Duket se dy humbje të thella në zgjedhjet e 2013-ës dhe 2017-ës si dhe 8 vjet në opozitë Partisë Demokratike i kanë shkuar dëm. Në vijim të një kuptimi thellësisht të gabuar për rolin e opozitës, gjatë tetë viteve, ajo vijoi të merret kryesisht me qeverinë dhe aspak me veten. PD luftoi verbërisht kundër qeverisë dhe por harroi veten. Ndryshe nga demokracitë e mirëfillta, ku opozitat kanë dy përgjegjësi kryesore: oponencën politike të procesit ligjëvënës në parlament dhe përgatitjen e vet për të ardhur në pushtet, PD nuk bëri as njërën dhe as tjetrën.

Po jemi vllezër o të mjerë, jemi një gjak, një shpirt, një histori .. po ku do vemi me kaq ligësi… në ç’humnerë, në ç’harresë …

Logjika e shtetit është e plotë kur funksionon e pandërprerë. Partitë që marrin përsipër të krijojnë qeveritë ose koalicionet e partive, që duhet ta bëjnë atë, thjesht çojnë përpara programe.

Ndërsa përgatitej për koalicionin “Vetëvendosje – LDK” vitin e kaluar, Albin Kurti bëri një gjest që ra në sy, pasi shkeli mbi vetëveten. Ai bëri homazhe për vrasjen e publicistit dhe veprimtarit të LDK, Xhemail Mustafa, vrarë në nëntor të vitit 2000, pas çlirimit të Kosovës.

Ajo që ndodh në Shqipëri është vërtetë e pazakontë. Presidenti, kreu i PD, kryetarja e LSI dhe e gjithë opozita që vijon poshtë tyre duke përfshirë edhe analistë që bëjnë kamikazët nëpër banaqet televizive, kanë një vit që nuk lënë gjë pa thënë për Covid-19.

Vaksinimi i shpërpjesëtuar i vendeve të zhvilluara në raport me vendet më pak të zhvilluara apo në zhvillim, po bëhet një problem i madh moral por dhe praktik për adresimin e pandemisë covid-19. Së pari moral sepse dështimi i vaksinimit të vendeve më të varfëra bën nul çdo fjalë qënthuhet për multilateralizmin dhe bashkëpunimin.

Nëpër studiot televizive të debateve politike, më se njëherë është diskutuar për cilësinë intelektuale të deputetëve të Kuvendit të Shqipërisë dhe, duke bërë krahasim midis ligjvënësve të sotëm me ata që startuan fillimin e demokracisë, cilësinë më të madhe ua atribuojnë këtyre të fundit që dolën pas zgjedhjeve të vitit 1992 dhe 1996.

Ilir Meta po përpiqet të sfidojë ligjin, qeverinë dhe çdo kundërshtar të tij, që e këshillon të mos përfshihet në fushatë elektorale, për shkak se është formalisht President i Republikës dhe kjo është shkelje kushtetuese e pozicionit të tij.

Rijaseti i Bashkësisë Fetare Islame në Maqedoninë e Veriut ka protestuar ashpër kundër vendimit të gjykatëses Donçevska. Kur bëhet fjalë për maqedonasit sllavë, drejtësia e Shkupit sillet krejt ndryshe dhe nuk lejon përçarjen e besimtarëve

Një prej aspekteve që kampi demokrat mburret vazhdimisht sa herë jemi në prag të zgjedhjeve, është përmendja prej tyre e liberalizimit të vizave me BE-në dhe e futjes së Shqipërisë në NATO gjatë qeverisjes së PD-së.

Shkëlzen Berisha, sipas dëshmisë së sekretares së tij para prokurorit, i shkoi në zyrë dhe i kërkoi që aprovimin për marrëveshjen e Gërdecit, që duhet të jepte Ministria, t’ia çonte dhe atij në një faks privatisht. Dhe ashtu bëri. Pasta ai faks u kap nga Prokuroria, dhe kërcënonte seriozisht fatin e Shkëlzen Berishës.

Edi Rama arriti në atë kohë një marrëveshje me Lulzim Bashën, e cila çoi në mbylljen e Çadrës demokrate në bulevard dhe që futi PD de facto në qeverinë e majtë në prag të zgjedhjeve.

Bëhet e ditur se në Shtetet e Bashkuara të Amerikës sot ka vdekur Shaqir Gashi, njëri nga personalitetet e shquara të komunitetit shqiptar në Amerikë, i cili jetoi, punoi dhe shkriu shumë pasuri për lirinë e Kosovës.

Si sot dy vjet më pare, Lulzim Basha kumtoi vendimin më tragjik në historinë e opozitës shqiptare këto 30 vjet demokraci, djegien e mandateve të grupit parlamentar të Partisë Demokratike, të cilit ju bashkangjit dhe LSI.

Sekti i përkrahësve të Trumpit dje dhe Albinit sot, mund të vijojnë të ndërrojë kordinatat e dishepullit, sipas emrit që u del përpara, por kjo është një biçim tifozerie pastorale, më shumë sesa një mbështetje serioze për këtë apo atë politikan shqiptar a të huaj. “Kisha Trump” dhe jetimët që la pas, është precedenti i një dashurie të zjarrtë por kalimtare, që sot nuk i duhet as Albin Kurtit. Përkrahës të tillë janë si këpurdhat pas shiut. Mbijnë, lulëzojnë e vyshken në harkun e një ditë-nate…

Doktori po bënte punën e vet, në fakt, atë që bëjnë shumë vjedhës, por sa hap e mbyll sytë çau flluskën e pisllëkut të shoqërisë. Sa shumë njerëz po dalin në dritë, prej asaj flluske;  që aty kërkojnë doktorin, e lavdërojnë, ia veshin krimin, ia lakmojnë zotësinë. Gazetarë, juristë, politikanë, udhëheqës, aktivistë dhe gjynahqarë…, të gjithë po thonë se ‘mirë e bëri doktori, i lumtë’.

Personazhi i ditës në botën shqiptare është Albin Kurti. Ai korri në zgjedhjet e datës 14 shkurt një fitore spektakolare, një nga ato fitore që shenjojnë funde regjimesh e paralajmërojnë epoka të reja. Me këtë fitore ka bërë për vete edhe kritikë, të cilët nuk pritën gjatë për të kërcyer në karron e fitimtarëve dhe për t’iu bashkuar korit të atyre që Albinin e konsiderojnë një hero, supermen, gjeni, mesia, apo ku di unë çfarë.

Ndryshe nga Shqipëria, Kosova nuk është një vend i polarizuar thellë për arsye ideologjike. Kosova ka përjetuar pushtim, luftë, çlirim, shtetformim, por jo përmbysje në kuptimin banal që mori ky term në Shqipërinë e viteve 90-të, kur në vend të ndryshimit rrënjësor të sistemit, vendi u përball më njëfarë përmbysjeje, që në fakt ishte vetëm këmbimi formal i një grupimi udhëheqës me një tjetër të ngjashëm, por pa ndonjë ndryshim esencial të mënyrës së funksionimit të shtetit dhe të shoqërisë.

Dje ishte dy vjetori kur kreu i PD, Lulzim Basha, shpalli djegien e mandateve të opozitës, duke bërë që deputetët e saj por dhe të LSI si dhe të aleatëve të tjerë, të dalin nga parlamenti duke nisur një cikël protestash që si synim kishin krijimin e një qeverie provizore dhe zgjedhjet e reja të parakohshme

Julian Lala ka çfarë të thotë dhe e thotë mençur dhe bukur. Sikur të ishte një koncentrat dije dhe eksperience njerëzore, maturie plaku dhe entuziazmi dhe kurioziteti fëmije. Kritikon pa ofenduar realitetin tonë, ka pastërtinë dhe sinqeritetin e një njeriu që i ka të fituar këto karakteristika me lirinë që shijon.