Dokumentari investigativ mbi rolin e Sali Berishës si sekretar partie në dëbim internimin e çiftit të mjekëve Margarita e Milto Kostaqi, është më i rëndë se sa duket, për Sali Berishën “demokrat”, se sa për Sali Berishën komunist.

Sot Zyra e Departamentit të Thesarit të SHBA për kontrollin e aseteve të huaja, ka penalizuar 16 individë dhe 24 subjekte në disa vende të Europës, përfshi dhe Kosovën dhe Serbinë, në përputhje me urdhërin ekzekutiv 13 818, i cili ka në fokus autorë të korrupsionit, minimit të demokracisë dhe të drejtave të njeriut në botë

Ilir Meta nuk doli vetë, po natyrisht autorizoi zyrtarët e tij për të sulmuar Gjykatën Kushtetuese. Një veprim i çuditshëm, që vjen nga logjika se ai ishte më i zellshmi që kërkonte instalimin e institucionit që bën intepretimin e ligjit themeltar të shtetit

Kundërthëniet e tmerrshme të Kryeministrit dhe nocioni i tij për tradhtinë

Ka situata të panumërta në publikimet e fotove në rrjetet sociale: një bashkëshort “i torturuar” nga partnerja derisa të bëjë foton e duhur, vajza që iu ftohen pjatat në restorant derisa të kenë bërë foton me buzëqeshjen më të bukur, të fejuar që nuk flasin, por vetëm shkruajnë e fotografojnë, 40, 50 apo 60 vjeçare/ë që papritur gdhihen 20 vjeç dhe të gjithë njësoj...

Askush nuk e ka menduar më 8 dhjetor 1990 se rinia e këtij vendi do të ikte udhëve të Botës për të mos u kthyer.

Nëse Shqipëria do të ishte ende nën komunizëm, me të gjitha gjasat, Sali Berisha do të ishte anëtar i byrosë politike të PPSH-së prej 25 vjetësh, kurse Edi Rama do të ishte në vitin e 17-të të burgut. Ilir Meta do të ishte drejtor i ndërmarrjes artistike Migjeni, kurse Lulzim Basha, ende pa i dorëzuar asnjë fije floku thinjave, do të ishte zëvendës i Pandi Majkos, sekretar i komitetit të rinisë, pavarësisht se ishte thinjur që në rini.

Ndodhi me ‘Prefektin’ e Levonjës, u kthye në skenën e Teatrit Kombëtar nga aktorët Arben Derhemi dhe Spiro Duni. Sapo komedia e Levonjës u shfaq në ekran, u sulmua furishëm.

Në thirrjet e 11 dhjetorit nuk mungojnë mitet false, për të ngacmuar nostalgjinë e militantëve, por edhe për të justifikuar thirrjen e tyre! Njëri nga këto mite false, në formën e premtimit, është edhe rithemelimi i PD e bashkë me të edhe pluralizmi!

Dy mjekët kanë vdekur dhe hakmrrja e Sali Berishës nuk ka çfarë tu bëj më keq, se sa u ka bërë. Ata të dy vdiqën të “internuar” në Kavajë dhe pas ardhjes së demokracisë në Shqipëri, pasi askush nuk i konsideroi më as të persekutuar dhe as komunist.

Ishte ai që disa vjet të shkuara bërtiste më fort se të gjithë të tjerët “Na lanë pa Gjykatë Kushtetuese”, “I prenë kokën shtetit”, “S’duan dëshmitarë në vjedhjet e tyre” etjetj. Ishte ai që për emërimin e gjyqtarëve të këtij institucioni bëri sherrin më të madh të viteve të fundit me parlamentin dhe shumicën qeverisëse

Publikimi fotos së Sali Berishës me Enver Hoxhën nxiti një debat, e vërteta jo për herë të parë, por këtë herë ishte më i zjarrtë sepse fotoja e publikuar ishte më e veçantë, e pa botuar deri sot dhe mbart vlerën e një dokumenti histrik.

Ne jemi një vend i vogël, nuk mund të ndryshojmë fatet e asnjë lufte dhe shkojmë në luftë kur e vendosin Shtetet e Bashkuara të Amerikës, por ama nëse nuk gjendemi as kur bëhet fjalë për të shpëtuar njerëz pa bërë sidoqoftë akte heroike si ato që gratë e burrat e vjetër përpara nesh bënë gjatë Luftës së Dytë Botërore pse duhet të jemi anëtarë të NATO-s dhe ç’vlerë kemi fundja në këtë botë?!

Pasi Sekretari i Shtetit Blinken e shpalli Berishën persona non grata, Ambasadorja Yuri Kim, tek shkallët e ShQUP-it, u bëri thirrje anëtarëve/votuesve të PD-së që “të mos hanin bar” për hir të Berishës. Një referencë kjo ndaj thënies së dikurshme të Enver Hoxhës “Ne edhe bar hamë, por nuk u përulemi imperialistëve amerikanë”.

Në një kohë kur gjithë bota merret me problemet e pandemisë, apo rritjes së mirëqenies, zgjidhjen e krizave dhe shuarjen e vatrave të “nxehta”, në Shqipëri kanë 5 muaj që merren me “Foltoren”,dhe së fundi edhe me komedinë “Prefekti”.

A mund realizohet revolucion demokratik me njerëzit e foltores? Për t’i dhënë përgjigje kësaj pyetje duhet të analizojmë karakterin e individëve që i shkojnë sot pas Sali Berishës.

Delegatët e Kongresi të Dhjetë të Partisë së Punës erdhën nga rrethet gati fshehurazi, nga frika e sulmeve prej turmave të opozitës. Situata në Kongres ishte e elektrizuar. Nuk dihej si do të shkonin punimet e tij dhe e ardhmja e partisë.

Në 17 shkurt të vitit 2017 i dërgova një email kryetarit të Partisë Demokratike, në të cilin i shkëshilloja marrjen e vendimit për djegien e mandateve të deputetëve.

Kur sheh qimen dhe nuk vë re traun. Ose kur do të shohësh qimen dhe nuk do të vësh re traun. Është e njëjta gjë në thelb.

Nuk është e sigurtë nëse SHBA  do ta përfshijë Sali Berishën në listën e atyre personave ndaj të cilëve do të thellohen ndëshkimet për korrupsion dhe minim të demokracisë në Ballkan, pas paralajmërimit të fundit që ka bërë Departamenti i Thesarit në SHBA, por është e sigurtë se Sali Berisha kërkon t’i dalë përpara një ndëshkimi të ri të thelluar amerikan.