Domethënë Berisha kërkon që problemin e tij personal me SHBA-në ta bëjë çështje kombëtare, që pushtimin e PD-së ta bëjë çështje kombëtare – kjo është tallja që ka menduar ish-kryeministri për vitin 2022 me demokratët. Ai me protestën në derën e PD-së tregon se nuk ka asnjë problem më shumë se sa të marrë selinë e të strehohet aty.

Është pak e vështirë të kuptosh se der iku do të shkojë aksioni politik i Partisë Demokratike. Një gjë veçse kuptohet mirë, se do të vazhdojë për javë me radhë sepse i tillë është barrikadimi i palëve dhe paqartësia totale e qëllimeve të tyre afatgjatë.

Lulzim Basha ndoshta nuk e ka menduar aq gjatë, por ka bërë një gjetje të rrallë për të destabilizuar Berishën para “ultimatumit”  të datës 5 Janar. Ka lyer godinën duke I dhënë një pamje tërësisht të re, sikur ka dashur ta dezefektoj nga e shkuara e Berishës aty. Kaq ka mjaftuar që kampi tjetër të marrë flak. Ka 24 orë që ngjyrat e reja të selisë kanë tërbuar gjithë kampin e Sali Berishës.

Dita e 8 Janarit 2022, mbetet afati i fundit dhe pika më kulmore e “revolucionit demokratik” të Sali Berishës. Duke parë vendosmërinë e Lulzim Bashës për të mos lëshuar asnjë “pëllëmbë tokë të partisë në 5 Janar”, pritet të shohim se çfarë do të ndodhë në 8 Janar.

Nuk bëhen revolucionet nga dritare Facebook-u nga ku tregojmë atë që duam të shesim duke e zbukuruar apo shëmtuar, nga kafene luksi Tirane të lustruara me para’ informale, nga kolltuqe studiosh televizive të ngrohura nga disa rroga nëpër bordero’ bordesh, biznesesh, evazioni apo krimi. E sidomos, nuk bëhen revolucione e ndryshime nga seli partish më të korruptuara sa edhe më i korruptuari i imagjinuar nga letërsia më fantazioze e botës.

Gjatë pandemisë publiku shqiptar tregoi edhe një herë se për të drejtat e tij nuk proteston dot pa një “tutor” mbi kokë, që në çdo rast, çdo lëvizje dhe pakënaqësi prej tij, ose e udhëheq vetë klasa politike, ose protesta nuk ka kuptim.

Bananja nga një frut i ndaluar është kthyer në frutin më të pëlqyer për konsumatorët shqiptarë dhe sipas lajmeve të fundit jo vetëm për konsumatorët!

Shpesh gazetarët ndërtojnë analizat dhe parashikimet mbi ato çfarë dëshirojnë të ndodhin. Shumë pak zëra dëgjohen të njësojnë qefin e tyre me parashikimin.

Shqipëria i dha fund skenës politike dypolare, mes Partisë Socialiste dhe asaj Demokratike, duke ndryshuar tërësisht konfigurimin politik për të ardhmen. Kriza e Partisë Demokratike ka riformatuar politikën shqiptare, duke ndryshuar orientimet politike dhe aleancat mes grupimeve, duke krijuar tri pole politike.

Viti që sapo lamë pas do të mbahet viti i shumë ngjarjeve politike por që në fund, rezultoj me asgjë të re! Para zgjedhjeve isha nga ata persona që agresivitetin e fortë sidomos të Presidentit Ilir Meta, të Monika Kryemadhit apo kryedemokratit Lulzim Basha, apo skemat e përdorura nga Kryeministri Edi Rama, i arsyetoja me pensionin e parakohshëm të njërit prej figurave historike politike në Shqipëri pas zgjedhjeve.

Pas një momenti të gjatë hezitimi, prej 19 majit deri më 9 shtator, kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha, vendosi që Partia Demokratike të përjashtojë Sali Berishën nga grupi i saj dhe të vazhdojë si një parti e çliruar prej tij dhe peshës së krimeve të tij

Sali Berisha në aksionin e tij për të larguar Lulzim Bashën nga drejtimi i PD nuk është nisur aspak nga dhimbja që ka për këtë parti, e cila për tre mandate është “stacionuar” në opozitë.

Ka disa ditë që Edi Rama po inaguron një pas një sitet e qytezave të rindërtuara, të përfunduara, që janë banesa për të gjithë ata banorë që u goditën më rëndë nga tërmeti i nëntorit 2019.

Në kohët e sotme, kur bashkë me ndeshjet e papushimta, në transmetimet e tyre në televizion nuk rreshtin bërtitjet me zë koke dhe pasthirrmat “mas latinos” që nuk mbarojnë, ka mbetur si alternativë një model krejt ndryshe “anglo-sakson” i sportit të butë dhe pa bërtitur.

Në një foto së bashku, rreth 30 vite pas ardhjes së komunizmit, shfaqen disa nga kolosët e muzikës dhe të artit shqiptar ndër vite: Pjeter Gaçi, Ibrahim Tukiçi, Avni Mula, Çesk Zadeja, Tish Daia, Rifat Teqja e Milto Vako.

Pse ndodh kjo fshehje dhe pse problemet kryesore nuk dalin në vend. Sërish në ndihmë na vjen sociologu Bauman: “Mbajtja larg e publikut, që ai të mund të shohë vetëm gjëra të atilla që ata dëshirojnë të shihen, u jep një liri suplementare politikanëve dhe u bën të mundur të ndjekin çfarëdolloj gjëje që ata e përcaktojnë se ‘është në interes të shtetit’ sado të pakta të jenë gjasat që publiku do të ishte dakord po ta dinte”.

Viti 2021 është viti që na tregoi  Sali Berishën e  vërtetë, që nuk ja doli dot të vijë në pushtet i fshehur pas Lulzim Bashës dhe tani pretendon të lëre PD gjithë jetën pa pushtet, derisa të vdesë ai. Ndaj 2021, meriton të quhet  viti i tij. Se viti i një politikani nuk është e thënë të jetë viti që ai shkëlqen. Në të vërtetë, viti i një politikani, është viti kur ai bën gjënë e duhur për të dëshmuar veten. Dhe ky është viti kur Sali Berisha po tregon çfarë kalbësire është.

Në fillim ishte vetëm një e qeshur. Përsëritej së paku njëherë në vit, atëherë kur në menunë e varfërisë kolektive, shtrohej edhe një pjatë më shumë dhe humori ishte kripa që ëmbëlsonte vetë varfërinë

Fotot jane hyrje te Pallatit te Kongreseve, kryesorja dhe nje zgeq qe gjendet perfund ca shkalleve. I sjell ketu sepse nga ky zgeqi turperues, te kjo dera lemerisese, hapur vetem nje kanat, hyjne… gjyqtare dhe prokurore qe vetingohen

Njeriu që zgjati dorën dhe shpoi ‘thesin’ me pagat, më duket se bëri një punë arti. Ka ndodhur javën e kaluar dhe ‘alarmi’ ka marrë dhènë. Këta e quajtën punë ‘skandali’ pa e menduar më gjatë. As ai, apo ata, që kryen aktin e ‘rrjedhjes’ së sekreteve, nuk besoj se kanë besuar se po bëjnë ‘art’; por ja që kështu ndodhi.