“Është më e thjeshtë që një Deve të kalojë në vrimën e gjilpërës se një evazor të kalojë portën e burgut”, një thënie e opinionistit kontrovers italian Marco Travaglio i qëndron perfekt kontekstit shqiptar të vitit 2022.

Edhe ata që e duan, edhe ata që e urrejnë Edi Ramën, edhe miqtë që nuk ngutet t’i shtojë, edhe armiqtë që shpesh i rekruton nga radha e miqve, shpesh bëhen bashkë, të gatshëm që të ndezin cigaren e rradhës në mjekrën e kryeministrit.

Nga aq sa është publikuar në shtyp nga mbledhja informale e deputetëve të grupit parlamentar të Partisë Demokratike, duket qartë se shumë deputetë të atij grupi vuajnë nga kompleksi i fajit që nuk kanë shkuar në kohë me Sali Berishën.

Dielli po shndrit mbi flamurin kuq e shkabën e zezë. U çel kapitulli i negociatave pas më shumë se 25 vite rrugëtim dhe 3 dekada aspirim.

Sali Berisha përbën një specie më vete në këtë klasë dinozaurësh tridhjetëvjeçarë. E ka nisur karrierën e tij prej shtetari duke provokuar burgosjen e atij që ishte oponenti i tij kryesor i kohës, kreun e opozitës Fatos Nano. Katër vite burg të cilat më pas u pasuan me pafajësi dhe “gradim” të këtij të fundit, me postin e kryeministrit të vendit.

Fjala e Kryeministrit Rama në ceremoninë e ngritjes simbolike të flamurit të BE në Kryeministri, pas çeljes zyrtare së negociatave

Nëse sot ekziston civilizimi Perëndimor dhe europian, ekziston më së shumti për dy faktorë

Vini re: Asnjëherë Prokurori i Shqipërisë komuniste nuk ishte ftuar në Kremlin. Madje edhe vetë Bedri Spahiu, më i besuari dhe më i rralli i llojit, nuk qëndroi shumë në atë karrige; veç sa çoi në ferr Koçi Xoxen, zëvendës- kryeministër

Koha për Shqipërinë ka ardhur, prandaj koha nuk pret më.

Kushdo që ndjehet i mërzitur nga çelja e negociatave, ka një mënyrë të mos kuptohet. Ajo është të mos flasë. Sot që Shqipëria u ngjit në altarin e martesës së saj me Bashkimin Evropian, këto vajtimet e tipit “sa shumë jemi vonuar” ngjajnë si klithma dëshpërimi.

Fjala e plotë Kryeministrit Edi Rama në konferencën e parë ndërqeveritare Shqipëri – BE

Tani, më shumë se kurrë, Shqipëria ka nevojë për artin e njerëzve të saj të mrekullueshëm. Janë mes nesh, punojnë, krijojnë. Shqiptarët kanë nevojë për qetësinë, sigurinë, rregullat dhe respektin, pastaj ata (ne) dinë ta rimëkëmbin veten. Si europianë!

Sot Shqipëria ka hedhur hapin e radhës, të vonuar, në një proces plot me arritje, zhgënjime,përpjekje, bllokime, kokëfortësira, lëshime, vetëpërmbajtje e paragjykime, lëvdata e mallkime, por meqë qënia njërëzore pranon edhe ç’vjen pas vonesës si lehtësim, më mirë vonë se kurrë

Sot do të mbahet në Bruksel takimi zyrtar që shënon hapjen e negociatave për anëtarësimin e Shqipërisë në BE. Më në fund, pasi qeveria jonë kishte festuar një herë vite më parë hapjen e tyre propagandistike, kemi një  zhvillim real që nuk ka gjasa të futet sërish në limbo

Protestat e organizuara nga Shoqëria jonë Civile, grupet e interesit dhe ato me pjesëmarrje më të madhe nga partitë politike kanë përshfaqur edhe në Shqipëri një fenomen shqetësues. Rezistencat civile edhe pse shihen si përballja më e mirë para regjimeve autokratike dhe ato të padrejta po bëhen gjithnjë e më të paefektshme.

Çelja e negociatave për anëtarësim në Bashkimin Evropian, e cila pritet të ndodhë të martën paradite në Bruksel, po injorohet nga opozita në Shqipëri, e cila me sa duket nuk di si të sillet me këtë ngjarje.

Kryeministri Edi Rama duket i çliruar nga “makthi” i bllokimit të çeljes zyrtare të bisedimeve të Shqipërisë me BE për vite me radhë, teksa pas zgjidhjes së ngërçit të krijuar nga vetoja bullgare, të martën palët do të ulen zyrtarisht për të filluar negociatat e anëtarësimit.

Për romanin “Mehmet Shehu” të Myslym Pashajt që doli këto ditë në qarkullim.

Deri tani asgjë nuk është bërë publike se si është organizuar ceremonia e stafetës në selinë më të lartë të shtetit shqiptar më 24 korrik.

Aksidentet në ujë dhe disa djem "të fortë" që shihen në bregdetin tonë