Është njerëzore që institucionet të flasin qartë dhe të jenë supertransparentë me median dhe me familjen. Askush nuk meriton vdekjen, çfarëdogjë të ketë bërë dhe askush nuk meriton hijena mbi kufomë për cilëndo arsye. Vetëm një shtet i drejtë e njerëzor largon hijenat dhe mund të qetësojë zemrën e një nëne për djalin e saj.

Këto rreshta kam dashur t’i shkruaj muaj më parë kur Sali Berisha turrej në rrjete sociale për çështjen e një gazetari që i ‘dhunua’ fjala e lirë nga Edi Rama.

Nëse ka një rekord politik të paarritshëm Sali Berisha, është përçarja që i ka bërë çdo partie, apo organizate politike këto 32 vjet, duke i ndarë në dy palë, në raport me të dhe jo në raport me objektivin për të cilën janë krijuar.

Zoti ja fali Shqipërisë më 23 Tetor 1871, At Gjergj Fishta emri i Tij

Kjo maratonë e të tjerat të ngjashme me këtë ndër vite, të paktën nuk e di pse, por më pas kujtojnë të shtunën e të dielën Fashishte, ose më saktë kur shikoj në një rresht të gjithë  gazetarët dhe atë që e konsiderojnë veten në Vip duke vrapuar sot, më vijnë në mendje lojërat olimpike të Berlinit,  ku Hitleri sapo kishte bërë stadiumin e madh e qëndronte vetë në Tribunë! Në fakt, përtej historisë, Hitleri kishte më shumë burrni e lidershipi, por kjo është një çështje tjetër!

Nuk është ide e keqe. Kuptohet, kjo taksë nuk do të rëndojë mbi qytetarët dhe bizneset, por vetëm mbi bizneset private prodhuese të energjisë, që nuk ia shesin energjinë Korporatës Elektroenergjitike (KESH), por e shesin në tregun ndërkombëtar, me çmime gjashtë deri shtatë herë më të larta, nga sa e shisnin deri në gusht 2021.

Para se të them diçka më shumë për Rrugën e Bogdanëve, do tregoj shkurt historinë e saj.

Dy sondazhet e fundit që u publikuan para pak javësh, ku shikohej se ka një pakënaqësi të përgjithshme si për punët në vend, ashtu edhe për qeverisjen, sipas të gjitha gjasave e kanë nxitur Edi Ramën ta nisë më herët turin e tij, tashmë të njohur prej vitit 2016, ku ai kryen një xhiro të gjerë diskutimesh e takimesh publike.

Për herë të parë Sali Berishës i është hequr nga duart një nga gjymtyrët më të rëndësishme të pushtetit të tij në këto 32 vite, që ka qenë keqpërdorimi i dosjeve të Sigurimit të Shtetit. 

Tendenca e pushtetit për të manipuluar zgjedhjet është e përbotshme. Diku është më e sofistikuar, në vend tjetër më e hapur.

Sfida që ka përpara kjo qeveri janë të shumta edhe pse në planin ekonomik dhe ndërkombëtar do të gjejë një mjedis pozitiv falë rolit të ish Kryeministrit Draghi!  Përbërja e qeverisë, jo vetëm reflekton përfaqësimin e koalicionit të djathtë, por ka edhe ndërthurje mes teknokratëve dhe politikanëve të karrierës!

Për të rinjtë e lindur dhe rritur në demokraci, diskutimi i dosjeve të ish-sigurimit të shtetit, është një temë që nuk ngjall shumë reagim, thjeshtë një tallje, por shoqërohet me një batutë, ja spiuni, spiunët. 

Nuk është aspak komode të mësosh se për 32 vite me radhë të gjitha zhvillimet politike dhe ekonomike në vend kanë qenë të varura dhe të diktuara nga humori i Moskës si dhe Beogradit.

Të votosh një ligj që hap dosjet e diktaturës pa asnjë pengesë është detyrim moral e politik për çdo ligjvënës.

Në kulmin e retorikës së “bashkimit” të PD, në fakt ndodhi dhe ndarja më e madhe e tyre. 25 deputetë të Grupit Parlamentar të Partisë Demokratike votuan ndarazi nga Sali Berisha dhe mbështetës të tij, rreth një ligji për hapjen e dosjeve të bashkëpunëtorëve të Sigurimit të Shtetit

Numri prej 94 votave që u arrit mbrëmë votë për të miratuar largimin e bashkëpunëtorëve të Sigurimit të Shtetit nga politika, është një shifër shumë e rëndësishme e me peshë specifike në politikën shqiptare.

Dje në Bulevard u pengova. Po vrapoja për të kapur semaforin jeshil dhe nuk pashë hekurin e verdhë që ndante korsinë e biçikletave. Pengesa më bllokoi këmbët dhe rashë në Bulevard, para një makine.

Që kemi pasur një Parti Demokratike “të djathtë” dhe hipokrite në qëndrime dhe qasje ndaj së kaluarës komuniste, e kemi ditur.

Debatet e fundit politike si në gjirin e opozitës por edhe jashtë saj kanë forcuar idenë se demokracia në thelb është respektimi i vullnetit të shumicës.