Sali Berisha më në fund e ka nxjerr makthin e vet. Po flet për fëmijët dhe akuzat e tyre si hajdutë. Dhe në vend që t’i mbrojë ata duke heshtur, në fakt zbulon arsyen përse ai, gruaja dhe fëmijët e tij janë në listën e zezë të SHBA.

Dëshëroni një “antipastë” të asaj që ka për të ndodhur me Partinë Demokratike pas datës 11 dhjetor?! Shihni çfarë po ndodh këto orë në Fier, aty ku një ish-kryetar i degës lokale të partisë dhe një turmë militantësh janë përzier në një sherr ndërrimi bravash të derës së (ish)zyrës së tij, të cilat i kishte ndërruar nga ana e tij më parë pasardhësi i komanduar nga Lulzim Basha, pasi ish-kreu Luan Baçi kishte kaluar me Foltoren.

Opozita shqiptare po e vuan rëndë krizën e lidershipit, teksa palët janë përfshirë në goditje të forta ndaj njëra tjetrës. Jo vetëm PD, por dhe LSI dhe aleatët respektivë janë të përfshirë.

“Zbërthimi” i Lulzim Bashës mbrëmë në Open, i cili zbardhi të gjithë dinamikën e bisedimeve në PD pas ndëshkimit të Sali Berishës nga SHBA, ka shkaktuar realisht një orientim të ri të debatit brenda opozitës.

Politika është zgjidhja e konflikteve mes njerëzve; është procesi që shoqëria përcakton në mënyrë autoritare lidhjen e burimeve dhe vlerave; është proçesi që merren vendimet ose modifikohen programet politike dhe strategjitë e aksionit; është ushtrimi i pushtetit dhe influencës.

Ky tregues (numri i viteve për shlyerjen) është absolutisht më i larti ndër vendet e Ballkanit jugperëndimor (shihni grafikun shoqërues). Gjë që do të thotë se Shqipëria ka aftësinë më të vogël të shlyerjes së borxhit publik në rajon. Ndërsa Bosnja, Kosova dhe Maqedonia kanë treguesin më të ulët (domethënë kanë aftësinë më të madhe shlyerse).

Nuk rriten tatimet e taksat mbi imputet bujqësorë kur çmimet e tyre për të 8 muaj rresht janë në rritje-qëndrimi im për Tvsh 10% për imputet bujqësore. Nuk mundet që furnizimi me naftë për jahtet të jetë i favorizuar me një barrë fiskale më të ulët se sa çdo furnizim tjetër. Unë nuk i le njerëzit në baltë!

Nga Kavaja Saliu premtoi: “Partia Demokratike do të rikthehet me vlerat e saj konservatore, më e fortë se kurrë në 30 vite!”; pra edhe se ne themelimine vet!.. Çfarë demagogjie! Një mision i pamundur.

Në Francë nuk mund të hysh në Luvër për të parë Mona Lizën, në restorant për të provuar një pjatë me djathra, nuk mund të hysh në metro apo të flesh në hotel pa treguar më parë “Green Pass”, provën e vaksinimit antiCovid. Të njëjtën gjë janë të detyruar ta bëjnë shumica francezëve, të cilët rrezikojnë të humbasin vendin e punës nëse nuk pranojnë të vaksinohen.

Mendimi i krijuar në Shqipëri se“të jesh kryetar apo anëtar i Partisë Demokratike, je i djathtë” është i gabuar. Këtë mentalitet dhe psikologji të shtrëmbëruar e krijoi ndër vite Sali Berisha.

Nuk ka dyshim që deri dje Berisha ishte paterica  kryesore e Bashës. Pa mbështetjen e doktorit ai as nuk do ish zgjedhur dhe as nuk do kish mbetur në krye të PD-së, sidomos pas humbjes së qartë në zgjedhjet parlamentare të 25 prillit.

Më ngjalli ndjesi të mirë protesta e djeshme e fermerëve para Parlamentit. Jemi mësuar që shumica e protestave të tilla të jenë për politikë a më troç për interesa partish politike. Fermerët e Myzeqesë dje kërkonin të drejtat e tyre.

Unë nuk e di ku kanë qenë një pjesë e atyre që mbështesin sot “Foltoren” dhe që ne të tjerëve na quajnë tradhtarë dhe të shitur më 1 qershor 2001, por unë isha aty, pas Doktorit, në mitingun e madh përmbyllës të zgjedhjeve të përgjithshme të Partisë Demokratike, përpara kinema “13 shtatorit”.

Sali Berisha po përpiqet të zbardhë gjithë armiqtë e tij personal apo politik, për të nxirë vetëm Lulzim Bashën. Në përpjekje për të krijuar idenë se nuk është i izoluar, ai po përdor çdo armik të tij, çdo kundërshtar, çdo kritik, dhe mbi të gjitha, çdo akuzë që ka kundërshtuar më pare, për të krijuar një ‘front” kundër Lulzim Bashës.

Një bashkëpunim i mundshëm i Lulzim Bashës me Edi Ramën, në Shqipëri e quajnë tradhti, ndërsa në Gjermani një i tillë konsiderohet domosdoshmëri. Ose një normalitet.

Keni vënë re që mendimi, opinioni publik në Shqipëri jo vetëm është i manipuluar dhe i censuruar, por ai është i orientuar në një drejtim të caktuar që ka për qëllim të krijojë trazira mendimesh, dilema situatash e kështu në një situatë të tillë, me mjegull dhe errësirë, qytetari nuk është i kthjellët dhe i vetëdijshëm të analizojë, kritikojë dhe të dyshojë për të gjetur të vërtetën ose versionin më të afërt të vërtetës.

Mjafton një ngjarje e hidhur, ku dominojnë vrasjet makabre si ajo e ditëve të fundit në Fier, përdhunimet, shfrytëzimet seksuale apo edhe ekzekutimet e vazhdueshme, që kinse të kujtohemi se në çfarë shoqërie të dhunshme jetojmë.

Prandaj i vetmi shembull, e vetmja luftë origjinale dhe e sinqertë, për mbrojtjen e të drejtave të shkelura të të brishtëve të shoqërisë sonë, mbetet lufta e bërë nga përfaqësues të LGBT-së, sepse është një luftë e gjeneruar nga dashuria dhe dëshira e madhe për të qenë të barabartë.

Një bashkëpunim i mundshëm i Lulzim Bashës me Edi Ramën, në Shqipëri e quajnë tradhti, ndërsa në Gjermani një i tillë konsiderohet domosdoshmëri. Ose një normalitet.