U bë disa kohë që ushtrimet retorike të Sali Berishës në ambiente të mbyllura, të cilat ai i demonstron përpara disa besnikëve të tij dhe më pas i pagëzon si « Foltore », kanë tërhequr vëmendjen jo vetëm të fanatikëve të berishizmit, që është formë e shfaqjes dhe e ushtrimit të politikës kriminale, antidemokratike, totalitare dhe orientale, por edhe të opinionistëve dhe të atyre politikanëve të opozitës që deri dje çmoheshin për qëndrime të paktën korrekte dhe dinjitoze.

Ka disa dilema që përdoren këto ditë nga disa persona që ndoshta në SHBA-të, profesion të vetëm kanë atë bërit shitës në ndonjë dyqan! Këto persona që po trumpojnë në studiot televizive shqiptar me një megaloman të stilit donkishoteskë, janë më origjinë shqiptare, jetojnë në SHBA-të dhe këtu në Shqipëri prezantohen sikur kanë informacione më shumë se institucionet e shtetit më demokratik në Botë!

Partia Demokratike është përfshirë në një debat në distancë me Sali Berishën dhe strukturën e tij paralele, rreth legjitimitetit të aksionit të Berishës për të grumbulluar nënshkrime për të thirrur një Kuvend të PD.

Edhe sikur ta kishin nxjerrë kundërshtarët më të egër të Sali Berishës, nuk do të kishim ardhur deri këtu, ku brenda 24 orësh, është hedhur në eterin poblik të Tiranës çiftësimi i Sali Berishës me kreun e Republika Srbskas, më qartë pasardhësin politik të Radovan Karaxhiçit, Milorad Dodik.

Zhvillime të vrullshme po ndodhin në rajon dhe të gjitha këto, që nga vizitat e shpeshta për të testuar vijimësinë e pozicionimeve gjeopolitike e deri në projektet ekonomike për ta mbajtur të unifikuar përkatësinë në kampin demokratik perëndimor, po shkundin shumë nga politikat e vjetra e arkaike ballkanike drejt qasjeve të reja.

I janë sulur të gjithë “Foltores”, i janë sulur të gjithë Saliut, dhe ata që deri dje e sikterrisën Bashën, sot po e mbrojnë. Por pse duhet mbrojtur Basha, pse duhet marrë ai nën “sqetull”, vetëm sepse sot na u rishfaq Berisha,dhe po mbledh militantët në salla dhe kinoteatre ?

Këta formularë janë garancia e foltoristëve për të ndërmarrë veprime konkrete në organizimin e kuvendit duke përjashtuar strukturat legale statutore që ka PD. Ata, të cilët ende nuk janë shfaqur në publik, jo vetëm se kanë caktuar datën por do të shpallin komisionin e organizimit të kuvendit, do të caktojnë rendin e ditës, do të propozojnë e zgjedhin organet drejtuese të veprimtarisë, do të heqin harxhet; ndoshta do të paguajnë edhe kusuret.

Evropa po përballet me atë që Organizata Botërore e Shëndetësisë e quan rrezikun e një vale të katërt të koronavirusit. Me rastet e shtuara të infektimeve dhe me rritjen e numrit të viktimave COVID, shumë shtete evropiane kanë shtrënguar masat anti-COVID, duke vendosur jo vetëm orë policore, por detyrimin për certifikatë vaksinimi në shumë ambiente publike.

E zëmë, se rruga e ndjekur për të rrëzuar Bashën është korrektet, po mirë, po politikisht tek PD vetëm një person për 30 vjet ka të drejtë të jetë kryetari i saj, të jetë President Republike, të jetë Kryeministër dhe pas 30 të kërkoj të bëhet prapë Kryeministër? Janë ndërruar breza biologjik, por brezi politik kërkon të jetë i pandryshuar

Po kthehet pak si trend politik shqiptar që pas viteve të tëra ku dëgjonim vetëm teza për Liberalizmin, tashmë të dëgjojmë shpesh e më shumë nevojën ideologjike të konservatorizmit! Që kjo është një modë politike e kupton nga ata që e adresojnë, pasi nuk kanë asfare qoftë platformë por as dhe ide lidhur me çështjen në fjalë, e më shumë se kaq nuk po e nisin këtë ide aty nga baza: bash nga rrënjët e konservatorizmit shqiptar.

Sali Berisha nisi sot zyrtarisht krijimin e një strukture paralele me Partinë Demokratike, duke u shfaqur para gazetarëve me një tufë letrash të printuara, që pretendon se janë nënshkrime të delegatëve të Kuvendit të PD, disa orë pasi ambasadorja e SHBA në Tiranë tha se një parti e drejtuar nga Sali Berisha do të jetë një parti që nuk do të ketë asnjë marrëdhënie me SHBA.

Futja e Partisë Demokratike në Parlament është pritur me zhgënjim nga shumë kritikë të qeverisë Rama. Nga disa kjo lëvizje shihet, me të drejtë, si inkoherente përballë fabulës së “masakrës zgjedhore”, të propaganduar nga Basha kryesisht për t’u rizgjedhur në krye të PDsë. Për të tjerë hyrja e opozitës në Parlament shënon kapitullim përballë regjimit Rama, që sipas tyre nuk mund të rrëzohet në mënyrë demokratike.

Evi Kokalari u bë e njohur në televizionet shqiptare gjatë periudhës së tërmetit, kur ajo ndikoi që të mbledhë ndihma për t’i dërguar në Shqipëri.

Ajo që po ndodh në Partinë e sotme Demokratike ngjan si një bombë me shpërthim të vonuar. Proceset e analizës, reflektimit dhe marrjes përsipër të përgjegjësive për 25 prillin, nuk ndodhën as në orët, ditët apo javët pas humbjes, por po ndodhin tani. Të paktën pesë muaj me vonesë, kur partia ka rizgjedhur kryetarin humbës.

Në dukje i “qetë”, Lulzim Basha duket qartë se është “tereziprishur” nga ajo që po ngjet me partinë e tij. Kjo pasi pas 11 Dhjetorit, ajo parti mund të mos jetë më e tij, por e dikujt tjetër. Për ta mbrojtur postin, Bashës i duhet një kompromis i madh, dhe kjo mbetet të bëhet veçse me Berishën.

Vetëm naivët dhe dashakeqësit e shqiptarëve tani mund të bëjnë koalicion me VMRO-në, e cila që nga ikja e Nikolla Gruevskit në Hungari dhe rënia nga pushteti e partisë së tij, nuk është reformuar fare, por vazhdon të “kultivojë” retorikë antishqiptare, të jetë filial i politikave pro-ruse dhe anti-perëndimore.

Historia është e thjeshtë. Fare e thjeshtë. Një skenar pothuaj i rëndomtë që ndodh në mijëra forma, mënyra e personazhe të ndryshëm, por me të njëjtin thelb. Një vajzë e re tenton të ndryshojë jetën e saj.

Dje ishim në Pogradec; ata që do të mblidheshin në sallën ‘Lasgush Poradeci’ nuk u dukën deri në minutën e fundit kur erdhën makina nga Tirana dhe nga Korça. ‘Lasgushi’ kishte mbetur i vetëm gjatë gjithë ditës. Vetëm disa fëmijë dhe disa të rrjedhur nga mendtë po prisnin orën pesë pasdite, njësoj si dikur kur në qytetin e vetmuar vinte çadra e Cirkut. Do të mbahet ‘foltorja’ e ish presidentit të harruar, Sali Berisha, foltorja do të gjëmonte kundër dy armiqve,  njëri shumë i vogël dhe tjetri shumë i madh: Basha dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Këtu nuk e kam fjalën për ata që vetëshpallen gazetarë që nuk kanë lidhje me gazetarinë, që nuk kanë punuar qoftë një ditë vetme reporter dhe nuk e njohin fare jetën e newsroom-it por që drejtojnë emisione. Ata janë thjesht kalimtarë në fushën tonë dhe afërmendsh sapo tu dalë diçka më e mirë, do ta lënë emisionin dhe një ditë nuk do jenë fare në memorien e medias.

Riçard Grenell është një ish diplomat, që tani është biznesmen në punë të vet, kryesisht si lobist. Nuk është një profesion I ndaluar. Në SHBA , ka shumë kërkesa nga individë, apo politikanë jashtë SHBA, që kanë nevojë të rehabilitohen në sytë e vendit të tyre, si njerëz me mbështetje amerikane