Debati fals në komisionin Nishani, nëse duhet të ketë një mandat tjetër parlamentar për Berishën, vetëm sa kërkon të japë në publik imazhin se partia po përballet më në fund me një “temë me peshë”, me një “patate të nxehtë”. Në fakt të gjithë janë me vonesë në PD, kur është fjala për Berishën. Të paktën shtatë vjet vonë!

Marreveshja e 5 qershorit mes Partise Socialiste dhe Partise Demokratike, risolli opoziten jashteparlamentare ne shinat e normalitetit, pas nje periudhe te tensionuar qe kulmoi me djegien e mandateve dhe protestat e dhunshme.

Në ditën e Rinisë, kryetari në detyrë i shtetit shqiptar Ilir Meta, ka gjetur rastin të dalë hapur me një thirrje sa antikushtetuese, aq edhe antiligjore, që në rastin më të parë, çdo organ prokurorie në cilindo vend tjetër demokratik, do ta kishte marrë në ndjekje penale. “O sot o kurrë”, u kërkon si kryetar shteti Ilir Meta, rinisë. U kërkon të ngrihen kundër shtetit, kundër qeverisë, kundër rendit kushetues.

Një vit më parë, Ramush Haradinaj dha dorëheqjen nga posti i kryeministrit, nën arsyetimin se ishte thirrur nga Gjykata Speciale e Kosovës në dhomat e specializuara në Hagë, rreth të shkuarës së tij në UÇK. Në fakt në atë kohë pati debate rreth kësaj dorëheqje, pasi më së shumti ishte për të provokuar zgjedhjet, pas bllokimit të bisedimeve amerikane nga taksa 100 për qind kundër Serbisë, se sa për për shkak të thirrjes në Hagë.

Unë mezi po pres Lulzimin, të dalë një xhiro nga Hamallaj në Lalëz këto ditë, dhe të thotë: S’di kush e ka vënë në diskutim qënien e Berishës në listën e PD. Dhe nuk besoj se Komisioni do mërzitet që po i hyn në kompetenca.

Si ka mundësi, si mund të ndodhë, dhe si nuk i vret ndërgjegja e shpirtit, kur dalin dhe broçkullisin, kur dalin dhe ndjellin vetëm të zeza, kur dalin dhe nxijnë gjithçka, dhe luten të rritet bilanci viktimave ?

Qajuni hallin këtyre opozitarëve, që mendojnë se po bëjnë opozitë duke mbrojtur Shkëlzenin si të padënuar dhe Ndroqin si të dënuar.

Tani, një pyetje kam unë; Po Lylzim Basha a është i pastër për ketë komision?

Ndaj politika jonë duhet të ulë kokën kur flet për Ylli Ndroqin. Duhet të ulë kokën, se ai është prodhim i tyre, pjesë e tyre, pjesë e historisë së tyre, dhe mentalitetit të tyre për shtypin. Dhe boll folët për lirinë e shtypit, kur nuk ju duhet ajo, por ju duhet Ylli Ndroqi. Dhe ai ju duhet për viktimë në rrugën drejt pushtetit.

Po për Ben Bajo skulptorin, që nuk e bën më nëna kushedi për sa dekada, për atë nuk pati asnjë melhem, nuk mbeti asnjë kacidhe për të tentuar të fitonte mbi vdekjen. Ben artisti i madh, ben i ateliesë plot, Beni i ekspozitave të vetme të skulpturës në ketë vend të zhuritur për të bukurën, nuk është më.

Të gjithë ata që kërkojnë prej Lulzim Bashës të shmangë ekspozimin e luksit, para fushatës elektorale, janë të padrejtë, edhe pse bilanci është i frikshëm. Në fillim të këtij viti ai dhe familja e gruas që e mban nga pas, kanë blerë dy vila tek një rezidencë luksoze banimi në Tiranë.

Pothuajse çdo ditë, liderët e ish-opozitës së vjetër, po zbulohen se paskëshin patur pasuri të madhe, aq sa edhe në kohë pandemie, atyre nuk u rreshten shpenzimet e luksit.

Megjithëse me shumë vonesë, Genc Ruli e ka kuptuar zgjidhjen. Kurse Lulzim Basha, si zakonisht, ka frikë të na thotë se kupton.

Disa muaj më parë Presidenti Ilir Meta deklaroi se mezi priste të miratoheshin në Kuvend amendamentet e Kodit Zgjedhor dhe do të shpallte datën e zgjedhjeve.

Lulzim Bashës, më duhet t’i pranoj një talent. Dhe ka të bëjë pikërisht me Komisionin “Nishani”. Ka një javë që ka vënë gjithë shtypin të flasë për Komisionin se gjoja përbëhet nga anëtarë jo konformistë dhe kritikë të tij. Edhe Lubonja ra dakord për këtë gjë.

Sot jemi një shtet, një familje, një shtëpi pa traun kryesor, pa shtyllën kurrizore që mban në ekuilibër të tërën. Do të arrijmë në bregun e qytetërimeve më të mira apo do të qëndrojmë përjetë në këtë torturë pa drejtësi? Disa po vozisin drejt këtij bregu shpëtimi, të tjerë vazhdojnë të ngrenë dallgë dhe furtunë urrejtje pa mbarim. Secili mund të bëjë zgjedhjen e tij e të ndihmojë në lundrimin ku shpejt, të gjithë, të mund të shohim bregun ose furtunën pa mbarim.

Vetëm po të kaloni mbi trupin e Lul Bashës, do mund ta ndryshoni Kushtetutën. Kjo është barcaleta që këto kohë qesh çdo kush në tavolina, sa herë që Zoti Luli kërcënon që diçka nuk do ndodh.

Sot boronicat nuk është se prodhojnë para, por prodhojnë fatura për të mbuluar lekët e gjakut të patharë. Kjo është arsyeja që “Libani” ynë është më i dhimbshëm. Jo se janë vrarë 26 vetë, por se për 12 vite, po poshtërohen rregullisht si të vrarë nga mungesa e drejtësisë.

Ne duhet të luftojmë për ndryshimin, që të arrijmë edhe rotacionin dhe jo anasjelltas. Kaq e thjeshtë është për ata, që kuptojnë apo që nuk e kanë përkulur pakthyeshmërisht kurrizin, duke e lënë veten nën mëshirën e njërit prej dy “të fortëve”.

Postimi i fundit i Sali Berishës është për Saimir Tahirin dhe pushimet e tij në Kurvelesh. Ka postuar një fotomontazh, ku ish-ministri socialist, është në fshatin e origjinës së tij, duke pushuar dhe nga pas, i ka montuar një fushë me hashash.