Lulzim Basha dhe njerëzit e tij kanë bërë gabimin fillestar të gjithë të pavendosurve. Ata pranuan të hyjnë në luftë në kohën, vendin dhe me mjetet që ju kushtëzoi kundërshtari i tyre. Në artin ushtarak një gabim i tillë nuk i lejohet as kapterëve fillestarë, kurse në politikën luftarake shqiptare, kjo mund të jetë një nga ato ngjarje që mund të kushtëzojnë pa kthim karriera dhe të përmbysin situata.

Ka bërë veprime brilante. S’ka lidhje me Berishën! Dikush e mëson! Kush? Ka qenë klinik në ndërhyrje! Aq sa bëri xheloz dhe la pa punë edhe ata të vijës së tretë, që mendonin që do ishin me pak Salista se Basha! I bëri t’i bashkohen Saliut, ta legjitimonin atë! Deri dje!

Sa shumë pyetje po hallakaten fushave për dy Kuvendet e PD, njëri i Berishës e tjetri i Bashës! Sa shumë ‘shkencë’ derdhet për të gjetur ‘pse-në’. Askush nuk kënaqet me atë që gjen, të gjithë ngatërrohen e bëhen bashkë në ‘rastin’ psikologjik se të dy ishin Një: Si Berisha me Bashën.

Populli që i revoltuar kërkon sot dënimin me vdekje, harron se çekiçi i drejtësisë do të bie po nga ky sistem i kalbur që e nxori nga burgu 38-vjeçarin edhe 15 vite më parë kur rrëmbeu fqinjën e tij 16-vjeçare. I ndjerë triumfues përballë një sistemi të tërë, Klodiani zgjodhi të shkelë sërish në një terren të njohur për të, një fushë që e dinte që do ishte e butë.

Sot (17 nëntor) kam lexuar relacionin mbi seancën e djeshme të Parlamentit, dhe mbeta shumë i zhgënjyer e i trishtuar duke lexuar fjalë aspak dinjitoze dhe krejt të papërshtatshme për një parlament, fjalë me të cilat disa deputetë kanë sharë kolegët e tyre.

Dënimi me vdekje është spektakël frike dhe poshtërimi i dinjitetit njerëzor nuk është as civilizim e as edukim! Heqja e dënimit me vdekje nga BE është si pasojë e një procesi të gjatë historik dhe reflektim e respekt për jetën, pavarësisht të aksioneve të kryera! 

Dënimi me vdekje nuk është zgjidhja! Dënimi me vdekje është kapaku! Po shkaqet?!  Shkaqet mbeten! Të marrët që janë rrugëve të Shqipërisë po ashtu.

Më premtoi se do të bënte ciceronin duke më treguar shtëpinë e Kadareve, të rikonstruktuar në Gjirokastër në vitin 2016.

Zyrtarët më të thjesht të PDK-së në Institucione e shfrytëzuan Albin Kurtin, i cili mendoi se i përvetëson ata, dhe ua ‘blen’ me pare dhe me pozita besnikërinë e tyre për PDK-në. Ama, dashnia është ndjenja më e pakapshme dhe më e pa qëndrueshme. Njeriu i mençur nuk llogarit në dashni, por në frikë, se frika e ruan vreshtën, e jo dashnia.

Një gazetare e emisionit investigativ “Fiks Fare”, ka plotësuar pa asnjë vështirësi formularin si delegate për në Kuvendin e 11 dhjetorit, organizuar nga Sali Berisha. Në fakt, stilolapsi i Berishës është e vetmja gjë origjinale në këtë aksion politik, por jo legjitim. Qysh prej 1991, ai është përdorur vetëm për spastrime në PD.

Në konferencën e shtypit të fundit ish kryemnistri zbuloi cepin e misionit themelor të firmëtarëve, formularët e të cilëve janë ndryrë në kasafortën e Edi Palokës. Pasi konsumoi disa kritika limontos ndaj Lulzim Bashës, ish kryeministri tregoi kush është më pranë shënjestrës së vërtetë.

Le të mëdyshet sa të dojë Edi Rama, mes mendjes, që e shtyn të jetë me Bashën, kur ka parasysh amerikanët, dhe zemrës që e çon instiktivisht tek Berisha, ndoshta kur i kujtohet Erion Velija në një të ardhme të përfytyruar.

Ndoshta, e me shumë gjasa ashtu është, trashja e gjuhës së njerëzve të Lulzim Bashës në Parlament, nuk vjen nga ndonjë reagim emocional të rëndë, më shumë si një logjikë e llogaritur në kuadër të situatës brenda PD-së.

"Të Lirë" i autores fenomenale Lea Ypi është një libër absolutisht mahnitës, definitivisht kryevepër. Lea Fenomenale ka shkrujt librin më të vërtetë, më të saktë, më të qartë, më të besueshëm, për tranzicionin shqiptar.

Nëse siç thotë se ka shumicën e delegatëve sapo të hynte në sallën e Kuvendit dhe delegatët te ngriheshin të gjithë në këmbë duke thirrur: Sali Berisha, Sali Berisha, kaq do ishte dhe Kuvendi mbaronte punë. Por Berisha nuk e ka pranuar deri tani këtë duel.

Kryetari i demokratëve të mbetur Lulzim Basha, ka kohë që sillet si një Stalin i vogël në atë parti.E ka theksuar sjelljen e tij “sovjetike” me paralajmërime për “shkarkime, largime, përjashtime, penalizime” apo dhe degdisje. Ai ka vendosur të sillet si një diktator i vogël, edhe pse roli nuk i shkon. Mblodhi kryesinë së fundmi, dhe e katandisi situatën deri në përplasje fizike mes anëtarëve.

Dje mund të ketë qenë një ditë fatale për Partinë Demokratike. Mund të ketë qenë dita kur dy fraksionet e krijuara në muajt e fundit, hodhën një hap vendimtar drejt ndarjes de facto të partisë në dy pjesë. Logjika e dy kongreseve çon drejt ndarjes pa kthim, pasi vendimet që ato pritet të marrin prodhojnë një situatë të tillë.

Pas zgjedhjeve të 2013-ës dhe të 2017-ës, zhvillova sondazhe që më mundësuan analizën e të shkuarës familjare të votuesve.

Edi Rama jo vetëm që nuk iku, siç premtuan kur Berisha dhe Basha ishin bashkë, por si kryetar i maxhorancës qeverisëse dhe kryetar i PS-së që mbeti tani që ata janë ndarë, duhet të zgjedhë kundërshtarin, me të cilin do të bashkëpunojë më tej për realizimin e reformave. Do të zgjedhë atë që do të kryesojë një parti më të  ‘bashkuar dhe më të fortë’, megjithëse ka parashikuar që ai do të jetë, Lulzim Basha.