentin e kohës Ramiz Alia, ku dhe u vendos pluralizmi politik. I  vetmi pjesëmarrës me ‘post politik’ në PD, është Sali Berisha, sot i tërhequr jo plotësisht nga politika. Pjesëmarrësi tjetër Besnik Mustafaj, është thjesht pjesëtar i një bordi honorifik për shoshitjen e deputetëve.

Mesazhi që Ilir Meta i dërgon Strasburgut, në mesin e një debati të brendshëm evropian për Maqedoninë e Veriut dhe Shqipërinë, është që të shtyjnë çdo përpjekje për të gjetur një  kompromis për datën e Konferencave Ndërqeveritare brenda këtij fundviti. 

Një historik i pesë rasteve kur policët janë vlerësuar e kritikuar për përdorimin e armës.

Autoambulancat aty tregojne se sistemi po funksionon, ndonëse detyruar të përballet me “ngarkesa të tonazheve te larta” të cilat as vete sistemet shëndetësore solide nuk i përballuan. Automjetet private autokolonë në Itali, ku sondat e oksigjenit futeshin nga dritaret e makinave private, ishin dëshmia e fundit, ndërkohë që ti i dashur vëzhgues mizantrop, tregoje I shpenguar autoambulancat si dështim të sistemit. Jo ato janë pjesë dëshmi, se sistemi po funksionon nën peshën e tejet të rëndë të pandemisë se sistemi nuk dorëzohet...

Covid ende ekziston dhe njerëzit ikin përditë nga kjo jetë. Dikush arrin të shërohet, dikush ka të ardhura të mjaftueshme për t’u kuruar e shpëtuar në klinikat më të mira në Europë, dikush bën apel për të mbledhur fonde, dikush… nuk arrin të shpëtojë edhe nga mjekët më të specializuar, edhe pse familja e dëshpëruar mblodhi mijëra e mijëra euro për të dashurin e zemrës.

Objektivi i shpallur për të plotësuar Gjykatën Kushtetuese deri në fund të vitit, është i rrezikuar seriozisht nga dy faktorë. E para dualiteti mes Presidentit dhe parlamentit që coi dhe në krizën e vitit të kaluar dhe e dyta sjellja e Gjykatës Administrative të Apelit, si fortesa e fundit e drejtësisë së vjetër në Shqipëri.

Dhjetori ka hyrë në memorien kolektive shqiptare si muaji i protestave të studentëve. Vitit 1990 iu shtua edhe viti 2018. Në vitin 1990 studentët shqiptarë ose bijtë e elitave komuniste,  u ngritën për të përmbysur sistemin politik të etërve të tyre duke ripohuar me këtë rast se përmbysjet e mëdha në një shoqëri vijnë edhe nga zhvillimi i brendshëm dhe se vetë sistemi krijon premisat që të bjerë nga ata që e ndërtojnë atë ose të asgjësohet nga ata që e kanë kundërshtuar.

Përballë nesh, përballë ligjit, përballë maxhorancës, përballë parlamentit, përballë reformave…, pastaj edhe përballë njëra tjetrës. Kudo… Këto janë 6 a 7 a 8 a 9 opozitat.