Beu i futbollit Armand Duka e sheh median me syrin e aleatit të tij të ri, Sali Berishës: Mediat argate që i bëjnë fresk dhe hapësirat raportuese mediatike armike, të cilat kanë pasqyruar perandorinë e aferave në FSHF.

Sali Berisha aq deshi, sa të ‘fuste’ në dorë një gjysmë dokumenti të Gjykatës së Tiranës që “certifikonte” kuvendin e tij kombëtar të 11 dhjetorit 2021, dhe e ndali vrapin në selinë e PD.

Sali Berisha sapo ka postuar një deklaratë në emër të Partisë Demokratike ku mban qëndrim ndaj arrestimeve për inceneratorët. Nga pikëpamja formale, ai nuk është as kryetar i PD, pasi formalisht është Alibeaj, dhe as kryetar i Grupit Rithemelues, pasi mund të ketë harruar por ka zgjedhur Belind Këlliçin.

Nëntë vjet më parë ju tha demokratëve (me veprime të hapura dhe rreshtim publik) se Sokol Olldashi nuk ishte kryetari që ju duhet. Merrni Lulin se ai bën për ju dhe për mua. Në fakt Lulzim Basha bënte vetëm për interesat e atij që e emëroi, Sali Berishës, e jo të të gjithë demokratëve. Koha e tregoi katërcipërisht këtë.

Hapja e një dosje hetimore ndaj një politikani apo zyrtari të lartë, ashtu edhe arrestimi, burgosja apo dënimi, përfaqëson një zhvillim sa të rëndësishëm, aq dhe delikat.

Ministri i Drejtësisë Ulsi Manja doli disa ditë më parë në një konferencë të jashtëzakonshme shtypi dhe paralajmëroi se asnjë zyrtar i ish-hipotekave nuk duhet ta bëjë gjumin të qetë. Ministria e Drejtësisë ka një drejtori anti-korrupsion.

Edi Rama, nuk kishte mbushur 100 ditët në pushtet, dhe prej frëngjive të Partisë Demokratike, doli deklarata e parë politike e pabazuar asgjëkundi “qeveria po zhytet në korrupsion…”. Dhe pastaj me rradhë nisën “betejat” e Sanço Panços me “mullinjtë e erës”.

Arrestimet nga SPAK janë inkurajuese, pasi vringëllimën e kosës kanë nisur ta dëgjojnë gjithnjë e më pranë kokat e korrupsionit.

E. K është një prej njerëzve që drejtësia jonë e konsideron të rrezikshëm. Akuzohet se ka tentuar të vrasë dikë. Gjykata jonë ka çmuar se duhet të qëndrojë në arrest shtëpie. Për këtë arsye, në çdo ditë që ka dhënë Zoti,  prej një viti e gjysëm, E.K  ruhet nga 21 policë të forcave speciele

Ndërsa mbështetësit e Sali Berishës, siç pritej, e elozhojnë rikthimin e tij, madje edhe ata që kanë qenë kritikë të tij dikur: si Andi Bushati e Fatos Lubonja, kritikë të doktorit, i japin peshë të vogël specifike manovrës së re për të marrë PD-në.

Është një gjë pa vlerë t’u kujtosh shqiptarëve se lëvizjet “Foltorja 1” dhe “Foltorja 2”, bëhen në dobi të Shqipërisë. Shumica e di mirë se Sali Berisha rreket të pastrojë pisllëkun që mori gjatë viteve e kohërave kur zhgrryhej në baltrat e qelbësirlliqet e trafikimit të pushtetit për pasurimin e rrethit të tij; kur e degjeneroi demokracinë në një karikaturë; kur çoi në buzë të honit të ekzistencës shtetin tonë

Sali Berisha praktikisht ka pushtuar selinë e Partisë Demokratike, duke dhunuar ligjin dhe duke pritur fundin e një procesi gjyqësor. Edhe pse ai formalisht nuk është askush, ai hyri në zyra në emër të Komisionit Rithemelues, për të cilin harroi se formalisht ka zgjedhur në krye Belind Këlliçin.

Duket se në 10 vitet e fundit e vetmja kauzë që bashkon njerëzit që duan Shqipërinë është vetëm një: Të izolojnë sa më shumë Sali Berishën, njeriun që shkatërron me zell shkallët e qytetërimit që shqiptarët me mundim po i ndërtojnë.

Vendimi i Gjykatës së Ti ranës që njeh kongresin e 11 dhjetorit të Sali Berishës dhe mundëson rikthimi i këtij të fundit në krye të PD-së është një atentat që i bëhet rinovimit të Partisë Demokratike.

Nuk ka gjë më të bezdisshme sesa të merresh me Berishën dhe me ato që ai bën dhe dërdëllis nëpër Shqipëri. Për ata që kanë jetuar periudhën e zboreve ushtarake, ai ngjet me ata altaparlantët e zboreve që viheshin lart në majë të ndonjë shtylle telefoni dhe ndizeshin periodikisht sidomos në kohën kur jepeshin lajmet duke i rishpërndarë ato edhe me anë të këtij mjeti që e shumëfishonte zërin e radios.

Pas gjashtë muajsh nga largimi, Sali Berisha dhe mbështetësit e tij janë kthyer në seli. Një histori që pothuajse i ngjan ritkhimit të Ahmet Zogut më 25 dhjetor 1924 pas largimit nga revolucioni i qershorit 1924 dhe që u quajt “Triumfi i Legalitetit”.

Sali Berisha ka nisur të rrëfejë të vërtetën e bisedës me Enkelejd Alibej, si ndonjë zbulim të madh. Në takimet e tij në jug të vendit, në Tepelenë dhe Përmet, mes shumë lajthitjesh, e vetmja gjë që mbante mend mirë, ishte se Alibej kishte si argument kundër kandidimit të tij, faktin që ishte “person a non grata” i shpallur nga SHBA për korrupsion madhor dhe minim të demokracisë.

Të gjithë njerëzit e strukturave të Partisë Demokratike, paçka grupit që militojnë, mundohen të përshfaqin parimet dhe faktin e stërpërsëritur se organizimi i tyre është aset kombëtar.

Megjithëse koha në dispozicion ishtë e pakët, kandidatët e shfrytëzuan mirë mundësinë për të zhvilluar ture dhe takime intensive me demokratët nga Jugu në Veri. Kjo nuk ishte thjeshtë një fushatë për kryetar partie, por një fushatë paqëtuese mes të gjithë rrymave në parti, që në 6 Janar desh u shndërrua në partinë e “heronjve”! Kryetarin e ri, nuk e zuri gjumi fare gjatë natës, ankthi ishte i lartë, megjithë rezultatin e thellë.

Megjithëse koha në dispozicion ishtë e pakët, kandidatët e shfrytëzuan mirë mundësinë për të zhvilluar ture dhe takime intensive me demokratët nga Jugu në Veri. Kjo nuk ishte thjeshtë një fushatë për kryetar partie, por një fushatë paqëtuese mes të gjithë rrymave në parti, që në 6 Janar desh u shndërrua në partinë e “heronjve”! Kryetarin e ri, nuk e zuri gjumi fare gjatë natës, ankthi ishte i lartë, megjithë rezultatin e thellë.