Po ta llogarisim, edhe me matematiken e Lul Bashës, duhen mijëra vjet për të dërguar para drejtësisë vetëm të korruptuarit e drejtësisë që paguheshin për të vënë drejtësi e ishin (janë?) më të padrejtët. Po të tjerët? Vetëm t’i listosh si tituj, kryeministra, ministra, drejtorë, politikanë, kryetarë bashkish, kryetarë komunash, shefa, inspektorë, kryepolicë, kontrollorë…mbaron boja e printerit.

Pjesëmarrje tepër e ulët në zgjedhje. Vetëm një e treta e personave me të drejtë vote shkuan në kutitë e votimit në Rumani. Fajin për këtë nuk e ka vetëm virusi.

Për të thënë se është në punë edhe ditën e diel, Lulzim Basha ka shpërndarë disa sekonda nga një kronikë televizive duke e shoqëruar me nja tre fjali të tijat si reagim politik. Bëhet fjalë për thirrjen e sinqertë të një djali, që kërkon ndihmë nga spitali në Tiranë për të ëmën e infektuar. Është e tepërt të komentohet se qytetari u përdor pa dëshirsn e tij politkisht nga Lulzim Basha. Të njohur e të panjohur shpreh bindjen se do t’i uronin atij shërim të shpejtë dhe më të mirën për shëndetin e të gjithë familjes. I vetmi që ka bërë ‘bingo’ me videon trishtuese është kreu i PD. 

Lulzim Basha filloi të kërkoj përsëri të vdekur shtesë si dikur votat jashtë kutive. Stabilizmi i shifrave të vdekjes tek rreth 20 vet në ditë e kanë bërë përsëri të humbas qetësinë.  

Italia është një ndër vendet më strategjike të Shqipëri dhe e kam përsërit edhe herë të tjera, se Itali meriton një pozicion akoma më të respektuar përballë shqiptarëve e Shqipërisë. Kontirbuti i Italisë nuk lidhet vetëm ne aspektin historik e në raport shtetëror, por edhe në raportin e mikpritjes të shqiptarëve, e cila është një histori që ka filluar me arbëreshët, thuajse me pa ndërprerje deri në ditët e sotme. Italia është simboli i mikpritjes së shqiptarëve të braktisur e të dëshpëruar nga qeveritë e tyre ndër vite, sidomos pas rënies së regjimit e deri në ditët e sotme.

Vdekja përbën një subjekt të vështirë për t’u përballur. Kryesisht për njerëzit, që nuk e kanë ndjerë ende trokun e saj të rëndë.

Një nga rreziqet që mund të përballen partitë e reja të dala nga Partia Demokratike, është paqartësia e tyre, se cilin elektorat kërkojnë të marrin nga Partia Demokratike. Ky është thelbi i suksesit por dhe dështimit të mundshëm të tyre. 

Çuditë shqiptare nuk kanë fund. Ajo që ndodhi më 28 nëntor me gazetën Lëvizja më kthej prapa në vitet 1998-1999.

Pas çdo vdekjeje me Covid është një moment, një individ, një situatë që është krijuar dhe ka infektuar një njeri të dashur që nuk është më.

Brenda dy javëve ka pasur dy zhvillime të rëndësishme në çështjen ndaj ish- kryeprokurorit Adriatik Llalla, të cilat provojnë se sistemi gjyqësor është ende nën ndikimin e klaneve të vjetra.

Më i vogli ndër shtetet pasuese të Jugosllavisë, Mali i Zi, për herë të parë pas 30 vitesh priet një qeveri, që nuk kontrollohet nga presidenti më afatgjatë në post në Europë, Milo Gjukanoviç.

Ne fakt “ushtria” e Bashes duket krejt si polaket mbi kuaj qe sulmojne me ulerima “tigrat” naziste. Mbetet vetem pak kohe qe Basha dhe PD te qartesohet se cfare kerkon, si e kerkon, pse e kerkon dhe mbi te gjitha, me ke e kerkon. Jam shume kurioz te mesoj, cili eshte ai person i perzgjedhur nga komisioni i PD qe ploteson kushtet per te qene perfaqesues politik i saj, me shume se Halim Kosova? Perfshire dhe dy bashkekryetaret e komisionit, e duke vazhduar edhe me larte.

Vdekja përbën një subjekt të vështirë për t’u përballur. Kryesisht për njerëzit, që nuk e kanë ndjerë ende trokun e saj të rëndë. Letërsia e ka realizuar përballjen me të me sfida të jashtëzakonshme dhe me përjetime, që kanë sjellë nuancimet e të gjithë ndjenjave dhe perceptimeve të gjithfarëllojshme të njerëzimit në kohë.

Kur prindërit e Elvis Naçit,  në vitin 1974, i vunë emrin djalit të tyre të porsalindur, ëndërronin gjithçka për të ardhmen e tij – përveç të qenit hoxhë. Rokeri i madh amerikan Elvis Presley, mbreti i rock-and-rollit  ishte një legjendë e gjallë dhe emri Elvis ishte një trend botëror. E çuditshme sesi ky emër u lejua nga autoritetet e kohës por siç duket një valë liberalizmi kishte mbërritur pas valës së tmerrshme të revolucionit kulturor. E përmenda këtë moment të jetës së Elvis Naçit pasi bash këtu duket sikur nis pjesa paradoksale e tij, qysh në ditën e emrit dhe pa dijen apo miratimin  e tij. Ai moment duket shënjon të parin mes dhjetëra paradoksesh që gjejmë në jetën e tij të mëvonshme, sidomos pas viteve “90.

Ka më shumë se 12 orë që është publikuar opinioni i Komisionit të Venecias dhe ende nuk ka pasur asnjë reagim nga Presidenti Ilir Meta, krerë të opozitës dhe qarqet mediatike e rrjetet sociale janë të heshtura. Përse?!

Nëse do më kërkonte dikush ta përshkruaja shkurt Bashën, do të thoja: frikacak i fshehur në kufi mes Kosovës e Shqipërisë. Nëse e kërkojnë në Kosovë – thuhet se ka shkuar në Shqipëri; nëse e kërkojnë në Shqipëri – thuhet se ka shkuar në Kosovë. E perceptoj përherë diku në kufi, i pavendosur, as këtej as andej. Njeri në dilemë të përhershme pasi nuk di ç’të bëjë me pushtetin e pamerituar që ka trashëguar nga “beu i fshatit”.

Mesa duket PD, duke dashur të mos ngjisë lajmi që sot nga Tirana në Klos mbërrin për 1 orë nga Rruga e Arbrit, merret me helikopterë imagjinarë. Fakti që PD përton të shkojë në Dibër nga Rruga e Arbrit (pasi nga rruga e vjetër nga Shkopeti nuk bëhej fjalë), fakti që PD nuk përballon dot faktin që kundërshtari i saj politik ka bërë realitet premtimin epokal të Rrugës së Arbrit, i ka çuar në batakun që janë shfaqur këto ditë, duke bërë politikë më Forcat Ajrore, njëlloj siç bën me mjekët duke i sulmuar.

Kur flasim për një grua e me një grua, secili është i lirë të thotë nëse nje punë, një fjalë, një veprim e bëri pëlqyeshëm ose jo, qoftë politikane, mjeke, artiste, shkencëtare, aktiviste, gazetare, por përbuzja, ofendimet, etiketimet, përndjekjet nëpr rrjete sociale, cilësdo spektri të jetës i takojnë, duhet të largohen përgjithmonë nga shoqëria jonë