Në takimin me përkrahësit e Partisë së Lirisë në Vlorë, ku Ilir Meta nuk kurseu së sulmuari si përfaqësuesit e LSI-së në qark, por edhe kryetaren e fundit të Lëvizjes Socialiste për Integrim, pati ndër të tjera, edhe një "qarkullim idesh” mbi politikën e jashtme.

Shqiptarët në 8 vjet, dëgjuan nga Lulzim Basha se “sa të vijë Shtatori, ke për të ikur Edi Rama”. Apo dhe se “Shtatori fundi këtij regjimi”. Shtatorët erdhën, qëndruan dhe ikën, dhe Edi Rama, qeveria dhe Partia Socialiste, as u rrëzuan, as ikën, madje u bënë më të fortë.

Shqipëria e bashkuar, si forcë arbërore në Ballkanin Perëndimor, nëse në Beograd, me Vuçiç, do vijojë të jetë politika e Sllobodan Milosheviçit, dobësimi integral i Serbisë do të sjellë shpërbërjen e saj.

Për të shkuar në bregdetin jonian të Shqipërisë nuk ka më një e dy, por një hartë rrugësh me akse dhe degëzime të shumta. Ndërkohë në bregdetin veriperëndimor të vendit, më konkretisht në Shëngjin dhe në Tale, kemi një fotografi të përkundërt me këtë që treguam më lart: një fluks të madh pushuesish dhe rrugë si gryka shishesh që vazhdojnë të jenë çmimi i torturës që duhet të heqin rëndom ata që vinë për të shijuar plazhet e Shëngjinit dhe Tales.

“Arsimi në rrezik”. Me këtë temë, Sali Berisha kishte mbledhur këtë të martë disa “ekspertë” të arsimit dhe mësues, të cilët diskutonin gjëndjen e “mjeruar” të arsimit në Shqipëri. Është paksa ironike në fakt, që alarmin për arsimin ta japë pikërisht njeriu që e shkatërroi atë në mënyrë të pariparueshme.

Zoti Begaj e vuri këmbën e parë në Prishtinë  bash ditën pasi Irani plagosi me thikë shkrimtarin Salman Rushdie- ikonën e ‘djallit’ që Perëndimi e mbronte prej katër dekada. Disa media në Shqipëri, në titra të gjata shkruan se Salman Rushdie është ‘shkrimtar shqiptar’. Edhe Bajrami, në Labëri thërritet ‘Barjam’.

Që të jem i qartë qysh në fillim. Sali Berishën ka merituar jo thjesht largimin nga politika por burgun, qysh nga viti 1996 kur ai nisi projektin e rrënimit të demokracisë shqiptare, që pasoi me krimet e shkaktuara prej tij nga viti 1997 me rënien e skemave piramidale e të vetë shtetit, e më pas me tentativën e grushtin e shtetit në shtator 1998, e për të vijuar me gjëmat e 8 viteve të qeverisjes si kryeministër që kulmojnë me Gërdecin dhe 21 janarin.

Ilir Meta u kërkoi sot qytetarëve shqiptarë të ngrihen në revoltë popullore për të përmbysur mbështetjen perëndimore ndaj qeverisë së Edi Ramës në emër të popullit shqiptar.

Ishte krejt i panevojshëm incidenti që u krijua në vizitën e parë zyrtare të presidentit të Republikës Bajram Begaj në Kosovë. Incidenti më i dukshëm është ai që ka ndodhur me partinë e dytë të opozitës; Lidhjen Demokratike të Kosovës, përfaqësuesit e të cilit nuk kanë pranuar të takojnë kreun e shtetit shqiptar në selinë e Kuvendit të Kosovës.

Vjeshta e sivjetme me sa duket do të jetë “përvëluese” për këtë soj politikanësh, që të kapur me thonj pas politikës, do të jenë të detyruar t’i thonë lamtumirë këtij ‘zanati’ asnjëherë të ushtruar në shërbim të qytetarëve që i kanë zgjedhur në postet më të larta të shtetit, por vetëm xhepit të tyre dhe mirëqenies. Pikërisht në kurriz të atyre që i kanë zgjedhur për t’u shërbyer: qytetarëve.

Ishte vjeshta e vitit 1999 dhe mëngjes me shi. Unë po udhëtoja me makinë të trupit diplomatik drejt Durrësit. Atje do organizonim një seminar me shoqërinë civile për luftën kundër korrupsionit.

Kriza energjitike tashmë është shtruar këmbëkryq në gjithë Europën, por edhe më gjerë në nivel botëror. Çmimet e energjisë elektrike kanë arritur nivele të paimagjinueshme më parë, mbi 400 euro për megavator dhe nuk duket ndonjë tendencë për rënien e tyre.

Që prej ditës kur Edi Rama përmendi emrin e tij, si presidenti i ardhshëm i vendit, Bajram Begaj u vu nën një sulm të egër, ende pa bërë apo thënë asgjë!

Në këtë gjendje ku ndodhet sot pushteti, në mandatin e tij të tretë, me një mal aferash korruptive dhe skandalesh të mëdha që shfaqen dita-ditës nëpërmjet një mekanizmi ‘skandali mbulon skandalin’, logjika e kërkon që qeveria të binte, Kryeministri të jepte dorëheqjen dhe palët të uleshin për të dialoguar se si mund të dilej nga kjo situatë.

Nuk do doja kurrë të isha në "këpucët" tuaja të rinj të sotëm, keni një jetë të vështirë dhe mizerabël, jeni thjeshtë marjoneta të pafajshme të "modës", "politikës", "tregut".

Kush po e prish harmoninë fetare shqiptare? Në rrjetet sociale ka shpërthyer një avokati histerike për një person i cili filmoi trimërinë e tij duke grisur një flamur turk. 

Historia e “demokrates së orëve të fundit” që u jep zemër opozitarëve të Berishës të qëllojnë mbi zyrtarët e shtetit ka marrë përmasa tragjiokomike.

Në vitin 2005, Sali Berisha do të rikthehej si Kryeministër duke frymëzuar shumë shqiptarë të elektoratit gri me motoni e tij ‘Me duar të pasta”. U desh vetëm një vit në krye të qeverisë për ta kuptuar se përse ishte rikthyer. Ndër vendimet e para që do të merrte nuk ishte arrestimi i kupolës socialiste që s’kish lënë epitet pa i vendosur. Sali Berisha, shkurt dhe qartë, nxori në shitje me ligj Shqipërinë për 1 euro metri.

Në vitin 2014, Partia Demokratike në opozitë propozoi një ligj drastik, drakonian, ku në bashkëpunim me partnerët ndërkombëtar të Shqipërisë: SHBA dhe BE, arriti të shtyjë për ta miratuar në Parlament. Bëhet fjalë për ligjin e dekriminalizimit.

Një nga mitet më të qëndrueshme të 30 viteve të fundit në Shqipëri, thotë se Ilir Meta si lider partie, si shtetar dhe si politikan në përgjithësi, ka pasur dhe ka një sens të lindur orientimi dhe nuhatjeje që nuk e zotërojnë shumë të tjerë të shkallës, nivelit dhe jetëgjatësisë së tij në krye të punëve të vendit.