Skenat e sotme në ish-godinën e SHQUP-it, nuk lënë më as më të voglin dyshim se, de facto, kemi aktualisht dy PD – të Bashës dhe të Berishës. Sesi do të ndahen dhomat e SHQUP-it juridikisht, mbetet të shihet. Por elektoralisht, duket në pamje të parë se PD-ja e Berishës është më e madhe se ajo e Bashës.

Jul Çezari kaloi Rubikonin, lumin e ndaluar të veriut të Perëndorisë Romake dhe ky ishte akti i kalimit në pikën e moskthimit. Çezari, në krye të legjioneve të tij dhe me forcën e shpatës, morri Romën dhe u shndërrua në Perandorin e saj.

Lëvizje tipike Dumbabiste në ide, në organizim dhe në aksion. Një turmë delirante, e prirë nga një politikan manipulator, u dynd në "Air Albania Stadium".  U shpall krijimi i një rrymë antiamerikane, me platformë, me strukturë dhe me shtrirje gjithë territoriale.

Deri në 9 shtator 2021 të gjithë në PD ishin në paqe, madje kishte një unitet dhe optimizëm paradoksal, pasi edhe pse kishin humbur zgjedhjet e 25 Prillit dhe Rama kishte marrë një mandat të tretë, uniteti politik rreth Bashës si lider i padiskutueshëm i opozitës ishte më i fortë se kurrë.

Një term jo fort i qartë juridiksiht, i përdorur në atë që quhet “Kuvendi i jashtëzakonshëm” i PD-së, ka ngjallur konfuzion jo  të paktë në media. Termi është përdorur gjerësisht nga zoti Berisha gjatë foltoreve të tij këtyre javëve të fundit në qytete të ndryshme të vendit.

Është realisht kështu, edhe pse mund të ketë mjaft njerëz që e kundërshtojnë këtë logjikë. Partia Demokratike, do të thotë ajo që drejtohet nga Lulzim Basha, ka ardhur nga Kuvendi i muajit korrik, apo i zgjedhjeve për kryetarin i muajit qershor.

Zëri i këngëtarit suedez Joey Tempest i bandës “Europe” u kthye pas 35 vjetësh në Shqipëri në kolonë zanore me këngën epike “The Final Countdown” teksa në orën 10.40 të së shtunës Sali Berisha hyri triumfues në stadiumin “Air Albania”.

Po ç’revolucion do të bëjë ky njeri i humbur

Shqipëria është laboratori real ku historia duket se ka dhënë jetë ose më shumë se kaq vdes pa lindur. Është e paimagjinueshme ajo që i kemi bërë historisë kombëtare. Sot, e kësaj dite, nuk gjen një përgjigje se ku është apo gjendet akti themeltar i firmosjes së pavarësisë.

Dje Sali Berisha e shkelmoi këtë standard. Për shkak të hallit të tij familjar, si persona të ekspozuar tashmë para drejtësisë shqiptare nga futja në Listën e Zezë të SHBA, ai vendosi t’i kthehej çetës së fanatikëve të tij, për të mbijetuar politikisht.

Kur u rrëmbye një avion që u nis nga Rinasi 15 vjet më parë, në aeroport u sulën me vrap disa ministra! Një diplomat perëndimor në Tiranë pyeti: çfarë do të bëjnë ministrat në aeroport?!

Për shumë vite ndryshimet klimatike kanë krijuar rregullin e ri që reshjet e shiut vijnë të përqendruara në një kohë të shkurtër. Përmes stuhive shkaktojnë përmbytje në territore të konsiderueshme.

Paradoksi më i madh i takimit të Sali Berishës ishte: Ai ka të drejtë të mbajë Kuvend, ndërsa të tjerët jo.Njeriu që ankohet për mungesë demokracie, që nuk pyet asnjë institucion të partisë, asnjë ligj apo Statut, që deklaron se Kuvendi mund të vetëmblidhet nëse ¼ i ka firmat, nuk pranon se Kuvendi i Partisë Demokratike mund të mblidhet në mënyrë ligjore, statuore dhe institucionale.

Ishte dashuri me shikim të parë. Ai e shikonte në dritë të syrit dhe e donte marrëzisht atë. Që ditën e parë kur u shfaq në shtëpi, të gjithë kalamajt e familjes e kuptuan se ai kishte nënshkruar testament që pas vdekjes, shtëpinë do ia linte asaj shalë-gjatës që ai e adhuronte aq shumë.

Mblodhi të çmendurit dhe rrethin e korrupsionit në stadium, për të 'rithemeluar' PD-në pas 31 vitesh me Tritan Shehun, grupin e ish-pionierëve, vilave, bankomatëve dhe eskortës luksoze, me vetë në krye si doktor i byroistëve dhe që i rregullonte krevatin Enverit dhe Nexhmijes.

Njerëz kishte boll. Edhe entusiazëm po ashtu. Që të dyja duhen kur kërkon t’i marrësh sa më shumë mall e katandi ish-bashkëshortit, me të cilin tashmë je në proces divorci. Por kur të mungon procedura, ose më saktë këtë të fundit e ke me faull, edhe produkti vetë është me hije dyshimi. Dhe këtu shfaqet në horizont gjykata.

U mbars mali dhe polli një mi. Kjo ishte lëvizja arkaike Berisha sot. Një falsitet për të krijuar një lëvizje. Por çfarë bëri me lëvizjen e tij? Asgjë. Ku merret dot një parti pa një vendim gjykate që njeh lidërshipin e ri!

Një shaka e vjetër thotë: “Çfarë bën Zoti për të ndëshkuar amerikanët? U dërgon stuhi tropikale, uragane, tornado.

Partia Demokratike e rithemeluar nga Sali Berisha lind pa as edhe një votë kundër. Një unaminitet qesharak i arritur pa asnjë transparencë, si ai i fitores zgjedhore të 1996, e mbetur në histori si zgjedhjet më skandaloze të organizuara ndonjëherë në Shqipëri, pas atyre të Enver Hoxhës. Eshtë paradoksale, por fati i betejës së Berishës përfundon në duart e një gjykatësi, dhe kushedi nëse do të ketë fat në short dhe i qëllon një nga gjykatësit e përgatitur nga Argita, apo do të qëllojë një gjykatës i pavarur i mbijetuar nga vettingu që do të vendosë. Po ndërkohë? A do të jetë i aftë Sali Berisha të presë rezultatin e gjykimit, apo do të zgjedhë rrugën e vetëgjyqësisë, që e ka zgjedhur përherë? 

Sot është një ditë e rëndësishme për Partinë Demokratike, por dhe gjithë shoqërinë shqiptare, pasi kemi fillimin zyrtar të ndarjes së berishizmit nga Partia Demokratike.