Duket se në mjedisin e opinionit publik po përjetohet një handikap i çuditshëm. Ka një polarizim të madh mes palëve, thjesht e vetëm për efekt e interes së dy figurave politike që tashmë janë të “sëmurët terminal të tranzicionit shqiptar”.

Zakonisht në praktikat e akuzës amerikane, kur dikujt i vihen prangat pas akuzës i thuhet që ke të drejt të mos flasësh dhe të marrësh avokat. 

Unë nuk e di a është Ilir Meta apo Metaj, ky spiuni me inicialet I.M dhe as e kam parë vetë dosjen!

Kush e disponon sot agjenturën e Sigurimit të Shtetit që ka funksionuar gjatë regjimin komunist në Shqipëri? Sepse, befas, ish presidenti Meta na doli si agjent i policisë sekrete të komunizmit në Shqipëri.

Figura e Skënderbeut është komplekse e lartësuar mes mitit, legjendës dhe reales! Megjithatë, Skënderbeu ka edhe një dimension tjetër që ndoshta nuk i është kushtuar vëmendja e duhur

Në të gjithë këtë rregullsi anormale spikat mbi të gjitha armiqësia proverbiale mes presidentit që iku dhe kryeministrit që duket se do të rivijë sërish edhe për një mandat tjetër. Ilir Meta dhe Edi Rama janë dyshja më tipike e dy skajeve të një drejtëze, e cila përkundër çdo bindjeje matematike, janë takuar shpesh në një pikë dhe janë ndarë po aq shpesh nga distanca të pafundme.

Do të ishte poshtëruese për gjithë këto dekada rraskapitëse, edhe pse shtetit gjysëm demokratik dhe gjysmë qesharak, që kemi ndërtuar, i pikon çatia edhe në vrima të tjera. Ndaj edhe dua në vetvete që mundësisht të provohet e kundërta. Por dëshira ime është një gjë, ndërsa e vërteta një gjë tjetër.

Nga një sondazh elektronik me 1938 të anketuar, që e zhvillova në 24 orët e fundit, rezultoi se pothuaj 1/3 e shqiptarëve (31.7%) nuk pëlqejnë as Ramën, as Berishën, e as Metën.

Sali Berisha i quan pengje të Ramës, ndërsa Ilir Meta i quan lulushë. Megjithatë, grupi i deputetëve të Partisë Demokratike, të quajturit grupi 35, sot kanë dorëzuar një nismë ligjore në Kuvend, që është realisht një zhvillim drastik politik në vend.

Brezi më i mirë është duke vdekur

Ka një mënyrë të thjesht dhe një rrugë shumë të shkurtër për të ndalur “përbaltjen” e Ilir Metës dhe për ta sqaruar nëse ai është apo jo “bashkëpunëtorë i Sigurimit të Shtetit”. Kjo nuk ka të bëj me avokatinë që i bëjnë gazetarët e blerë prej tij në publik, apo të tjerë që kanë halle të ngjashme me të.

Sovranitet dhe referendum. Ky togfjalësh mund të shkëputet nga narracioni i përbashkët i kryetarit de facto të PD-së, z .Berisha dhe kryetarit të Partisë së Lirisë, “rishtarit” Ilir Meta. I pari merret me sovranitetin, si një kompleks të madh që ka me SHBA-në pas shpalljes “non grata” (në një vend ku janë dy baza amerikane), kurse i dyti me referendumin, sikur të mos kenë qenë vetë pjesë e shtetit shqiptar në çdo qelizë ku të mundësonte dhe ta ndihte deri më tash referendumin.

Covidi do të bëjë punën e tij, do të prekë të brishtë e të fortë, të vaksinuar e të pavaksinuar, të rritur e të vegjël, ata që e besojnë dhe ata që nuk e besojnë, por në Shqipëri, sidomos në Shqipëri, duke parë se të gjithë hidhen me mish e me shpirt të ndihmojnë, është shumë e rëndësishme të jemi të ndershëm dhe të sinqertë me njerëzit që na rrethojnë:Të tregojmë.

Nuk dua të debatoj me ata që vënë në dyshim faktin që Ilir Meta është bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit. Do të më mjaftonte fytyra e Ilir Metës dhe përpëlitjet e tij për të shantazhuar viktimat që ka spiunuar, për t'i dhënë fund këtij debati.

Ilir Meta sipas të gjitha gjasave ka qënë bashkëpunëtor i Sigurimit famëkeq të Shtetit dhe ka spiunuar shokët e shkollës, përkundrejt favoreve që të jepte ky “kontribut” në atë kohë.

Ka një frenezi ngjarjesh që kur Ilir Meta ka lënë Presidencën, e ku sasia e informacioneve dhe simbiolikës së retorikës politike nuk i lënë vend njëra-tjetrës t’i mendosh, t’i imagjinosh, e më pas të krijosh një perceptim për ta.

28 korriku i vitit 1922 shënon një datë të rëndësishme në historinë diplomatike të Shqipërisë, pasi u vendosën marrëdhëniet diplomatike me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Që në lindje të shtetit modern shqiptar, në vitin 1914, SHBA-të nisën një mision faktmbledhës në Shqipëri të drejtuar nga diplomati George Frederick Williams.

Dje, pas denoncimit të spiunisë Meta, nisi të shfaqet me fakte fillimi i fundit të një gjëme të gjatë historike kombëtar, e cila ka qenë e shtrirë  përgjatë kohëve kundër fatit të Shqipërisë

Ditën kur Ilir Metës i doli emri i si bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit nga një e-mail anonim që vuri në lëvizje Autoritetin e Dosjeve, ky institucion u sulmua nga Iliri pse i vuri veshin një letre anonime

Është tëpër herët për ta dalë në konkluzione, kur as nuk dimë përmbajtjen e dosjes dhe as rastin në fjalë. Ajo që dihet është se mekanizmi ka nisur të veprojë dhe për këtë duhet të presim. Pa bërë as tifozllëk dhe as rreshtime partizane