Si çdo vit edhe këtë herë është hapur panairi i librit! Në fakt, duket se këtë vit më shumë se kurdoherë duket si një një arenë që është pushtuar nga politikanët më shumë për propagandë sesa si një vend që duhet të frekuentohet nga lexuesit dhe qytetarët!

“Sjellje si burrë shteti!”. Kurrë ndonjëherë më parë, një përcaktim i vetëm, për një personazh të vetëm, nuk ka shkaktuar aq kundërthënie dhe emocione të ndryshme në Tiranë. Kjo bëhej e kuptueshme kur autor i saj ishte një ambasador amerikan, kur shprehja i drejtohej drejtuesit të hekurt të vendit dhe kur ajo dëgjohej në fundjavën e çmendur të janarit 2011, kur Shqipëria dukej se po rëshkiste në çmendurinë e një përplasjeje dramatike, me një epilog që do t’i nxirrte me siguri matematike të gjithë humbës.

Qeveria po kryqëzon Sali Berishën pse ai ka njoftuar se do të organizojë një protestë më 6 dhjetor, kur në Tiranë do të jenë udhëheqësit kryesorë të Bashkimit Evropian. Po i vënë gjithë epitetet e mundshme, si antishqiptar dhe destabilizues dhe po përpiqen ta kompleksojnë atë me shpresë se e kanë kapur ngushtë.

Aleanca e tranzicionit me subjekt perëndimor, debutoi sërish në skenë, nën koreografinë e privuar të urisë së pushtetit, gjykuar nga juria e pazëshme e sovranit të supresuar shqiptar, me dirigjimin e tutelës së lakmisë, pa bekimin e ndërkombëtarëve

A është e vështirë për të dalluar nëse lexohet shumë apo pak në një shoqëri? A ka shenja dalluese në sjelljen, mirësjelljen, komunikimin e një vendi ku libri dhe kultura që ai përcjell, ka lënë gjurmë? 

Më 6 dhjetor, ditën që në Tiranë zbarkojnë kryeministrat e Bashkimit Europian, një ngjarje e e rëndësishme kjo për një vend të vogël si Shqipëria, Sali Berisha ka premtuar se do të organizojë një protestë.

Njeriu që në emër të pushtetit bëri kurban partinë e tij edhe shqiptarët i pa si mjete për arritjen e ëndrrës së tij për pushtet absolut me çdo kusht. Dështoi në 94-ën me referendumin përmes të cilit tentoi ta bënte veten mbret të Shqipërisë.

E para gjë që më ka mbet në mendje dhe që ka qenë konstante deri në fund, nga gjithë materialet që kam lexuar, nga gjithë dosjet dhe korrespondencat e Qeverisë së Kosovës, LDK, LPK, UÇK, presidentit, veprimtarëve, atyre që lavdëronin dhe shanin Qeverinë, kishin një gjë të përbashkët: Ata besonin se e kishin bërë shtetin e tyre. 

Kur Taulant Balla deklaroi se kishte të dhëna se Sali Berisha dhe Ilir Meta kanë zgjedhur që protestën e radhës do ta bëjnë ditën kur liderët e BE-së do të vijnë në Tiranë në një samit të madh, u duk si një cinizëm i mazhorancës për ta sulmuar më tej ish-kryeministrin.

Sali Berisha, doli sërish para mediave. Nuk harroi të akuzojë dhe përgojojë, ministra e kryeministrin. E ka zakon dhe dëshirë të hershme daljen para mediave, aq më tepër kur nuk ka pushtetin.

Ndjen një dhimbje në shpirt kur sheh se çfarë po u bëjnë ujërave në Shqipëri, kësaj pasurie që na rrit vlerat. Jemi të pasur, vijmë në Europë pas Norvegjisë, por jemi të fundit për ruajtjen dhe mirëadministrimin e tyre.

Sali Berisha po harxhon gjithë energjitë e tij politike në një pikë: Të maskojë izolimin e tij nga Perëndimi, duke sulmuar i pari çdo perëndimor, për të justifikuar izolimin e tij para demokratëve.

Sali Berisha ka pasur armiq thuajse të gjithë drejtuesit e themeluesit e Partisë Demokratike. Nga Neritan Ceka, te Gramoz Pashko, nga Preç Zogaj, te Genc Pollo. Nga Aleksandër Meksi, te Genc Ruli apo Bamir Topi.

Shtetet më të fuqishme të botës u mblodhën pak orë më parë në Bali të Indonezisë në formatin G20, për të shqyrtuar një axhendë punimesh e cila u dominua nga lufta në Ukrainë.

Nëqoftëse kërkoni të dini nëse ka ndonjë mesazh për “dinozaurët” e politikës shqiptare nga SHBA, BE dhe Britania e Madhe, atëherë ndiqni deklaratat e liderëve të opozitës dhe do ta mësoni.

Primaret po tregojnë se ka një frikë edhe për të vajtur te formula e KOP, e jo më që të përpiqen ta bëjnë të suksesshme si dikur. Pavarësisht se përsëritja e të njëjtës gjë nuk garanton as suksesin dhe as i jep vlerë strategjisë e kombinacionit.

Qasja e kritikave të opozitës ndaj projektit të Durrësit e orienton opinionin publik jo nga problemet që mund të sjellë projekti, apo dhe të mirat e tij, por shqetësimi që ajo tregon për pjesën e imagjinuar të fitmit që mund ta marrë dikush, që është në vend të tyre në pushtet.

Ikja e Lulzim Bashës nga drejtimi i Partisë Demokratike pas zgjedhjeve të pjesshme të 6 marsit, ka sqaruar mjaft gjëra s si kanë qëndruar realisht në opozitën shqiptare.

Pas heshtjes për dhunën e ushtruar ndaj gazetarit investigativ të Report Tv, Adriatik Doçi, fshihen dy botë të ndryshme: Nga një anë ajo e gazetarëve dhe politikanëve superpasanikë dhe nga ana tjetër ajo e profesionistëve të drejtë e të përkushtuar që jetojnë në normalitetin dhe logjikën ekonomike të Shqipërisë.

Raketat në Poloni mund të ishte një nismë ose një kauzë për të zgjeruar konfliktin duke përfshirë edhe Naton ose anëtarët e saj! Të gjithë e dimë se Lufta I Botërore ose siç njihet ndryshe “Lufta e Madhe!” nisni nga këmbëza e një revolveri që shkrepi në Sarajevë.