Dështimi i protestës së fundit i paralajmëruar me aq bujë nga Sali Berisha dhe Ilir Meta, vlen më shumë për të kuptuar krizën e çiftit Berisha- Meta, se sa krizën e frymës opozitare në vend. Ilir Meta është një armik i pamëshirshëm i çdo aleati të tij, për shkak të paranojës, por dhe përpjekjes për ta kushtëzuar atë në marrjen paraprake të pjesës së tij, para çdo beteje.

Kurioziteti apo debati që po merr “aventura” politike e Sali Berishës dhe Ilir Metës ka dy arsye kryesore.

Po habitemi përditë me çfarë po ndodh në këtë vend. Fatkeqësisht gjithkush ka një histori personale për të treguar këtë verë me turizmin shqiptar.

Sali Berisha dhe Ilir Meta nuk u shfaqën sot në protestën e radhës të cilën po vet e paralajmëruan dhe propaganduan si fundi i afatit që i kishin vënë qeverisë. Edhe pse të dy bashkë dhe secili më vete, bashkë me shtypin e tyre, kërkuan që protesta të ishte politike dhe të përdorej politikisht, sot hoqën dorë vet duke mos shkuar në protestë.

Opozita shqiptare nuk është aq e bashkuar sa po përpiqen ta promovojnë vetë lidererët opozitarë dhe mbështetësit e saj në media, panelet televizive apo dhe zëra të ndryshëm në publik.

150 sekonda filmim nga riviera Turke në një nga 5 plazhet më të mira në Alanya. 

Pornografia artistike është një formë e fshehur e ‘kurvërisë’ mediatike që i shitet shoqërisë nëpërmjet  programeve të tipit “reality show”.

Britania e Madhe, marrëdhënien me Tiranën zyrtare nuk e ka parë si një diplomaci klasike.

Pyjet tona që digjen, malet që digjen, edhe bashkë me djegien e pemëve shkon dhe një pjesë e mirë e asaj frymëmarrje të pastër të qytetit, por jo vetëm kaq.

Është një pushtim që po bëhet ngadalë me dhelpërinë më të madhe. Në historinë e njerëzimit, pushtimi më djallëzor mbahej ai i Trojës, me atë dhurimin e Kalit të Drunjtë, që e kish barkun mbushur me grekë. Okupimi i Amerikës nga shqiptarët e bën legjendën trojane të duket një kukafshehthi prej kalamajsh

Sapo kemi lënë pas një histori të trishtë e të dhimbshme, një njollë të përjetshme në turizmin shqiptar, e vijojmë të përballemi me skena të tilla agresiviteti dhe dhune. Po tani, kush e ka fajin? Përsëri do t’i vërsulemi policisë? Përsëri do kërkojmë të vijnë e të na ruajnë kur ecim në rrugë, kur pimë kafe në bar, apo mbase edhe kur flemë?

Politikës në Shqipëri i mungon kultura, ose me saktë jo kultura, se kjo e fundit sidoqoftë është një “pasojë” e aktivitetit intelektual e kjo do ishte shumë për t’u kërkuar, por në fakt i mungon tërësisht edukata ajo e thjeshta “qytetarja” që mësohet në librat e fillores. Fenomen që ndodh prej kohësh, por kam frikë që sot po bëhet e padurueshme, ja pse e mendoj këtë...

Fjalori i tij ndaj Berishës është dukshëm më distancues sidomos kur ju referua vërtetimit që kishte marrë nga Komisioni Mezini në vitin 1996, për të cilin tha se e ka marrë në kohën e të “madhërishmit Sali Berisha” një dozë ironie, për të treguar se ai që po i bën gropën tani, dikur e ka pastruar me një vërtetim.

Presidenti i vendit, princi i Kurorës Khalifa bin Zayed bin Sultan Al Nahyan është i biri i themeluesit të Emirateve Zayed bin Sultan Al Nahyan, i cili i donte shqiptarët dhe financoi në vitin 1999 ndërtimin e Aeroportit Zayed të Kukësit. Khalifa i qëndroi amanetit të babait dhe na ndihmoi me 2 mijë apartamente në Spitallë për rindërtimin nga tërmeti, ose 70 milionë dollarë.

Nga fillimi i viteve dy mijë e sot, shumë gjëra kanë ndryshuar edhe në shoqërinë tonë e për fat të keq kanë ndryshuar jo për mirë!

Nga selitë e partisë së Sali Berishës dhe asaj të Ilir Metës, ka një sjellje të çuditshme ndaj institucionit, që të dy palët nuk e kanë dashur të konfiguruar në këtë mënyrë

Në këto ditë vere, larg zhurmës së përditshmërisë, një ‘rrufe’ e fortë në qiell të hapur e prishi qetësinë e pushimeve. Një skaf, një oficer policie me 100 probleme me ligjin, kreu një krim makabër! Një 7 vjeçare, engjëll, nuk jeton më! Është një ngjarje që padyshim i tronditi të gjithë dhe pas të cilës vijnë pyetjet. Kush është përgjegjësi? A mund të parandalohej një ngjarje e kësaj përmase tronditëse? Si ka mundësi ndodhin te ne, një vend kaq i vogël?

Kryetari i SPAK, Arben Kraja nuk arriti dot as t'i zërë emrin në gojë Sali Berishës, dje në një intervistë tek Zëri i Amerikës, i pyetur drejtpërdrejt nga gazetarja, se përse nuk nisin hetimet ndaj Berishës. Përgjigja e  tij, e cila ishte një grumbull fjalësh pa kuptim nga paniku, tregojnë qartë pafuqinë e drejtësisë shqiptare ndaj Sali Berishës dhe pafuqinë e së paku këtyre prokurorëve që kemi në krye, qoftë dhe për t'ia zënë emrin në gojë. 

I dashur Noizi ! Se kisha menduar ndonjëherë që do ulesha të të shkruaja, ndjesë që të drejtohem me llagapin e artit, dhe ndjesë që llagapin sta shkruaj anglisht siç ti e mban, por jam pak fanatike, kombtarisht sidomos.

Ka një pjesë të opinionit në vend, që sa herë afrohet shumë Ilir Meta me Sali Berishën në aksionet e tyre politike, rreket të risillet një ide se ka një lidhje të hershme mes dy politikanëve më jetëgjatë të tranzicionit shqiptar.