Nuk kemi të bëjmë me ndonjë destinacion turistik, por që gjithsesi shërben si promovim i sponsorizuar nga Presidenca për kuvendin e datës 11 dhjetor të thirrur nga Berisha.

Enver Hoxha u be sunduesi me antiamerikan i Europes jo per shkaqe ideologjike, por ngaqe perfaqesuesit e misionit amerikan ne Shqiperi e percmonin si nje tip pa intelekt e pa kulture, si nje temperament me prirje te theksuara terroriste.

Partia Demokratike për herë të parë në tridhjetë vite po tronditet nga përballja me berishizmin. Edhe pse e ka pasur berishizmin instrument kryesor në luftën politike që nga krijimi, ajo nuk e kishte provuar ndonjëherë “tytën e kthyer nga vetja”.

Ka pasur sukses me propagandën e madhe kundër institucioneve, duke i kualifikuar të gjithë (pa përjashtim), si ‘hajna’ dhe të korruptuar sepse populli nuk kanë mundur ta vërtetojnë akuzën e Albin Kurtit për vjedhje kolektive.

Sulmi ndaj Bashës është frontal, pa asnjë rezervë dhe me çdo metodë me qëllimi final pushtetin.

Vijimi i dëshmive nga militantë të Partisë Demokratike që mohojnë se kanë firmosur formularin e Berishës për Kuvendin e 11 nëntorit, po merr një reagim të çuditshëm nga përkrahësit e ish-kreut të PD-së.

Por a është me të vërtetë vetëm fanatizëm dhe urrejtje kjo që po gjeneron Foltorja, siç duket nga jashtë rrethit të ngushtë të militantëve më ekstremistë? Ashtu si “katarsisi” që Fatos Nano ndërmori në vitin 2001 brenda Partisë Socialiste, për të pastruar “krijesën e tij” politike nga armiqtë e brendshëm, ashtu edhe Partia Demokratike po përjeton katarsisin e vet.

E firmosa, sepse kjo datë i ofron një mundësi zgjidhje reale krizës dhe i jep mundësinë edhe atyre që janë tek “Foltorja” për të ardhur, për të debatuar, për të marrë vendime, nëse janë shumicë, në rrugë institucionale, pa revolucion dhe brenda parimeve të së djathtës dhe të ligjit.

Politika shqiptare kryesisht ajo opozitare, është përfshirë nga disa çarje tektonike të forta dhe të thella. Çarja më e madhe është ajo e PD-së mes Lulzim Bashës kryetar zyrtar dhe ish kryetarit dekadist Sali Berisha.

Duke u marrë me deklarata shtypi, apo me cic-mice të tjera larg realitetit që po ndodh brënda partisë tij, ndoshta Lulzim Basha nuk ka gjetur (ose nuk do vetë ta gjejë) rrugën e duhur përmes së cilës vjen fitorja mbi Sali Berishën.

Qytetarët gëlltitën lotët e dhimbjes, në kohën më të shkurtër organizuan qëndresën. Në një kohë mjaft të shkurtër në çdo vend ngjarje u alokuan forca njerëzore, mjete dhe u ofrua ndihma e parë nga institucionet qeveritare. Qëndresa u shndrrua në një forcë të madhe që zgjoi besim e shpresë dhe ndërkohë ndikoi fuqimisht në shkallën e solidarizimit të qeverive pothuajse në mbarë botën.

Më në fund këta u dorëzuan, u dorëzuan duke u zbrazur nga përbrenda vetes. Kjo ishte e gjitha, madje më shumë se ajo çfarë pritën njerëzit; njerëzit prisnin sikur Amerika ‘do t’i marrë për veshi e në burg’. Ilir Meta, president i Republikës, dëshmoi mbrëmë në konferencën për mediat se ‘u shfry’ e nxori gjithë pisllëkun sikur ta kishte shtypur putra e madhe…

Në gjithë këto vite, fabula e vetme e opozitës ka qenë Edi Rama: Ai ishte i korruptuari, hajduti i votave, njeriu i lidhur me krimin, që duhej rrëzuar një orë e më parë, në mënyrë që të vinin këta në pushtet dhe të na shpëtonin.

Shoqëria shqiptare mendoj se ndodhet në një udhëkryq, sepse po përballet me një ndër dilemat më të mëdha që e ka shoqëruar që në hapat e para të saja, ku qytetarët kanë dy opsione ose të zgjedhin të vjetrën dhe vazhdimësinë apo të vendosin për risinë dhe ndryshimin.

Qëllimi i Ilir Metës ishte që përmes padisë, Ardian Dvorani të konsiderohej person nën hetim dhe të përdorej kjo padi, për ta penguar që të mos kandidonte sërisht për kreun e Këshillit të Emërimeve në Drejtësi.

Para ca vitesh nuk i rezistova dot lutjeve të përsëritura të dikujt për të vajtur në një event. Zengjinët e rinj, njësoj si mafiozët e vjetër, u duhet ta takojnë njëri-tjetrin periodikisht. Po edhe mua më duhet tu hedh një sy hera-herës zengjinëve që mezi i kemi. Për t'i parë si janë me shëndet, sa u janë trashur qafat, sa u është fryrë barku, a u janë shtuar rrudhat, dhe të tjera hollësira që i di vetëm unë, dhe s'ia tregoj askujt.

Ilir Meta ka shpallur planin e tij, që në fakt ishte i paralajmëruar prej kohësh. Për të cilin është shkruar e kemi shkruar, mjaft herët, madje që kur e firmosi dekretin e tij të zhbërjes së 30 qershorit 2013, e pozicionimit në pozita “sovraniste” e “konservatore”.

Nuk është trekëndësh, por është rreth. Gjeometria politike, të cilën e solli në Tiranë kryetari i PD-së Lulzim Basha, nuk ka tre kulme, por është qark i mbyllur.

Pas takimeve, buzëqeshjeve, romuzeve, shakave, aleancave, afrimeve dhe largimeve,  dhe shumë gjërave të tjera, paskan qenë fshehur skandale politikanësh.

PD është më rëndë sesa duket. Jemi në kohë Covidi dhe veshët na janë mësuar me raste sëmundjesh e madje dhe fatalitete. Gjithsesi jeta ecën. Dhe do të ecë pavarësisht se dikush e humb betejën, pavërësisht se kush ish, çfarë statusi apo popullariteti kish gëzuar dikur.