Sot në mëngjes kisha një telefonatë me mikun tim që është nisur për në Francë para pak ditësh, për një trajnim mbi sigurinë publike. E dija se ishte në Paris

Vija kryesore e kuqe serbe dhe më e dukshme në publik lidhet me trashëgiminë e Kosovës. Kjo, për ta, as nuk diskutohet që është krejtësisht serbe në të gjithë shtresëzimin e saj historik-kulturologjik, më së shumti në atë bazik.

Sali Berisha tani ka vetëm një ëndërr, të mbajë të bashkuar në sytë e publikut Edi Ramën me Lulzim Bashën.

Ndërgjegjja e një shoqërie formohet ngadalë. Por shqiptarët e kanë pasur shumë të vështirë që, ata vetë, ta ndërtojnë koshiencën apo ndërgjegjen kolektive si shoqëri e shkolluar dhe me moralitet

Edi Rama ka deklaruar sot në Parlament se në vitin 2006, ka ardhur në Shqipëri miliarderi famëmadh kanadez Peter Munk, me idenë e ndërtimit të një marine në Durrës, pikërisht aty ku do të ndërtojë Muhamed Alabar.

Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë, edhe kësaj here, ka përballë një vehtes një të “keqe” të madhe.

Fjala e Kryeministrit Rama në seancën e sotme parlamentare për Portin e Ri Turistik të Durrësit.

Që shqiptarët janë kokëfortë dhe i shkojnë drejt pa llogarit pasojat kjo nuk është diçka e re. Por që me kaq kokëfortësi të veprojnë edhe politikanë që janë prej 30 vitesh karrierë e që duhet të quhen profesionistë, kjo është shumë më alogjike dhe me pasoja

Llogaritë e Edi Ramës janë të bazuara mbi huqet e Sali Berishës, që nuk tërhiqet kurrë nga ndonjë marrëzi nëse ja kërkon kundërshtari. Dhe duke ja ditur këtë ves, Rama përditë bën sikur e godet “pse po proteston më 6 Dhjetor”. Në fakt është duke i thënë dil tek sheshi, se aty më duhesh

Albin Kurti po e fut Kosovën në një qerthur konflikti me partnerët ndërkombëtarë, SHBA dhe BE, gjë që nuk sjell asgjë të mirë për shtetin e dytë shqiptar në Ballkan.

Ecejakja e kamerave dhe alarmizmi i spikerëve live, kur Meta shkon në zyrën e Berishës si sot, apo kur vizitojnë panairin e librit, mund të mbushin hapësirën pa një ide programacioni, të televizioneve informative, por jo agorën politike të zhvillimeve në Shqipëri

Ndoshta, ky titull mund të jetë frikësues për lexuesit ose mund të merret edhe si një aventurë donkishoteske. Në fakt, përmes këtij titulli dua të vë në pah diçka që është e pranishme e ndoshta nuk duam ta marrim si të mirëqenë. 

Ndër garat primare që do të zhvillojë PD-ja më 4 dhjetor, gara e Tiranës duket më interesantia, ngaqë janë futur në të plot 7 kandidatë (në Elbasan është vetëm Luçiano Boçi, në Shkodër vetëm Bardh Spahia, në Durrës është praktikisht e sigurtë që do fitojë Igli Cara, në Korçë, Ledina Alolli, e kështu me rradhë).

Lufta nuk ka mbaruar ende, dhe kundërpërgjigja mund të jetë e tmerrshme. Por në këtë moment, siç e tregoi tërheqja e rusëve nga Kerson, Davidi po e mposht Golian. Kjo falëgatishmërisë së ukrainasve për të mbrojtur veten por edhe mbështetjes perëndimore.

Kërcënon me 'vetëvrasje', sepse e di se nuk e lejojnë! Në emër të Babait, një deputet i Albin Kurtit - Borrelin e quan Vorr-el. Demek - i vdekur. Të jesh i vdekur në varr...për deputetët e Vetëvendosjes është e turpshme. Varri është dështim jetësor.

Shprehjen ‘ashtu, ashtu!’, e mora nga e folura e shqiptarëve të Kosovës. Më duket më e shkurtër dhe gati aforizëm, krahasuar me të folmen në Tiranë, ku mund ta thuash fjalë për fjalë ‘sido që të ndodhë, kjo do të bëhet kështu’.

Pse fajin prapë e ka Sali Berisha?! Qajnë ata që e mbështesin me çdo kusht. Ndoshta nuk ka faj për përmbytjet, por ka faj se ka privatizuar shpresën dhe ëndrrën për një ndryshim më të mirë, për një alternativë më të mirë, për një politikan më të mirë, më punëtor, më të drejtë e më shpresëdhënës!

Në vjeshtën e vitit 1990, kur Stipe Mesić-it i kishte ngelur në dorë drejtimi i kryesisë së fundit të ish-Jugosllavisë dhe Kosova praktikisht ishte kthyer në shtojcë të Serbisë, problemi më serioz ishte se me kë duhet të bisedohej në Kosovë për luftë. Për çudi, më të gatshëm ishin pjesa e elitës komuniste, Mahmut Bakalli dhe Jusuf  Zejnullahu që mund të quhet kryeministri i fundit i autonomisë së Kosovës.

Me këdo që flet nga ana e PD-së dhe ku shqetësimi mbetet i njëjtë dhe i arsyeshëm bashkimi, kur pyetet se pse nuk shmanget Berisha dhe automatikisht palët do e gjejnë gjuhën, merr përgjigjen standarde: Ai e ringjalli PD-në dhe vetëm ai mund t’i mobilizojë njerëzit! Kjo është e vërtetë kur shikon protestuesit që ka mbledhur, por jo mënyrën sesi kanë rrjedhur punët në PD.

Dështimi i një raundi bisedimesh nuk është ndonjë dramë e madhe sikur ai të mos jetë qëllim. Ajo që ka ndodhur dje në Bruksel nuk ishte dështim i nj raundi bisedimesh, por hapi i parë i një objektivi politik të Albin Kurtit për ta zhvendosur konfliktin nga Beogradi në Bruksel.