Sipas këtyre komenteve, Kryemadhi ka hapur mundësinë se nëse PS-ja do të ketë më pak se 71 kandidatë dhe PD e LSI së bashku më shumë, presidenti Ilir Meta mund t’ia japë mandatin Lulzim Bashës.

SHBA nuk kanë bërë ndonjë gjë të re kundër Serbisë, në raport me Kosovën. Letra e presidentit Biden konfirmon qëndrimin konstant të SHBA, se Serbia duhet të përfundojë procesin e bisedimeve me njohjen e Kosovës, para se të anëtarësohet në Bashkimin Evropian.

Fatos Nano u rishfaq ne publik pas shume vitesh. Larg politikes per nje kohe te gjate, ish kryeministri i Shqiperise pranoi te rrefente te vertetat e tij, te cilat kane shume me shume vlere sot, teksa ai vete nuk eshte me pjese e interesave dhe lojrave politike.

Fatos Nano u rishfaq ne publik pas shume vitesh. Larg politikes per nje kohe te gjate, ish kryeministri i Shqiperise pranoi te rrefente te vertetat e tij, te cilat kane shume me shume vlere sot, teksa ai vete nuk eshte me pjese e interesave dhe lojrave politike.

Pasi e ndoqa intervistën e Fatos Nanos ditën e enjte dhe pasi kam parë thuajse të gjitha reagimet në formë komentesh që, në të shumtën e rasteve, ishin të mbushura me asgjësim total dhe, në të paktën e rasteve, disa prej autorëve ishin më seriozë dhe e tregonin Fatos Nanon ashtu siç ai është dhe siç do të më pëlqente mua ta identifikoja: pasqyrë e mëkateve tona dhe e krimeve të Berishës.

Përpjekja për të kthyer në shinat e duhura marrëdhëniet e BE me Federatën Ruse mund të shihet si e dështuar për një kohë të gjatë. Nuk mund të vlerësohet ndryshe, ajo që u dëgjua pas takimit të ministrit të Jashtëm rus, Sergej Lavrov dhe të ngarkuarit të BE për politikën e  Jashtme, Josep Borrell.

Një javë para ardhjes në pushtet, historia e Vetëvendosjes është dënuar me vdekje, pasi i prish punë pushtetit të ri. Është fshirë gjithë historia e saj politike, gjithë aksionet e saj guerrile, gjithë qëndrimet dhe deklaratat antiperëndimore, gjithë axhenda e saj anti- Kosovë.

Po të shikohet me kujdes intervista e Nanos, ai ka qenë mjaft luajal me atë pjesë të politikës shqiptare që sot të paktën në dukje është në krye. Nuk e sulmoi Lulzim Bashën, as Monika Kryemadhin, e nuk se bëri ndonjë hosana për Edi Ramën

Fatos Nano doli nga istikami. Si Kostandini i harruar solli Doruntinën, ndali trokun e kalit dhe filloi të bisedojë. Foli me fjali të shkurtra, dëshmoi, kujtoi, u përmallua por nuk mallkoi. Qetësisht por jo lehtësisht përmes rrëfimit të jetës së vet dërgoi mesazhet për atje ku Ai i kishte menduar: komunikoi me shqiptarët pavarësisht bindjeve të tyre, ashtu si Ai iu ka pas folur dikur, dhe iu dërgoi ftesën për duel bajlozëve bashkohës.

Referendumi nuk është partiak, as luftë partiake. Referendumi nuk është larje hesapesh as zëvëndësim pushtetesh. Referendumi është shkurt dhe qartë një Institucion juridik i lashtë sa njerëzimi ku populli ushtron pushtetin e tij jo nëpërmjët klasës politike, Parlament, Deputetë etj., por shprehet me një votë direkte mbi propozime të vecanta, që kanë të bëjnë me qytetin, vendin, probleme sensitive etj, por kurrësesi me zgjedhjet rutinë parlamentare.

Kanë filluar t’i kujtojnë Fatos Nanos bashkëpunimet me Berishën, luajalitetin me të, madje dhe faktin që edhe atëherë i kishte vdekur nëna, por nuk e paska përmendur.

Që Nano mbetet një socialist i vjetër, kryesocialisti në fakt, kjo është pak por e sigurt. Gabimet jo të pakta që ka bërë, paktet, paqëndrueshmëritë, anët e papërgjegjshme dhe dobësia e qeverisjes dhe karkateri acid që ka treguar ndër vite, nuk e bëjnë gjithsesi hiç më të keq sesa ata që i ka pasur bashkëkohës apo parsardhës.

Njohja nga Izraeli është një arritje e jashtëzakonshme për shtetësinë e Kosovës, pas disa vitesh fushate agresive ilegale të Serbisë.

Fatos Nano ishte mbrëmë në ekran përballë të gjithëve. Cinikët thonë se doli ‘për vete’ meqë ka kohë pa u shfaqur. Batakçinjtë po thonë se ‘e kanë blerë’,  dhe se ky ‘është shitur’. Derdimenët po thonë ‘pse na prishe korin’, se këta ishin duke kënduar për një ditë të zezë që shqiptarët e kanë parë nja dy a tre herë në këto 30 vjet. Ndërsa personazhet kriminalë të vetë Nanos, me të cilët ky është përplasur, nga të cilët ky është burgosur, lëkurën e të cilëve ky e ka nderë si lëkurën e ujkut për ta parë sa egërsira kanë qenë…, të gjithë këta po lëvrijnë për ta burgosur përsëri Nanon dhe të gjithë njerëzit normal.

Vetëm kur mungon kujtesa, historia është e gatshme të përsëritet. Kjo është arsyeja pse çdo deklaratë, çdo gjest dhe çdo njeri që kujton të kaluarën e këtyre ish-pushtetarëve është një dhuratë për Edi Ramën dhe një ndihmë për të fituar edhe mandatin e tretë.

Pasi shoqëria shqiptare e la të kalonte e paprekur, e pandëshkuar, e paanalizuar, e pahetuar kjo ngjarje e parë dhe e rëndë, (shantazhimi dhe largimi i Zef Brozit) atëherë dimë se cili ishte fati i të gjitha institucioneve shqiptare më pas: Kryeprokurorë, Gjykatës, Drejtorë Bankash, Universitete u shndërruan në kostume të porositura për një person, jo për shqiptarët 

Është  bërë zakon kohët e fundit që presidenti ynë poston në faqen e tij çdo lajm që i duket i keq për Shqipërinë. Do t’i mjaftonte një deklaratë OJQ-je, nga ato që i paguan opozita, apo gërmime në internet të stafit për artikuj negativë, që gjoja “ngrejnë alarmin” për kombin shqiptar, dhe presidenti i poston ato për t’u forcuar zërin.

Pikërisht “qetësimi” i aleatëve të vegjël nga kandidimi, duket se ka spostuar një zhurmë që nisi në ditët e fundit të vitit të shkuar edhe në ditët e para të janarit nga partitë e vogla. Por, logjika e kësaj qetësie duket se nuk ka sens politik, ngaqë politika që kanë bërë gjithë këto 4 vite pro Bashës ka qenë thjesht “sistemimi” i tyre në listat fituese. 

Shekspiriotët si të majtë e të djathtë shqiptarë nuk mund të lozin tragji-komedinë e opozitës shqiptare, ata kanë paguar shumë kohë në (diktaturën komuniste), kur dihet shumë mirë si e pësuan ata që kërkonin të krijonin një parti opozitare e cila të përfaqësohej në parlamentin shqiptar në vitin 1945. 

Më së fundmi edhe PD hartoi një program elektoral në funksion të zgjedhjeve të 25 prillit dhe kjo natyrisht është për t’u përgëzuar. Së pari sepse pak kaq vitesh PD hyn si rrugën intitucionale të një gare elektorale që ka kohë që i ka braktisur, dhe  ku natyrshëm duhet të ballafaqohen ide e jo opozitë çadrash.