PD mund dhe duhet t’a nxjerrin nga gropa ku ka rënë vetëm udhëheqës që identifikohen me idealet dhe vlerat themeluese, udhëheqës që nuk bartin ngarkesa negative nga qeverisja e saj, njerëz që kanë reputacion publik antikorruptiv, që janë të panjollë, karizmatikë dhe shpresëdhënës.

Të dëgjosh ish-të përndjekur, antikomunistë, që sot janë kapur pas diktatorit të tranzicionit shqiptar 30 vjecar dhe e shesin apo e aludojnë si shpëtimtar, më keq se më i flakti e symbylluri komunist i kohës së diktaturës, është më rëndë dhe e trishtueshme se ata që mbajtën gjallë një diktaturë të gjatë.

Votimi i 6 marsit shërbeu si një sondazh gjigand me rreth 360 mijë banorë të rritur, për të testuar se sa përkrahje kishte Berisha në elektorat, 9 vjet pas humbjes së tij plebishitare të 2013-ës dhe pas shpalljes persona non-grata nga Departamenti i Shtetit Amerikan

Pas kaq muaj Foltore për të çmontuar atë cka mbetej nga një lider i bërë copë pas çdo humbjeje, pas dy kongeresesh ku demokratët ligjëruan ndarjen e ku njëra palë e kish shkarkuar, pas një sulmi me hunj e me vare mbi godinën e fortifikuar me vargonjë të Bashës, u desh përballja në zgjedhjet vendore në 6 mars për të ulur nga piedestali kryetarin e fundit të PD-së

Në disa qytete të Kosovës ka rrugë që mbajnë emrin e Madeleine Albright, por sot(dje), kur ajo mbush 80 vjet, një jubile padyshim i rëndësishëm i jetës, askush, asnjë institucion dhe asnjë medium, nuk solli në vëmendjen e publikut ditëlindjen e diplomates amerikane.

Dorëheqja e Bashës ka shkaktuar kaq shumë hutim në skenën tonë politike në përgjithësi dhe te berishistët në veçanti. Këta të fundit e shikojnë me dyshim dorëheqjen si një truk për t’u rikthyer përsëri në krye të PD-së, a thua se Basha është Berisha. Me një inkoherencë komike berishistët e akuzojnë Bashën se po bën të njëjtën lojë si lideri i tyre Berisha në vitin 2013.

Urrejtja me të cilën kërkohet “bashkimi” mes “Foltores” dhe PD-së së mbetur, është forma më e lartë e një kërkese për përdhunim që është bërë ndonjëherë në publikun shqiptar. Kur dy grupe, apo qoftë dhe dy individë, duan të pajtohen dhe bashkohen, kanë minimumi nevojë për të krijuar një klimë mirëbesimi ndaj njëri- tjetrit dhe pastaj një distancë nga shkaqet që shkaktuan ndarjen.

Duket e panevojshme që disa mbështetës të gjatë mediatikë të Lulzim Bashës, që i japin dorëheqjes së tij nota “heroike”. Është “akt emancipues” tha një panelist e drejtues medieje, mbështetëse e fortë e ish-kreut të PD-së. E parë sin ë “të nxehtë”, por edhe sot nga një largësi më relative prej dy ditësh, akti i Lulzim Bashës nuk ka asgjë “emancipuese” apo “heroike.

Sot për sot, një ditë pas fitores së largimit, Lulzim Basha mund dhe duhet të vendoset në prapaskenën e emrit ‘Balshaj’; nga Balshaj nënkupto Basha. Në fakt, që mbrëmë kur dha dorëheqjen, nuk kaluan as njëzet minuta dhe Bashën e gjetëm të fshehur pas emrit ‘Enkelejd Alibeaj’

Tensioni i nivelit maksimal dhe përplasja e ashpër verbaleve mes dy grupeve të opozitës shqiptare që u manifestuar pas dorëheqjes së Lulzim Bashës, është realisht një zhvillim politik, aspak sipërfaqësor.

“Lufta” e çiftit Basha-Berisha ka mbaruar. Tashmë Sali Berishës i fillon një tjetër sfidë, ajo me SHBA.

Kam parë në youtube, që nga e para e deri në mbarim, një bisedë televizive dyorëshe, ku një drejtues emisioni pat ftuar gjashtë veta që rrihnin mendimet për mënyrën më të përshtatshme për të bashkuar demokratët e përçarë në PD. Dhe u tmerrova nga bindja se përpjekjet për bashkimin e partisë, rrezikojnë të përfundojnë në gjakderdhje! Po, po, në gjakderdhje.

Duket se Partia Demokratike e ka mbyllur ciklin e saj dhe është i pari formacion i madh që po shkon drejt zhbërjes në Shqipërinë e pas viteve ‘90, sepse u mbajtën te individi dhe jo tek e ardhmja, tek idetë e të ardhmes.

Partia Demokratike pas dorëheqjes taktike të Lulzim Bashës do të kërkojë një lidership të ri, detyra e parë e të cilit, për ringritjen e mundshme, do të jetë bashkimi i opozitarizmit.

Te dashur miq! Pas 5 vitesh debate, perplasje e gara te manipuluara me leadership-in e Partise Demokratike, dje pasdite Lulzim Basha dha doreheqjen nga kreu i PD!

PD- duhet te ndahet dhe jo te bashkohet me “pengmarresit”. Interesi i demokratëve të Shqipërisë dhe interesi i PD nuk kanë asnjë pikë takimi me interesin e “pengmarrësve”.

Më 22 mars të këtij viti demokratët shqiptarë do të duhej të festonin me madhështi nën tingujt e fanfarave 30 – vjetorin e ardhjes së Partisë së tyre dhe opozitës shqiptare për herë të parë në pushtet, pas zgjedhjeve parlamentare të marsit të vitit 1992.

Lulzim Basha i ka dhënë fund më në fund agonisë së vet politike. Por jo asaj të partisë që drejtoi formalisht  nga viti 2013. Është dorëheqja e një njeriu që duhej të kishte ikur prej pesë vitesh, që në momentin kur ndau qeverinë me Ramën dhe doli prej zgjedhjeve të vitit 2017 me rezultatin më të dobët të imagjinueshëm.

Lulzim Basha ka dhënë sot dorëheqjen nga posti i kryetarit të Partisë Demokratike, për t’i hapur rrugën ribashkimit me “Foltoren” e Sali Berishës, në një konflikt që ka në themel vendimin e SHBA për të shpallur Sali Berishën person “non grata”, si minus i demokracisë shqiptare, i përfshirë në korrupsion domethënës, bashkë me familjarët e vet, dhe shantazhues i sistemit të drejtësisë.

A mund të ketë një logjikë normale veprimi dhe sjelljeje, kur kohët janë anormale?! Aq më tepër kur jemi zyrtarisht në kohë lufte?! Kjo është dilema që kalon i gjithë kontinenti evropian dhe më gjerë i gjithë Perëndimi, një muaj pasi çmenduria e Vladimir Putin i ka vënë zjarrin Evropës, duke kërcënuar herë me bombën atomike, herë me krizën e tmerrshme energjetike e herë me stimulimin e fluksit biblik të mbi dhjetë milion refugjatëve ukrainas në shtëpitë e polakëve, sllovakëve e rumunëve apo moldavëve.